Sinterklaas viering Uusima 2023

De Sint in regio Helsinki

 

Pietenbezoek in Westend

Daar wordt aan de deur geklopt, hard geklopt, zacht geklopt. Daar wordt aan de deur geklopt, wie zou dat zijn? De deur van het lokaal van groep 3a op de school in Westend, Espoo (Westendinpuiston koulu) zwaait open. En daar staan opeens twee Pieten in onze klas! Of we pepernoten lusten? Is dat echt een vraag? De kinderen krijgen allemaal een eigen zakje. Daar willen we wel iets tegenover stellen.

 

Voorbereiding dansen en zingen

Alom verlegenheid om het liedje van volgende week te gaan zingen, maar gelukkig zegt een van de Pieten: 'Nu kunnen jullie mooi even oefenen voor als Sinterklaas op 3 december komt!' Dus Feestpiet Fabio gaat aan op het grote scherm. We beelden aan de Pieten uit hoe ze op Stoomboot, cadeautje, Sinterklaas kapoentje, pepernoten moeten bewegen en dansen. Als we later aan het eind van de les het filmpje voor de vierde keer afspelen, scanderen de kinderen: 'Nog een keer, nog een keer, NOG EEN KEER!' En laten we de papa's (en een enkele mama) op het schoolplein op ons wachten om volgende week goed voorbereid naar het sinterklaasfeest te kunnen gaan.

 

De Sint en de Pieten in Espoo

Een week later is het zover in de grote theaterzaal van de Uusi Paviljonka in Kaunianen. Schoolleider Joyce Krijgsman van de NTC Polaris - De Nederlandse school in Finland - heet ons van harte welkom met een praatje en sinterklaasliedjes. Als de hele zaal uit volle borst Sinterklaasje, kom maar binnen met je Piet meezingt, is dat voor de Goedheiligman een mooie uitnodiging om na zijn strooiende Pieten de zaal in te komen en op de troon plaats te nemen. Vervolgens mogen de Pieten als eerst hun schoen leeghalen. Net zoals in het Sinterklaasjournaal, dat de kinderen via de website sinterklaasjournaal.nrt.nl of via de app NLZIET of de NPO hebben kunnen kijken, zetten de Pieten dit jaar namelijk ook hun schoen. Onze Pieten hebben ze op Westend al gezet. Op een filmpje op het grote scherm zien we dat ook de Pieten dit jaar een verlanglijstje hebben geschreven. Daardoor vinden ze tekeningen van de kinderen en voor ieder een mandarijntje in hun schoen.

 

Liedjes, dansjes en tekeningen voor de Sint

Voordat groep 3a aan de beurt is, trakteert de peutergroep de Sint en zijn Pieten als eerste op een optreden. Samen met de vaders zingt de groep Sinterklaas Kapoentje en de zaal zingt stemmig mee. Ook hebben zij - misschien wel de grootste ooit - tekening voor Sinterklaas gemaakt. De lieve man wordt goed in de watten gelegd als groep 1 en 2 Rommeldebommel op hun repertoire hebben staan om hem op het podium mee toe te zingen.

 

Stoomboot, cadeautjes, Sinterklaas Kapoentje, pepernoten

Dan is het tijd. De kinderen krijgen van assistent Dorien en mij de tekeningen om hun nek die ze speciaal voor bij het liedje gemaakt hebben. Door een stapje naar voren te doen kunnen ze laten zien wanneer betreffende woord in het liedje voorkomt. Voordat we beginnen, leg ik met behulp van een van de Pieten aan de zaal uit hoe het dansje gaat. En dan klinkt de stoomboot en het ´Hallooooo kiddo´s´ van Feestpiet Fabio. Elk kind doet goed zijn best met het dansje en met naar voren stappen. Bij het muzikaal intermezzo speelt een van de leerlingen op een speelgoedsaxofoon. Na het aftellen '1...2...3, 4, 5 december!!!' dansen en springen we erop los en hoor je de kindervoetjes op de houten vloer bonken. De Sint kan het optreden erg waarderen en de kinderen zijn blij hem na afloop allemaal hun tekening en een handje te geven. Daarbij zorgen de Pieten natuurlijk weer voor pepernoten en ander strooigoed.

 

Andere optredens van de school

Na ons volgt groep 3b met een prachtige - waarschijnlijk wel de langste - slinger van tekeningen, terwijl vervolgens groep 4 en 5 onder leiding van invaljuf en assistenten een geweldige dansshow neerzetten op het lied Automatisch van Flemming. Groep 6 gaat terug in de tijd met het lied Ik vraag aan Sinterklaas een heel gelukkig Kerstfeest dat in onze tijd nog heel actueel blijkt te zijn. Groep 7 en 8 sluiten de show af met een Kahoot tussen de Sint en zijn Pieten waarbij de kinderen goed helpen en de zaal ook lekker meedoet.

 

Alle kinderen welkom bij de Sint

Naast de kinderen van de NTC Polaris krijgen natuurlijk ook alle andere kinderen in de zaal kans om de Sint persoonlijk te ontmoeten. Wanneer wij met zijn allen Dag Sinterklaasje, dahaaag, dahaag zingen, verlaat de Sint de zaal. De vrijwilligers van de NTC en de NViF brengen cadeaus binnen die op alfabetische volgorde van kind zijn gesorteerd. Alle kinderen verlaten de zaal met hun ouders met handen vol pepernoten, strooigoed en een mooi cadeau en vooral een nieuwe herinnering aan deze levendige culturele traditie.

 

Voor meer informatie en aanmelden voor de NTC Polaris - de Nederlandse School in Finland ga naar https://www.ntc.fi/

Voor meer activiteiten voor de jeugd en jongeren houdt ook de website van de https://www.nederlandsevereniging.fi/ in de gaten.

 

Suzanne van der Linden - Kleikers

Leerkracht NTC groep 3a en bestuurslid NViF Jeugd- en jongerenactiviteiten


Nieuws van de ambassade december 2023

Graag houden wij je op de hoogte van nieuws en activiteiten van de Nederlandse ambassade in Finland.

