Het Wilhelmus ter voorbereiding

Wilhelmus

Wilhelmus van Nassouwe ben ik van Duitsen bloed
den vaderland getrouwe blijf ik tot in den dood.

Een Prinse van Oranje ben ik, vrij onverveerd,
den Koning van Hispanje heb ik altijd geëerd.
Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen,
verlaat mij nimmermeer.
Dat ik doch vroom mag blijven, uw dienaar t'aller stond,
de tirannie verdrijven
die mij mijn hert doorwondt.


Nieuwjaarsborrel NviF en NieuwjaarsQuiz

Wederom werd dit jaar de Nieuwjaarsborrel van de NviF digitaal gehouden met als hoogtepunt de NieuwjaarsQuiz waar mooie prijzen te winnen waren.

Benieuwd naar de winnaars?

https://create.kahoot.it/podium/live-game/460ceadc-13b6-4815-a2f9-cf33a9f99ac9/1643546855383

Hierbij de juiste antwoorden:

Q1  Hoeveel vrouwen zitten in het nieuwe Nederlandse kabinet?
A1  10
Q2  Waar in Finland staat het momument van de winteroorlog?
A2  Suomussalmi
Q3  Hoeveel mensen wonen er in het noorpoolgebied?
A3  Vier miljoen
Q4  Hoe oud is Finnair?
A4  98 jaar
Q5  Wie is de huidige ambassadeur van Nederland in Finland?
A5  Govert Jan Bijl de Vroe
Q6  Welk Laps woord (Pohjoissaame) is geen woord voor een bergtop?
A6  bákti
Q7  Hoe heet het schip, dat vorig jaar maart dagen vast zat in het Suez-kanaal?
A7  Ever Given
Q8  Wat is de naam van de vulkaan op La Palma, Mallorca, die vorig jaar maanden uitbrak?
A8  Cumbre Vieja
Q9  Welke Griekse letter werd overgeslagen bij de benaming van de corona-varianten?
A9  xi
Q10  Welk dier van de Chinese dierenriem staat symbool voor het komende jaar 2022?
A10  Tijger
Q11  “Altijd is Kortjakje ziek” is een liedje uit de 17de - 18de eeuw. Wat bedoelde men in die tijd met het “Kortjakje”?
A11  Een jenever drinkende vrouw
Q12  Wat is de correcte schrijfwijze voor het voltooid deelwoord van ‘deleten’?
A12  Gedeletet
Q13  In Zweeds Lapland wordt in de winter de 'Ice Ultra' loopwedstrijd georganiseerd. Welke afstand moet er worden afgelegd?
A13  230km
Q14  Welke cabaretier gaf afgelopen oudjaar de Nederlandse oudejaarsconference?
A14  Peter Pannekoek
Q15  Hoeveel mensen mochten er op nieuwjaarsdag 2022 bij het Nieuwjaarsconcert in Wenen aanwezig zijn?
A15  1000 mensen plus de musici en dansers
Q16  Welke gast mochten de NL voetbalfans op villa Kivi afgelopen zomer in hun midden hebben tijdens de EK wedstrijd CZ-NL?
A16  de ambassadeur van Tsjechië.
Q17  Hoeveel jaar bestaat de Nederlandse School in Finland dit schooljaar?
A17  35 jaar
Q18  Hoe vaak heeft Nederland het Eurovisie songfestival gewonnen?
A18  5
Q19  Hoe vaak heeft Finland het eurovisie songfestival gewonnen?
A19  1
Q20  Welk land heeft het vaakst het Eurovisie songfestival gewonnen?
A20  Ierland
Q21  Nikola Tesla was een van de grondleggers van de gelijkstroom
A21  False
Q22  Hoeveel Oceanen zijn er op de Aarde?
A22  7
Q23  Welke muziek band komt niet uit Finland?
A23  Within temptation
Q24  De formule E=MC2 is de bekende vergelijkding van wetenschapper Albert Einstein
A24  True
Q25  De Nederlandse Vereniging in Finland bestaat dit jaar 65 jaar
A25  False
Q26  Welk land bezit de meeste eilanden ter wereld?
A26  Zweden
Q27  Wat is de naam van het volkslied van Finland?
A27  “Maamme-laulu” (J.L Runeberg & F. Pacius)
Q28  In deze afbeelding zie je Labradoodle
A28  True

 


Nederlandse vereniging zomerkamp 2021

Nederlandse vereniging Finland Kamp 2021

Dit was onze eerste keer op kamp met de Nederlandse vereniging Finland.

