… en dat doen we. Het is weer de eerste keer dat de Nederlandse Vereniging in Finland een kerstviering organiseert. Het was een traditie sinds 2009, maar de corona-epidemie heeft dat onderbroken en het weer opstarten gaf problemen met het vinden van een locatie en de juiste tijd. Nu is het weer zover. De oproep “Komt allen tezamen” heeft de kerstviering een nieuw jasje gegeven. De opzet is gemoderniseerd, en ondanks het slechte weer is de opkomst zeer interessant en goed. We worden verwelkomd in de Olaus Petri-kerk in Töölö. Een aanvulling op onze kerkentocht, na een bezoek aan de Töölö-kerk in 2009, Kristuskyrkan (ook in Töölö), Matteuksenkirkko, Meri-Rastilan kapelli en Perkkaan kapelli. De Olous Petri-kerk behoort bij een Zweedstalige gemeente. De kerk is in 1932 volgens een functionalismestijl gebouwd. Hopelijk geven de fotos een indruk van het gebouw.
De winter in december is zoals ieder heeft ervaren zeer kwakkelig. Wel of geen sneeuw, het vriezen afgewisseld met het dooien, met als resultaat dat het wegdek zeer glad is. Ondanks de gladheid is de opkomst goed, en zijn er ongeveer 35 personen aanwezig. Een deel van de Nederlanders is inmiddels al vertrokken naar Nederland om daar met de familie de kerstdagen door te brengen.
Een gemêleerd gezelschap is aanwezig, oud en jong, en met een verschillende achtergrond. Hans Krause en Willemijn Weterings geven gezamenlijk een welkomstwoord, gevolgd door de kerstevangelie en het zingen van enkele Nederlandse welbekende kerstliederen. De viering in de kerkzaal wordt muzikaal begeleid door Hans op de piano en Tejo de Bruin met gitaar. Willemijn geeft vocaal leiding bij het zingen. Tejo geeft een solo gitaaroptreden met een oud Nederlands kerstlied “Hoe leit dit Kindeke in de kou” uit de 17e eeuw. Willemijn vertelt ons een verhaal van Toon Tellegen over een muis en een eekhoorn (als ik mij niet vergis), in ieder geval over dieren, gevolgd met het lied “O Denneboom”. We sluiten af met “Stille Nacht, Heilige Nacht”, eveneens een historisch lied (1818).
Ja, en dan krijgen we het tweede deel van de viering: het drinken van glögi, koffie etc. met allerlei versnaperingen in de aanliggende ruimte. Dat tweede deel duurt minstens zo lang om kennis te maken met nieuwe gezichten en bij te praten. Wellicht een mooie aangelegenheid om de nieuwe gezichten uit te nodigen voor andere activiteiten van de Nederlandse vereniging. In ieder geval hopen we de jaarlijkse traditie voort te zetten.
Natuurlijk tot slot dank aan de vrijwilligers die hebben meegewerkt om dit weer te realiseren: Hans, Willemijn, Suzanne, Wim, ondergetekende en in het bijzonder Bonnie, die naast het assisteren in de keuken de locatie van en communicatie met de Olaus Petri-kerk heeft geregeld.
Arie Oudman
Bekijk hieronder de after-video en nog wat meer foto’s van het evenement.