Diverse bezoeken
De afgelopen maanden werd de residentie veelvuldig gebruikt voor diverse bezoeken. Een van de evenementen was volgens het zogenaamde ‘Use-the-Residence’-concept, waarbij ABN AMRO hun lokale Finse klanten uitgenodigd had voor een gezellig en leerzaam samenzijn in de residentie. Een ander bezoek was van Finse en internationale studenten die Nederlands studeren aan de Universiteit van Helsinki. Onze stagiair Irene had dit bezoek gecoördineerd en het was leuk om ervaringen over Helsinki, Finland en Nederland met elkaar uit te wisselen. Ook bracht een delegatie jonge beleidsmakers van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport een bezoek aan Finland. Het was een studiereis waarin verschillende aspecten van de Finse gezondheidszorg aan bod kwamen. Het hoofdthema was 'toegankelijke zorg' en het vormde een goede gelegenheid voor het uitwisselen van kennis en ervaring en het vergelijken van de situatie in beide landen. Organisaties die zij bezochten waren onder andere MIELI, Suomen Mielenterveys ry, de stad Helsinki, Findata en het Finse ministerie van Sociale Zaken en Volksgezondheid. Ook werd de groep ontvangen op de residentie, waar zij een briefing over Finland kregen van ambassadeur Bijl de Vroe.
Nederland goed vertegenwoordigd op Slush
Vorig jaar was het al de grootste Nederlandse vertegenwoordiging ooit op Slush, maar dit jaar konden we dit opnieuw zeggen. Slush is een van de meest toonaangevende start-up- en technologie evenementen ter wereld en vond plaats in Helsinki op 30 november en 1 december. Slush verbindt start-up- en techtalent met investeerders, bedrijven en de media. Het evenement werd voor de 16e keer georganiseerd. Nederland was vertegenwoordigd met een mooie NL-lounge. De lounge fungeerde als thuisbasis voor de Nederlandse delegatie bestaande uit start-ups en vertegenwoordigers van het Nederlandse start-upecosysteem, zoals investeerders, accelerators, incubators en de Nederlandse overheid, om kennis te delen en hun netwerk te vergroten. Dit jaar waren ook vele regio’s en steden vertegenwoordigd, zoals: Friesland, Groningen, Amsterdam, Rotterdam, Brabant en Utrecht. Ook Prins Constantijn was van de partij vanuit zijn rol als Startup Envoy bij Techleap.

In totaal waren er meer dan 80 Nederlandse start-ups en de Nederlandse delegatie telde ruim 200 personen. Dit was de grootste Nederlandse delegatie op Slush ooit. Ze vertegenwoordigden de beste technologische oplossingen die Nederland te bieden heeft op terreinen als AI, sustainability, mobiliteit, e-commerce en SAAS. Vele ontmoetingen, nieuwe contacten, inspirerende thema’s en sprekers plus een fantastische sfeer zorgden voor zakelijke kansen en deals, inspiratie en samenwerking. In de vrije uurtjes werd gretig gebruikt gemaakt van wat Finland te bieden heeft: wandelen/hardlopen in de sneeuw, karaoke en sauna’s en dompelbaden.

Belangrijke thema’s
De ambassade is actief op het gebied van vele onderwerpen. Qua handel en innovatie zijn de belangrijkste onderwerpen momenteel groene energie, waaronder waterstof en windenergie. Daarnaast vinden er veel ontwikkelingen en activiteiten plaats op het gebied van circulaire economie.

Ambassadeur Bijl de Vroe bracht in oktober een bezoek aan de ‘WindMeetsGas’-conferentie in Groningen. Het was een indrukwekkend programma met goede discussies en inspirerende voorbeelden van de Europese energietransitie in de praktijk, in Nederland en daarbuiten. De Noordse landen namen actief deel, inclusief Finland.

Collega’s van de ambassade namen deel aan de ‘Construction Goes Circular’-conferentie in Lahti.
200 deelnemers uit Finland en het buitenland kwamen bijeen om te horen over de huidige stand van zaken op het gebied van circulair bouwen in de Scandinavische landen, nieuwe ontwikkelingen en casestudies. Daarnaast organiseerden we een webinar op het gebied van circulair bouwen: ‘A Circular Future for Urban Areas’!

Prettige feestdagen!
En toen was het alweer december! Het voelt alsof het jaar voorbij is gevlogen. Hopelijk bieden de komende feestdagen de gelegenheid om tijd door te brengen met vrienden en/of familie, maar ook om een beetje tot rust te komen en de batterij op te laden. Namens de ambassadeur en het hele ambassadeteam wensen wij je fijne feestdagen en het allerbeste voor het nieuwe jaar!

Blijf op de hoogte
Blijf op de hoogte van nieuws gerelateerd aan Nederland/Finland en volg onze socialemediakanalen. U leest er onder andere over activiteiten in Finland met een Nederlandse component op het gebied van cultuur, handel & innovatie en publieksdiplomatie.

Facebook: netherlandsembassyhelsinki
Twitter: @NLinFinland
LinkedIn: embassy of the kingdom of the netherlands in finland
Website: https://www.nederlandwereldwijd.nl/finland

 

Studiebezoek van JongVWS

De residentie in winter wonderland-sfeer tijdens het Slush Kick-off event

 

Drukte in de NL-lounge op Slush

Nieuws van de ambassade september 2023

Graag houden wij u op de hoogte van nieuws en activiteiten van de Nederlandse ambassade in Finland.

World Press Photo tentoonstelling
Van 18 augustus tot 7 september was we­derom de World Press Photo-tentoonstelling te zien in Sanomatalo naast het centraal station in Helsinki. Het was inmiddels al de 9e keer dat de tentoonstelling in Helsinki te zien was.

World Press Photo organiseert jaarlijks ‘s werelds grootste en meest prestigieuze fotografiewedstrijd. Na de wedstrijd worden de foto’s bijeengebracht in een reizende expositie die door meer dan één miljoen mensen in 35 landen wordt bekeken. De World Press Photo-organisatie is opgericht in 1955 en zetelt in Am­sterdam.

 

Verkiezingen Tweede Kamer
Op 22 november a.s. zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Nederlanders in het buitenland kunnen ook stemmen. Hiervoor moet u zich registreren bij de gemeente Den Haag. U registreert zich eenvoudig met het formulier op de website. De documenten waarmee u kunt stemmen krijgt u dan automatisch toegestuurd. Kiezers buiten Nederland kunnen stemmen voor de verkiezing van de leden van de Tweede Kamer, het Europees Parlement en het kiescollege niet-ingezetenen voor de Eerste Kamer.

Wilt u stemmen voor de Tweede Kamerverkiezing van 22 november 2023? Dan moet uw volledige aanvraag, ondertekend en met een kopie van het geldige Nederlandse identiteitsdocument uiterlijk woensdag 11 oktober 23.59 uur (Nederlandse tijd) ontvangen zijn door de gemeente Den Haag.