DAG 1

Onze hele zomervakantie was al geheel gevuld met Nederlanders (bezoek van mijn ouders en later mijn nicht met gezin), dus dit weekendkamp van de Nederlandse vereniging zou een mooie thematische afsluiter zijn. We gingen er onbevangen heen, we wisten immers niet wat ons te wachten stond. Nieuwe mensen ontmoeten is altijd leuk en de eerdere ervaringen met Sinterklaas, Koningsdag en nieuwjaarsborrelvieringen waren erg leuk en fijn. Extra leuk voor Noor was dat haar grote vriend Robin ook naar het kamp zou komen. We zouden er zelfs buren zijn! Ze hadden de mökki naast ons gereserveerd.

We kwamen rond 16.00 aan in Sastamala en zagen al het Herra Hakkaraisen Talo waar we zaterdag heen zouden gaan. De mökki was een schattig klein huisje met een klein keukentje. ‘’Deze heeft geen kraan’’, constateerde Bram verbaasd, wijzend naar de wastafel. Er stonden twee ingebouwde stapelbedden. De bovenbedden hadden geen randen en ook geen bedschuifmogelijkheden. Dus dat werd heel romantisch op de bovenbedden slapen voor ons, met een gat van anderhalve meter tussen ons in. We konden wel, als we onze armen heel ver uitstrekten, net elkaars handen vastpakken.

Bij het ontdekken van de omgeving liep Bram hyper heen en weer en riep herhalend vol verwondering “Kijk, allemaal Nederlanders!” Alsof we een zeldzaam soort zijn en alsof we niet al de hele vakantie lang door Nederlanders omringd waren geweest.

Terwijl ik ons installeerde, verkende de rest van de familie de omgeving en hielpen Joanneke met een 8-persoons tent opzetten, waar je ook wel ongeveer acht personen voor nodig leek te hebben om dit voor elkaar te krijgen. Een familie was gestrand met een kapotte auto 7 km van de camping vandaan. Een deel werd opgepikt met de auto en een ander deel sprong op de fiets welke ze natuurlijk als echte Nederlanders achterop de auto meegebracht hadden.

Onze buren, Stefan, Sanna en kinderen waren inmiddels ook gearriveerd. Onze huisjes stonden vlakbij het strandje en de kinderen konden niet wachten om te gaan zwemmen. Eerst wilde Bram toch niet, eenmaal erin wilde hij er niet uit. Het water was lekker verfrissend. Wel namen we toch even een warme douche voordat we naar de opening van het kamp gingen.

Omdat Robin juist toen naar bed ging, wilde Noor dat ook. Het kennismakingspelletje heb ik hierdoor gemist en daardoor bleven de namen wat minder snel bij mij hangen. Wel waren er nog een paar andere bekenden vanuit Tampere, zoals Suvi met haar vader Michiel.´Suvi hadden we eerder met Sinterklaas en op de nieuwjaarsborrel gezien. Ik was er wel al eerder achter gekomen dat het jongetje dat we bij aankomst op zijn vaders schoot de auto zagen besturen, Kasper heette, en zijn vader Bart.

Toen ik bij het kennismakingsspel aankwam, was Bram enkel rondjes om de spelletjes spelende groep heen aan het rennen, dus duidelijk ook bedtijd. Helaas sliepen de kinderen om negen uur nog niet. Stefan en Sanna hadden hetzelfde probleem. Het is ook wel spannend zo een andere omgeving. “Wat gek dat papa zo laat nog eet”, zei Noor toen ze terugkwam van haar zelfstandige tocht naar het toiletgebouw; ze had hem de avondsnack zien nuttigen.

Michel hield het laatste stukje de wacht zodat ik toch ook nog een beetje kon socializen en kennis kon maken, ook met lekker chippies en mijn kopje thee. Toen ik zakjes thee haalde voor Joyce, die zelf vergeten was thee mee te nemen, nam ik ook Stefan mee terug en deze bleek een oude bekende! Zo was er ineens een heuse reünie met knuffels en goede gesprekken !

De beat van een feestje ergens aan de overkant hield me wakker. Uiteindelijk maakte ik in mijn hoofd er maar mijn eigen slaapliedje zodat ik wel in slaap kon vallen. Een nachtelijke tocht naar het toilet (nadeel van thee drinken) gaf me het ouderwetse kampeergevoel. Het was een goed donkere nacht en de hemel was bedekt met sterren.

 

DAG 2

De dag begon vroeger dan dat ik gehoopt had. Noor wilde naar buiten om Robin te ontmoeten, die ook al wakker was en klaarstond om te gaan zwemmen. Dus deden wij ook maar onze zwemkleding aan. Zo zwom Stefan met Robin en ik met Noor en Bram naar de vlonder die bij het meer in het water dreef.