Lees er hier meer over:
https://www.nederlandwereldwijd.nl/stemmen-buitenland
https://www.denhaag.nl/nl/in-de-stad/nieuws/stemmen-voor-de-tweede-kamer-op-22-november-2023.htm

Deelname aan Helsinki Pride Parade & Helsinki Film Week

Tijdens de Helsinki Pride Week hing de regenboogvlag uit bij de ambassade. Als afsluiting van de Pride-maand die de gehele maand juni duurde, vond de ‘Pride Parade’ plaats. Diverse ambassades bundelden hun krachten en liepen samen mee om het belang van gelijke rechten uit te dragen. Iedereen moet zichzelf kunnen en mogen zijn. Wie je ook bent of van wie je ook houdt. Daarom bevordert Nederland gelijke rechten van LGBTQI+ wereldwijd.

 

Daarnaast werd er dit jaar tijdens de Helsinki Pride Week een Pride Film Week georganiseerd. De ambassade had Nederlandse filmmaker Sebastiaan Kes uitgenodigd en hij was aanwezig bij de vertoning van de film ‘Monument van Trots’. Beschrijving van de film: Op 5 september 1987 werd in Amsterdam een imposant monument onthuld ‘om homoseksuele mannen en vrouwen te inspireren en te steunen in hun strijd tegen ontkenning, onderdrukking en discriminatie’. Dertig jaar later maakte Sebastiaan Kes een documentaire over dit homomonument. De film schetst een beeld van de emancipatiestrijd van de LHBTQI+-gemeenschap door de jaren heen. Historische beelden van evenementen bij het homomonument vertellen het verhaal van de roze revolutie in Nederland. Activisten en historici voeren het woord, waarbij steeds de parallel tussen het heden en verleden centraal staat.

Herfst op komst …

Het weer is wisselend. Soms zit er nog een zomerse dag tussen maar we gaan meer en meer richting de herfst. Het wordt al vroeger donker en waarschijnlijk hebben velen van jullie de kaarsen alweer tevoorschijn gehaald. Elk seizoen heeft zo z’n voor- en nadelen zullen we maar zeggen.

 

Maak er een mooi nieuw seizoen van!

 

Een vriendelijke groet van het ambassadeteam.

Blijf op de hoogte
Blijf op de hoogte van nieuws gerelateerd aan Nederland/Finland en volg onze socialemediakanalen. U leest er onder andere over activiteiten in Finland met een Nederlandse component op het gebied van cultuur, handel & innovatie en publieksdiplomatie.

Facebook: netherlandsembassyhelsinki
Twitter: @NLinFinland

LinkedIn: embassy of the kingdom of the netherlands in finland
Website: https://www.nederlandwereldwijd.nl/finland

 



Deelname aan de Helsinki Pride Parade

 

 

 

 

 

 


Finland als gelukkigste land ter wereld

Hierbij de reportage Onnea over Finland als gelukkigste land ter wereld, waarbij diverse Nederlanders aan het woord komen.

 

 

Auteurs: Maaike Hees, Fontys Journalistiek + Omroep Brabant & Angela de Rijke, Hogeschool Zeeland/University of Applied Sciences HZ.

Geïnterviewden: Jos Verbeek (Kuopio), Laurent Knoops (Helsinki) en Guido Nuijten (Espoo)


Jongeren naar Jyväskylä

NB: Helaas kwam de publicatie van het noorderlicht na de uiterste inschrijfdatum. Indien je toch nog mee zou willen neem dan contact op met de voorzitter (voorzitter@nederlandsevereniging.fi)

Jongeren naar Jyväskylä

Activiteit voor Nederlandse jongeren in Finland

 

De leukste tieners uit Finland willen elkaar graag vaker dan 1 keer per jaar ontmoeten. De eerstvolgende activiteit zal plaatsvinden in het weekend van 21 en 22 oktober in Jyväskylä. Onze voorzitter Wim Havinga stelt zijn Villa Mankola ter beschikking om de jongeren samen te laten komen en te overnachten. Tijdens dit weekend kan er een gezamenlijke activiteit zijn, zoals bijvoorbeeld lasergamen of een escaperoom. Verder kan de avond gevuld worden met weerwolven en andere spelletjes en natuurlijk gewoon gezellig kletsen. Dat zullen de tieners zelf met elkaar bespreken en ze zullen daar budget voor ontvangen van de Nederlandse Vereniging in Finland.

Compensatie voor de (trein)reis naar en van Jyväskylä wordt in overleg met de ouders door het bestuur van de Nederlandse vereniging in Finland afgehandeld.

Alle jongeren van 12 jaar en ouder vanuit heel Finland zijn welkom! En voor de jeugd/jongeren uit Jyväskylä is de leeftijdsgrens 10+.

Lijkt het je leuk om ook naar dit weekend te komen? Meld je dan vóór 3 oktober aan via onderstaande e-mailadres! Geef als jongere het volgende door:

  • je naam
  • telefoonnummer
  • e-mail
  • waar je vandaan komt
  • en ook naam, telefoonnummer en e-mail van je ouders.

Zo kunnen we de jongeren met elkaar in contact laten komen via een WhatsApp-groep over de verdere brainstorm van de activiteiten en kan het bestuur met ouders contact opnemen.

 

E-mail: jongeren@nederlandsevereniging.fi


Mkb’er in de spotlight: Miel de Jong van MdJ Reporting & Analytics

  • Wanneer ben je met je bedrijf in Finland begonnen en wat doe je precies?

Eind 2019 ben ik voor mezelf begonnen, nadat ik ruim 20 jaar lang bij UPM had gewerkt. Dat is een bedrijf in de traditionele Finse pulp- en papierindustrie en ik was daar actief in verschillende rollen rondom verkoopplanning, supply chain en finance. De laatste paar jaar werkte ik daar met business intelligence van Microsoft, dat heet Power BI, waarmee je heel goed inzicht kunt geven in grote hoeveelheden data. Toen realiseerde ik me dat ik dat prima als zelfstandige voor andere bedrijven zou kunnen doen. Momenteel doe ik werk voor diverse internationale ondernemingen, met als doel om hen beter inzicht te geven in hun sales-, supply chain- en financiële data. In principe kan het om allerlei soorten data gaan, als er maar veel gegevens aanwezig zijn. Er is veel werk in deze sector en het zijn vaak meerjarige projecten, dus ik hoef meestal niet actief op zoek naar nieuwe klanten.

  • Zou je dit bedrijf of iets soortgelijks ook in Nederland begonnen zijn?

Daar is het antwoord heel duidelijk ‘Ja’ op. Na vele jaren in de bureaucratie van een grote onderneming is het heel prettig om voor jezelf activiteiten te ontwikkelen. Ik geniet ervan om complexe dingen inzichtelijk te maken en iets zo te presenteren dat iemand zegt: nu weet ik hoe ik over bepaalde dingen moet beslissen! Ik begon net vóór corona en had toen nog niet eens mijn eerste klant, maar gelukkig hadden de coronamaatregelen voor mijn bedrijf niet veel invloed, ze waren zelfs eerder een voordeel. Alles kon plotseling namelijk via Teams en omdat ik internationaal werk, was dat alleen maar positief. Ook na corona gaat het werk voornamelijk via Teams.

  • Wat vind je van het ondernemersklimaat in Finland?

Ik heb een kantoor op de campus van de Aalto-universiteit in Otaniemi in Espoo, dat is een gebouw waar wel 100 kleine bedrijven in zitten die gebruikmaken van de infrastructuur van de universiteit. Er zijn hier gezamenlijke bijeenkomsten en diverse instanties aanwezig die start-ups ondersteunen met zaken als investeerders vinden en recruitment. Als zzp’er heb ik op dat vlak niet zoveel hulp nodig, maar ik heb er wel een positief beeld van.

  • In hoeverre denk je dat je Nederlanderschap helpt of niet helpt bij je activiteiten?

Zelfs bij de klanten die ik in Finland heb gehad, was de voertaal meestal Engels. Ik gebruik eigenlijk alleen privé Fins. Maar het heeft niet echt invloed op wat ik doe, omdat mijn klanten in principe over de hele wereld kunnen zitten.

  • Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Ik ben destijds begonnen vanuit het onafhankelijk willen zijn, zoals je eigen beslissingen nemen, wanneer je werkt en waar. Er is op mijn gebied ontzettend veel vraag en ik kan makkelijk 4-5 keer meer werk krijgen dan nu. Daarom zou het kunnen dat ik ga uitbreiden en samenwerkingsverbanden aanga met andere mensen, maar daar moet ik nog goed over nadenken. Ik wil graag mijn onafhankelijk behouden, en met andere partijen erbij wordt dat toch anders, maar op een gegeven moment moet ik die afweging wel maken.

 

Website: www.mdj.fi

Contact: miel.dejong@mdj.fi


‘De buitenwereld ziet iets prachtigs, maar de Samische cultuur sterft’

‘De buitenwereld ziet iets prachtigs, maar de Samische cultuur sterft’

Decennialang zijn de Sámi als bevolkingsgroep achtergesteld en is hun cultuur als folklorisme beschouwd. Hedendaagse Samische kunstenaars verzetten zich in hun werk tegen de stereotypen: ‘Aan ons is niets exotisch’.

Door Toef Jaeger, t.jaeger@nrc.nl , NRC-cultuurredactie, X (twitter): @toefjaeger, origineel gepubliceerd in het NRC d.d. 21 juli 2023. Op verzoek van Guido Nuijten.

Helsinki Biënnale 2023 van 11 Juni tot 17 September: https://helsinkibiennaali.fi/en/

‘’Het was vijftig jaar geleden dat de Zweedse overheid mijn familie als een probleem begon te zien.” In de plaats Kieksiäisvaara in het noorden van Zweden ontmoet ik Anders Sunna (38) en zijn ouders. Sunna was mij opgevallen bij de Biënnale in Venetië vorig jaar. Het Nordic Paviljoen (het gezamenlijke kunstpaviljoen van Noorwegen, Zweden en Finland) was voor de gelegenheid omgebouwd tot een paviljoen van Sámi. Drie Samische kunstenaars stelden hun werk tentoon, waarbij de verschillen weliswaar groter waren dan de overeenkomsten, maar er ook parallellen waren. Naast Anders Sunna gingen de Noorse Máret Ánne Sara en de Finse Pauliina Feodoroff in hun werk namelijk in op de gevolgen van zowel groene en economische als historische kolonisatie.

Sunna maakte indruk omdat hij op houten panelen de geschiedenis van zijn familie had geschilderd. Nu hoeft dat op zichzelf niet zo bijzonder te zijn, maar de kwaadheid die ervan afspatte was dat wel. Wat zat hierachter? Hoe kijken zij aan tegen klimaatverandering en klimaatbeleid? Speelt de discussie van culturele toe-eigening een rol en bestaat er überhaupt zoiets als Samische kunst? Op pad in Noord-Finland en Noord-Zweden probeer ik antwoorden te vinden op deze vragen.

Een jaar na de Biënnale zit ik met Anders Sunna aan tafel. Hij oogt vermoeid, en als we het over zijn familiegeschiedenis hebben zegt hij: ‘’Alle Sámi worstelen met koloniale structuren, maar hier is het extremer. Mijn familie moest niet alleen de strijd aangaan met overheidswetten die ons beknotten in ons bestaan, maar ook strijd leveren met andere Sámi.”

Hij legt geduldig uit dat toen in de jaren twintig van de vorige eeuw houtbouw steeds belangrijker werd, de overheid een onderscheid maakte tussen de Sámi in laaglanden en die in de bergen. Het land in de bergen was minder bruikbaar. ‘’De behoefte dat land te koloniseren was dus minder groot. De overheid wees de Sámi in de bergen aan als de ‘echte’ Sámi. Ze kregen meer rechten wat behoud van hun land en gewoonten betreft, en in de media werden ze neergezet als ‘authentiek’. Als je dat lang genoeg volhoudt, dan gaat de groep die meer rechten krijgt zich ook beschouwen als de ware Sámi en kijken ze neer op de Sámi die op het laagland wonen. De verhoudingen worden anders en als Sámi van het laagland krijg je het idee dat je minder waard bent.”

Het idee niet als volwaardig gezien te worden binnen de samenleving, zal meerdere malen tijdens het gesprek terugkeren.