Het waaide harder dan gisteren en er waren zeewaardige golven. Terug op het strand riepen Robin en Noor de golven bemoedigend toe; “Golfjes kom maar!” met hetzelfde fanatisme als dat ze de avond ervoor op de schommel zongen “Niet gaan slapen!”

We konden een fijne super Nederlandse lunch maken; boterhammen met pindakaas en hagelslag om te nuttigen wanneer we bij Herra Hakkaraisen Talo waren, onze activiteit van vandaag. En er was ook appelstroop! Iets wat gek genoeg in Finland niet te vinden is, terwijl hier elke tuin volstaat met appelbomen en er elk jaar overal gratis appeltjes op te halen zijn.

De eerste groep die vertrok waren de fietsers. Taeke had er heel veel zin in, een tocht van wel 30 kilometer langs allerlei kerken. Een groot gedeelte van de Herra Hakkaraisen Talo groep ging wandelend naar het centrum. Wij hadden Robin onder onze hoede, want hij wilde bij Noor zijn. De zon scheen, maar de wind waaide krachtig. Dat merkte we vooral toen we op de brug richting het centrum liepen. Hoedjes werden vastgehouden en haren wapperde terwijl de kinderen uitbundig lachten.

Het Herra Hakkaraisen Talo is een heel tof ontdekgebouw naar de boeken van Herra Hakkarainen. Ikzelf was eigenlijk nog niet erg bekend met de boeken, maar ik weet dat ze op de opvang deze vaak lezen. Herra Hakkarainen is een geitachtig figuur die slaapwandelend allerlei avonturen meemaakt. We troffen hem dan ook op vele plekken in het gebouw slapend aan.

Er waren leuke kruipruimtes en verkleedmogelijkheden en allerlei speelhoekjes. Sommige plekjes waren erg spannend, met spoken en spookgeluiden, maar het was vooral positief prikkelend. Ook mijn kunstenaarsbrein werd weer lekker aangewakkerd door al het moois wat daar gemaakt was.

Na een uurtje was onze binnenspeeltijd voorbij en gingen we naar buiten. Hier aten we onze lunch en beklommen de kinderen de skelters en gingen het verkeersplein op. Er was een wasstraat en een apart verkeerspleintje met kleine loopfietsjes. Er was een politiegebouw met gevangenis en een bus met een groot stuur en een schakelbak. Om klokslag 13.00 uur kwam Herra Hakkarainen zelf even langs. Al slapend zwaaide hij naar de kinderen, reed in een skelter en ging even naar de bus. Hij leek de rattenvanger van Hamelen wel. Overal waar hij heen ging renden de kinderen enthousiast achter hem aan, benieuwd wat hij nu weer zou doen. Op het einde mochten we met hem op de foto.

Het was grappig om met een Nederlandse groep op een camping te zijn. Het deed me denken aan scoutingkamp van vroeger, en ook aan Harry Potter, die een camping overnemen met hun gekke gebruiken en andere taal. Gelukkig leek niemand op de camping er echt van op te kijken.

Er was veel te doen, vooral voor de kinderen, want er was ook een familiefestival op de camping, met een springkussenkasteel, paardrijden en versgebakken lettuja, Finse pannenkoeken. Maar voor mij leek deze dag voorbij te kruipen. Nog moe van de weinige slaap was het wachten op activiteiten en het kijken naar wat de kinderen deden een beetje vermoeiend. Echt ontspannen lukte niet.

Noor en Bram gingen ook op het mooie grote bruine paard, een vriendelijk gemoedelijk dier, dat zonder protesteren 3 uur lang hetzelfde korte tochtje naar het strand en terug liep met telkens een ander kindje op zijn rug. Soms waren we Noor kwijt, maar dan was ze bij Robin. Was Robin kwijt, dan was hij wel bij Noor. Bram is in grote groepen vaak wat rustig en erg op zichzelf. Hij was vaak in de grote zandbak in het speeltuintje te vinden.

De trampoline bij het speeltuintje werd ook goed gebruikt. Het briefje met het verbod van meer dan 1 persoon op de trampoline werd vrolijk genegeerd. Om de beurt deden ze een truc en de rest keek dan netjes aan de rand van de trampoline toe en klapten uitbundig na elke truc. Ook ik deed een poging en oefende de kikkerkoprol, wat ooit een salto zou kunnen worden.