Politieverhoor

In de jaren zeventig begonnen de wetten voor de Sámi in de Zweedse laaglanden nog verder te veranderen. Ook niet-Sámi mochten er rendieren houden. ’’Dat was in feite een vorm van kolonisatie. Toen er mijnbouw in dit gebied kwam, hadden de niet-Sámi die hier hun rendieren hadden geen interesse meer in hun beesten. Wij kregen de opdracht ze te verzorgen. Voorheen was dat ook zo, maar toen kreeg je er nog voor betaald. Nu was het wettelijk zo geregeld dat wij wel het werk moesten doen, maar er niet meer voor betaald werden. De Zweedse overheid bepaalde wat er met het gebied moest gebeuren, en in feite werd vastgelegd dat Sámi altijd moesten gehoorzamen aan de Zweden, waarmee we dus hiërarchisch gezien nog nadrukkelijker onder de Zweedse meerderheid kwamen te staan. Na enkele jaren werd zelfs besloten dat de Sámi moesten betalen voor het land waar ze de rendieren op hielden, en ook voor de rendieren die ze er nu bij verzorgden. Dat is het moment waarop mijn familie zei: nee.”

Met de weigering van zijn vader begint het verhaal dat Sunna op de Biënnale liet zien. (https://vimeo.com/616778561). Het gevolg was dat hun rechten om rendieren te houden in 1980 werden ontnomen en dat ze zes jaar later gedwongen werden hun woongebied te verlaten. Elke keer dat zijn ouders nog naar de rendieren terugkeerden werden ze opgepakt en meegenomen naar het politiebureau. ‘’In de jaren tachtig en negentig zijn ze wel vierhonderd keer meegenomen voor verhoor. Ik ben geboren in 1985, en ik wist eigenlijk niet beter dan dat de politie mijn ouders soms meenam.” Eind jaren negentig werd verordonneerd dat alle dieren gedood moesten worden.

De mythe van de goede Sámi maakt verzet onmogelijk. De ouders van Sunna, en Sunna als kind, kwamen terecht in een soort woonpark. Minstens zo pijnlijk was het dat andere Sámi die nog wel hun rendieren hadden hun mond hielden, zegt Sunna. ‘’Iedereen in onze buurt wist wat er gebeurde, maar niemand deed iets. Ik denk dat ze dachten ‘als ik stil blijf dan overkomt mij dat niet’. Door sommige Sámi rechten te ontnemen en anderen niet, is er vanaf begin vorige eeuw een wig gedreven in de gemeenschap.”

Terwijl Anders Sunna zijn verhaal vertelt, luistert zijn vader geëmotioneerd mee. Hij spreekt vrijwel geen Engels, maar soms breekt hij in het gesprek in om zijn zoon te zeggen wat er gebeurde. Anders Sunna vertaalt zijn woorden, dat het nog dagelijks pijn doet dat iedereen hen zo in de steek liet: ‘’Dit is een democratisch land, maar dat mensen zo buitenspel worden gezet, daar zegt niemand wat van”, zegt vader Sunna. Zijn zoon is met zijn kunst de enige die aan de buitenwereld vertelt wat er gebeurd is en wat hun ontnomen is. De hoop om gehoord te worden via de kunst wordt op de schouders van de zoon gelegd, die last zie je terug in de vermoeidheid bij Anders Sunna.

Samische tovenaars

Het gebied van de Sámi, Sapmi, loopt dwars door de grenzen van Noorwegen, Zweden, Finland en een stukje Rusland heen. In de Scandinavische landen wonen er bij elkaar zo’n 80.000 Sámi. In Rusland leven er naar schatting nog zo’n 1.500, van wie slechts enkelen nog rendieren houden. Ten tijde van de Sovjet-Unie werden ze gedwongen te leven in een kolchoz, een collectieve boerderij, waar ze afstand moesten doen van hun tradities en levenswijze. Inmiddels wonen de meeste Sámi daar in flats.

Zo straf als in de Sovjet-Unie ging het er in de andere Sapmi-gebieden niet aan toe, maar ook daar was er tot in de jaren zestig in de vorige eeuw sprake van gedwongen assimilatie. Zowel Noors, Zweeds of Fins onderwijs werd afgedwongen, en er werden wetten opgelegd die dit nomadenvolk ‘beschaving’ moesten brengen.

Typerend is hoe Zweden dat aanpakte in de zeventiende eeuw, waarover het volgende verhaal bestaat. Tijdens de Dertigjarige Oorlog (1618 – 1648) boekte het Zweedse leger veel successen, waarna het gerucht de ronde deed dat ze hun winsten te danken hadden aan Samische tovenaars. Hier waren Zweedse vorsten niet blij mee, ook lang na de oorlog niet. De gedachte dat de Zweden niet christelijk waren, maar zich zouden laten helpen door barbaren, zagen ze als een bedreiging van de nationale veiligheid, schrijft Rognald Heiseldal Bergesen, docent Taal en Cultuur aan de Arctic University of Norway, in een bundel over Samische kunst. De machthebbers besloten tot een tegenoffensief en gaven de Zweedse humanist Johannes Schefferus de opdracht meer informatie over de Sámi op papier te zetten. In 1673 verscheen Lapponia, waarin de Sámi als een opvallend christelijk volk naar voren kwamen.

Boeken konden al in die tijd niets uitrichten tegen het heersende beeld: het idee dat Sámi samenspanden met de duivel bleef bestaan. Missionarissen die er vanaf de zeventiende eeuw naartoe reisden, vernietigden de ‘satansplekken’ en -voorwerpen. De verhalen verdwenen; de stem van de Sámi werd gesmoord.

Toen er in de twintigste eeuw weer meer aandacht kwam – ook omdat het gebied waar de Sámi woonden wel erg aantrekkelijk was voor bosbouw – werd er voor het hele Sapmi beleid gemaakt. In alle drie de landen moesten kinderen na de Tweede Wereldoorlog intern naar school waar ze alleen Noors, Zweeds of Fins mochten praten. Het houden van rendieren werd steeds meer aan banden gelegd en met het meten van schedels en het turven van tradities bepaalden wetenschappers wat een Sámi was.

‘’De geschiedenis van de Sámi is er een van verdeeldheid”, vertelt Matti Aikio (43). Zijn videokunstwerk Oikos is een van de opvallendste werken op de Helskini Biennial, (https://helsinkibiennaali.fi/en/) een kunstbiënnale die op een eiland buiten Helsinki wordt gehouden en waarvan hij een van de 29 deelnemende kunstenaars is. We zitten aan een meer dat op de poolcirkel ligt, even buiten de Finse stad Rovaniemi. Terwijl hij uitgebreid vertelt, snijdt hij gedroogd rendiervlees en brood.

Zijn rendieren zou hij die ochtend bezoeken, maar dat ging niet door. Er is een wolf die het gebied onveilig maakt, en zich niet laat zien. Alleen de sporen van dode rendieren geven aan waar hij was. Er wordt jacht gemaakt op de wolf, en dat is ook hoe je de Sámi met hun gebied moet laten omgaan, legt Aikio uit. ‘’Je gebruikt je gebied op een duurzame manier. Je doet dat niet vanuit een ideologie, maar gaat uit van de omstandigheden. Dat betekent dat je een wolf doodschiet als die te dichtbij komt, of een ander dier. Waar het om gaat is dat je niet het hele ecosysteem vernietigt. In de westerse samenleving is die houding tegenovergesteld: daar maak je hele ecosystemen kapot om een bepaalde soort te redden. Met het beschermen van delen van je ecosysteem gooi je het geheel overhoop. Onze zelfbeschikking in dit gebied staat constant onder druk, of het nu gaat om de mijnen, de groene-energievoorzieningen of het toerisme.”

Deze visie is ook terug te zien in Oikos: rendieren worden verdreven door andere elementen: windmolens en grondstofwinning verstoren het gebied – zowel industrieel als groen kolonialisme. ‘’Je moet bedenken,” vertelt Aikio „dat de Sámi een nomadische samenleving vormden. Tot aan de Tweede Wereldoorlog waren er niet echt dorpen.” In de laatste oorlogsjaren is het grootste deel van noord-Finland verwoest tijdens de Laplandoorlog, waarna de Duitsers alles vernietigden vlak voordat ze zich terugtrokken. Met de ‘opbouw’ van het land werd ook besloten dat vanaf 1947 Samische kinderen verplicht naar school moesten, vaak naar een internaat.

Ook de vader van Aikio. ‘’Die school was zo ver weg dat hij onmogelijk bij zijn ouders kon blijven”, legt hij uit. ‘’Hij is door zijn jaren in dat internaat getraumatiseerd: hij moest afstand doen van zijn taal en zijn omgeving. Het ging niet op elke school zo, maar je kan over het algemeen we zeggen dat die internaten niet alleen bij hem, maar bij de hele generatie erna hun sporen hebben nagelaten.”

Aikio’s werk is geëngageerd, net als dat van Sunna. Beiden moeten er echter niets hebben van het leggen van verbanden tussen Samische kunst (zoals overal: sommige kunstenaars zijn goed en anderen zijn dat niet). ‘’Ik vind het verschrikkelijk wanneer de Sámi als een inheems, mystiek, exotisch volk worden neergezet. Er is aan ons niets exotisch of mystieks. De kennis die wij van natuur hebben, heeft iedereen. Alleen is die van ons niet in de loop der tijd zoekgeraakt, maar hebben we die weten te behouden.”

Het gevaar van exotiseren zie je ook in de fascinerende video Doll Cage die Aikio maakte. Daarin zie je een pop in Samische klederdracht in plastic verpakt. Terwijl de pop ronddraait, hoor je geluiden van hoe ze stikt. Soms klinkt er nog wel een Samisch lied doorheen, maar het stikken lijkt het te winnen van het behoud van de eigen cultuur. Het werk geeft uiting aan culturele toe-eigening, duidt Aikio zijn kunstwerk, met enige tegenzin want hij vindt dat het voor zichzelf moet spreken. ‘’Dit is hoe het voelt als je cultuur wordt ingezet voor de toe-eigening in een land, als je voortdurend als exotisch wordt neergezet terwijl je cultuur en leefwijze worden bedreigd of afgepakt, of als je gedwongen wordt te assimileren aan de meerderheid van een land. Onze cultuur stikt en sterft, maar voor de buitenwereld zien we er nog steeds prachtig uit, zoals die pop in plastic.”

Ook Anders Sunna heeft een werk over de mythe die wordt opgehangen aan de cultuur van de Sámi: in een video verandert een Samische vlag in een strijder met een AK47. Het leverde hem veel kritiek op, ook binnen de Samische gemeenschap, omdat hij zo niet met de vlag kon omgaan. Het ging Sunna er vooral om de beeldvorming door te prikken. ‘’Je moet je afvragen waar de vlag voor staat. Die wordt nu voor toerisme gebruikt in plaats van voor de geschiedenis. Als je de vlag koppelt aan de mythe van de goede Sámi die elke toerist welkom heet en het geld aanneemt voor de grondstoffen, dan maak je verzet tegen plannen op den duur onmogelijk. Het opplakken van het stereotype van de vredelievende Sámi maakt het makkelijker om als staat over hen heen te walsen.”

Waarheidscommissie

Van alle Scandinavische landen is Zweden volgens Sunna het ergste geweest in de gedwongen assimilatie van de Sámi: ‘’Ze zijn doortrapter en arroganter dan de rest.” Hij licht toe: ‘’In alle drie de landen is een Samisch parlement ingesteld om de cultuur te waarborgen.’’ Dat lijkt een goed initiatief, maar het ligt volgens Sunna anders. ‘’Ze hebben ook het land nodig. Dus wat zie je gebeuren? De Zweedse overheid geeft veel subsidie voor taal en cultuur en laat het parlement wetgeving regelen die de cultuur behoudt. Maar voor het behoud van de rendieren en het land is er nauwelijks subsidie – terwijl beide onderdeel uitmaken van de cultuur. Tegelijkertijd zijn er zo veel leden, dat er nooit overeenstemming is.”

Naast het Samische parlement stelden de drie landen ook een Waarheids- en Verzoeningscommissie in, om het verleden te onderzoeken en er wellicht ook meer mee in het reine te komen. Noorwegen deed dat in 2019, Finland en Zweden volgden. ‘’Dat die commissie in Zweden alleen Waarheidscommissie heet, is veelzeggend voor de houding van de Zweedse overheid naar de Sámi”, merkt Sunna fijntjes op. Hij verwacht er weinig van.

Ook Aikio heeft zijn bedenkingen bij de commissies. ‘’Waarom is die per land? Die grenzen zijn onderdeel van de kolonisatie van de Sámi, hierdoor is hun gezamenlijke geschiedenis en cultuur doorgesneden. Hoe kan het dat de grenzen zo bepalend zijn geweest? Dat is een vraag die de commissie boven tafel moet krijgen. Nu richt je je op de generatie die nog kan praten, terwijl het kwaad al veel langer geleden is geschied. In de jaren twintig van de vorige eeuw zijn er vele Sámi vermoord in Finland, daar is nooit iemand voor verantwoordelijk gehouden, er zijn zelfs nooit vragen over gesteld. Dat gaat zo’n commissie ook niet doen, want het gaat om de verhalen van de mensen die nu nog leven. Ik ben bang dat de echt belangrijke vragen niet aan bod zullen komen, en dat dit een manier is om de geschiedenis van de Sámi teniet te doen.”

Ook bij het idee dat het goed is als de verhalen die er zijn op z’n minst vast komen te liggen, heeft Aikio zijn twijfels. ‘’Mijn vader heeft ook weinig geloof in de opzet, maar zal wel getuigen, vanuit het idee dat het maar ergens vastgelegd kan zijn.”

De vader van Anders Sunna gaat eveneens, al verwacht ook hij er niet veel van. Op het punt van vertrek uit zijn huis vraagt hij zijn zoon nog één ding te vertalen, om duidelijker uit te leggen wat de situatie is, en hij begint te huilen als hij de zinnen heeft uitgesproken. Anders Sunna vertaalt: ‘’Ons bestaan is genegeerd. Ik leef alsof ik al vijftig jaar autorijd, maar geen rijbewijs krijg. Niet omdat ik niet goed rijd, maar omdat ik niet de moeite waard ben om een document aan te geven, alsof ik niet besta.”


Mkb’er in de spotlight: Aaltje Bos

1) Wanneer ben je met je bedrijf in Finland begonnen en wat doe je precies?

Ik ben zo’n 7 jaar geleden met mijn bedrijf begonnen. Wat ik in eerste instantie wilde doen, was mensen helpen die last hebben van eenzaamheid. Maar dit bleek niet echt een goed businessmodel te zijn. Op een gegeven moment is dat overgegaan op lesgeven en kennis verspreiden onder andere hier aan de universiteit in Oulu maar ook op een hbo-opleiding voor verpleegkundigen. Soms word ik gevraagd om te spreken tijdens evenementen. Daarnaast was ik bezig met een MBA en ik zou afgelopen herfst beginnen met mijn master thesis, waarin ik onderzoek wilde doen naar de visie van leiderschap op eenzaamheid op de werkvloer. Maar ik ben nu met ziekteverlof. Ik heb trouwens eerder een thesis geschreven over eenzaamheid onder immigranten. Ik lees alle literatuur erover en hou alles bij wat erover bekend is.

2) Zou je dit bedrijf of iets soortgelijks ook in Nederland begonnen zijn?

Ik denk het eerlijk gezegd niet. Het is eigenlijk begonnen toen ik me meer dan 12 jaar geleden realiseerde dat ik me best eenzaam voelde. Dat verbaasde mij, want ik ben sociaal en heb genoeg vrienden. Finland is het vierde land waar we wonen, we hebben ons bijvoorbeeld prima gered in Canada en Duitsland. Toen ben ik me gaan verdiepen in het verschil tussen emotionele en sociale eenzaamheid. Sociale eenzaamheid is in principe eenvoudig op te lossen door bijvoorbeeld activiteiten op te zoeken om nieuwe mensen te leren kennen. Maar emotionele eenzaamheid ligt veel dieper, dat komt voort uit je opvoeding en andere ervaringen. Het is een grote zoektocht geweest die eigenlijk nog steeds voortduurt. Ik heb de afgelopen jaren veel kennis vergaard.

3) Wat vind je van het ondernemersklimaat in Finland?

Ik werk voor een gemeentelijk ondernemerskantoor dus ik ben redelijk op de hoogte van hoe dingen gaan in Finland. Ik heb ook zelf plaatselijk een groep opgezet waar we allerlei dingen rond ondernemerschap bespreken. Zoals hoe doe jij dat? Hoe pak je dit aan? Ik heb gemerkt dat als mensen je iets gunnen, ze je ook vaak aanbevelen bij nieuwe klanten.

4) In hoeverre denk je dat je Nederlanderschap helpt of niet helpt bij je activiteiten?

Ten eerste onthouden mensen mijn naam heel gemakkelijk. Daarnaast zijn mijn activiteiten redelijk uniek, dus daar onderscheid ik me in. Ik heb hier een heel groot netwerk, dat heb ik in Nederland nooit eerder gehad. Oulu is groot genoeg, maar ik kom ook op andere plaatsen in Finland. En ik ga jaarlijks naar een congres over eenzaamheid dat in Nederland wordt georganiseerd, waarbij ik een aantal keren op uitnodiging heb gesproken.

5) Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Het is, als alles goed gaat met mijn gezondheid de bedoeling om door te gaan met mijn bedrijf en in augustus weer het laatste stukje van mijn studie op te pakken. Ik zou graag CEO’s van bedrijven willen benaderen om te kijken hoe managers eenzaamheid op het werk kunnen aanpakken, of nog beter, eenzaamheid kunnen voorkomen, omdat het de productiviteit op het werk aantast. Tevens hebben we een klein bedrijfspand gekocht wat we momenteel opknappen. Hier hoop ik later workshops over eenzaamheid te organiseren.

 

Website: www.context-care.com


Nieuws van de ambassade Juli 2023

Graag houden wij je op de hoogte van nieuws en activiteiten van de Nederlandse ambassade in Finland.

World Circular Economy Forum in Helsinki
Eind maart vond in Helsinki het World Circular Economy Forum plaats. Het WCEF is een initiatief van Finland en Sitra, het Finse innovatiefonds. Het forum is een van ’s werelds toonaangevende evenementen op het gebied van circulaire economie.

WCEF brengt leiders uit het bedrijfsleven, de overheid, de academische wereld en het maatschappelijk middenveld samen om mondiale problemen te bespreken en circulaire oplossingen te bedenken voor de uitdagingen waarmee de wereld wordt geconfronteerd. Het biedt een platform om kennis en expertise te delen, netwerken en partnerschappen op te bouwen en de transitie naar een circulaire economie te bevorderen.

Het Nederlands Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat is een partner van het WCEF. Samen met het ministerie, Holland Circular Hotspot en de Nederlandse ambassades in Finland en andere Noordse landen werd de Nederlandse deelname aan het forum georganiseerd. Staatssecretaris Vivianne Heijnen was spreker tijdens diverse sessies waaronder de openingssessie en een meer specifieke sessie over ‘circular financing’. Daarnaast had zij diverse bilaterale gesprekken en bezocht zij een bouwplaats van het Finse bouwbedrijf YIT. De Nederlandse delegatie bestond uit zo’n 70 personen. Er werd volop genetwerkt, kennis gedeeld en kennis opgehaald. Een voorzichtige conclusie is dat men vaak wel weet ‘waarom’ een circulaire economie belangrijk is, maar de vraag is nu ‘hoe’ kan het concreet gemaakt worden en hoe kunnen de doelstellingen bereikt gaan worden!

Consulaire pop-upbalie in Tallinn
De Nederlandse ambassade in Tallinn beschikt normaliter niet over een consulaire balie. Voor het aanvragen van Nederlandse paspoorten en identiteitskaarten kan men terecht bij de Nederlandse ambassade in Helsinki. In mei organiseerden we een zogeheten ‘pop-up’ als consulaire balie in Tallinn. Nederlanders woonachtig in Estland kregen zo de mogelijkheid om een nieuw reisdocument aan te vragen en/of hun huidige reisdocument te verlengen in Estland. De consulaire medewerkers van de ambassade in Helsinki namen de ferry en reisden naar ‘de overkant’. De animo was groot en de twee dagen waren dan ook helemaal volgeboekt met afspraken.

Vorig jaar vond de Pop-Up consulaire balie plaats in Rovaniemi in Lapland. Woon je ver weg van Helsinki en heb je ook behoefte aan het aanvragen van een reisdocument bij je in de buurt, stuur ons dan een mailtje. We onderzoeken graag of de animo om naar een bepaalde regio groot genoeg is. En wie weet komen we dan wel bij je in de buurt!

Fiets parkeerplaats
Van oudsher is het ontstaan dat een ambassade parkeerruimte voor de deur heeft, zodat diplomaten hun auto kunnen parkeren. Dit zijn de zogenaamde CD (‘Corps Diplomatique’)-parkeerplaatsen. De stad wijst deze toe en beheert deze. Voor de deur van de ambassade in Helsinki waren 2 CD-parkeerplaatsen. Zo’n 10 jaar geleden ontstond het idee om één van de twee CD-plekken terug te geven aan de stad en deze te gebruiken voor het parkeren van fietsen. Nederland, fietsen, de voordelen voor gezondheid en milieu; je begrijpt het wel! De stad heeft toen een fietsenrek geplaatst waar op de plaats van 1 auto 12 fietsen geparkeerd kunnen worden. In verband met sneeuw en onderhoud in de winter wordt het fietsenrek elk najaar weggehaald en in het voorjaar weer teruggeplaatst. Elk jaar is het weer een feestelijk moment wanneer het fietsenrek weer terug is van weggeweest. Dit jaar was het fietsenrek van een verse lik oranje verf voorzien en nu staan zelfs de logo’s van Nederland en van Helsinki vermeld! #letsgocycling

Innovatieve zorgoplossingen
Naast het bezoek van staatsecretaris Heijnen bracht ook minister Helder een bezoek aan Finland. Conny Helder is minister voor langdurige zorg en sport. Samen met een delegatie reisde zij af naar Stockholm en Helsinki om zo meer te leren over hoe diverse dingen georganiseerd zijn in deze landen. Zij waren met name op zoek naar slimme en passende woonoplossingen en innovatieve en technologische mogelijkheden om het probleem van de vergrijzing en het tekort aan zorgmedewerkers het hoofd te bieden. Nederland en Finland kampen beide met de grote uitdaging van een sterk vergrijzende bevolking. Tijdens het bezoek werd gesproken met diverse experts van Finse ministeries en werden bezoeken gebracht aan zorginstellingen en het ‘virtual care centre’ in Helsinki. Diezelfde week verscheen er ook een uitvoerig artikel in het AD, Algemeen Dagblad, en minister Helder was te gast in het actualiteitenprogramma Nieuwsuur.

Zomer!
En toen was het ineens zomer. Alles groeit en bloeit en het lijkt wel alsof de bomen/struiken elke dag groener worden. Hopelijk heeft iedereen de mogelijkheid om te genieten van de zomerperiode, het weer, het buiten zijn. Wellicht meer tijd en energie voor gezelligheid en het ontmoeten van vrienden en familie. Haal alles eruit wat erin zit want voor je het weet is de zomer weer voorbij! 😊

Wij wensen je een goede zomer!

Een vriendelijke groet van het ambassadeteam.

Blijf op de hoogte
Blijf op de hoogte van nieuws gerelateerd aan Nederland/Finland en volg onze sociale media kanalen. Je leest er onder andere over activiteiten in Finland met een Nederlandse component op het gebied van cultuur, handel & innovatie en publieksdiplomatie.

Facebook: netherlandsembassyhelsinki
Twitter: @NLinFinland
LinkedIn: embassy of the kingdom of the netherlands in finland
Website: https://www.nederlandwereldwijd.nl/finland

Fietsenrek voor de deur van de ambassade

NL-delegatie op WCEF

NL-meetingpoint op WCEF

Consulaire pop-upbalie in Tallinn


Aurora Song

 

wind

This is a song

Aurora song

The rental bus

Is squeezing us

To the north we go

Through the ice and through the snow

This is a song

Aurora song

This is a song

Aurora song

If you speed up

They'll make you stop

From break to break we drive

Keeping good spirits alive

This is a song

Aurora song

This is a song

Aurora song

Although it's dark

It'll make you spark

Food and coffee are so good

It'll keep you in the mood

This is a song

Aurora song

whistle

This is a song

Aurora song

And if you dance

We dance along

Put your hands up and cheer

If you see a reindeer

This is a song

Aurora song

This is a song

Aurora song

And if you sing

We sing along

If there are no clouds

We will see the northern lights

This is a song

Aurora song

This is a song

Aurora song

The smokey sauna

will keep us strong

Diving in the snow and ice

Makes you scream and feel so nice

This is a song

Aurora song

We squeeze, we drive, we eat

We dance, we sing, we scream (2 times)

This is a song

Aurora song

If you freeze

Smile and say cheese

Now we’ve seen the northern light

And we hold each other tight

This is a song

Aurora song

Now we’ve seen the northern light

And we hold each other tight

This is a song

Aurora song

This is a song

Aurora song

This is a song

Aurora song

This is a song

Aurora song

Samengesteld door Šárka

Tekst door Šárka, Meri, Suzanne, Merijn en Thijmen