De grote barbecue voor de gezamenlijke keuken werd voor ons opgestookt en een tafel vol lekkers, voor ieder wat wils, was in goede samenwerking tussen de kampgangers klaargezet. Het miezerde een beetje, maar niet hard genoeg om ons naar binnen te jagen. Ingepakt in regenkleding of gewoon in dikke truien genoot iedereen van het lekkere eten.

Om zeven uur was het saunatijd. Eerst was het de vrouwen met de kleine kinderen, daarna de mannen en de grote kinderen. Echt ontspannend is het niet om de sauna te doen met de kleine kinderen, maar gelukkig hadden we elkaar. Ik af en toe kleine Finn onder mijn hoede zodat zijn moeder nog wat langer van de hitte kon genieten voordat ze ook het koude water trotseerde. Finn vond het water eigenlijk veel te koud, maar hij ging toch telkens een stapje verder het water in en rende daarna terug naar de sauna om weer lekker warm te worden en vooral om water op de stenen te scheppen.

De chips was ook een succes en hield de kinderen lang genoeg bezig, om ons een beetje rustig in de sauna te kunnen laten zitten. Na een uurtje gaf ik de kinderen in handdoekjes gewikkeld over aan Michel en kon ik nog even rustig genieten van een echte hete sauna. Dat was heel gezellig. Het regende wel harder en nadat we de sauna aan de ongeduldig wachtende mannen overgaven, speelde we binnen in de gemeenschappelijke keuken voor mij nieuwe spelletjes; Doble, Confetti en Beverbende. De jeugd was duidelijk sneller, maar na enige oefening lukte het mij toch ook om een paar beurten te winnen.

Ik was constant mijn theebeker kwijt, ik als theeverslaafde nam hem overal mee naartoe om hem vervolgens weer vergeten mee terug te nemen. Gelukkig vond ik hem altijd wel weer terug.

Dag 3

Deze nacht sliep ik beter, rozig en supermoe. De onderbedden van de kinderen waren omgetoverd tot kleine hutjes, door de extra onderlakens die we mee hadden we onder het bovenbed matras te steken en naar beneden te laten hangen. Geen idee of het daarom was, maar Noor sliep tot 7 uur! Robin sliep nog langer, wat Noor erg jammer vond. Maar wel kon ze daar later terecht om lekker te tekenen en voor een tweede keer te ontbijten.

Bram had een slome bui en was niet uit het huisje en zijn pyjama te krijgen. Ik pakte alles weer in terwijl Bram op bed hangend een stripboekje lag te bekijken. Later tekende en schilderde Robin bij ons het uitzicht uit ons raam, zodat zijn huisje ook rustig opgeruimd kon worden.

Om tien uur begon het gezamenlijke sport en spelmoment. We speelde een estafette met de oer-Hollandse onderdelen; spijkerpoepen, aardappelrennen, appelhappen, steltlopen en zaklopen. Appels werden in een hap uit de bakken gehapt, spijkers werden in de fles gepoept, de stelten werden moedig beklommen. Stefan maakte reuzensprongen in de postzak, in drie sprongen was hij aan de overkant. En onze groep bleek vals gespeeld te hebben. Zowel de verliezers als de winnaars juichten hard. Het begon te miezeren en daarom gingen we in plaats van een ander buitenspel te doen, binnen spelletjes doen en hadden we een extra lang koffiemoment.

Met lunch aten we het overgebleven eten van gisteren zo goed mogelijk op en konden we ook heerlijke pannenkoeken van het familiefestival eten. De kinderen maakte heuse gebakjes van hun pannenkoeken, de pannenkoeken werden met slagroom en verschillende soorten hagelslag bedolven. Ook de broodjes leken wel gebakjes, met meer chocopasta en gekleurde hagelslag dan brood.

Langzaamaan gingen mensen weer terug naar huis en we zwaaiden de een na de andere uit. Ook wij vertrokken op een gegeven moment, moe maar voldaan van een mooi laatste vakantieweekend. Maandag zou het ‘gewone’ bijzondere leven weer beginnen. Werk, opvang en de eerste dag van Eskari.

Loes van Dorp

 


Nieuws van de ambassade

Graag houden wij u op de hoogte van nieuws en activiteiten van de Nederlandse ambassade in Finland.

Sportieve zomer

Het was een zomer met veel sport, met onder andere het EK voetbal, de Olympische- en Paralympische Spelen in Tokio, wielrennen en het EK volleybal (dat deels plaatsvond in Tampere). Het aantal medailles dat Nederland mee naar huis heeft genomen vanuit Tokio was overweldigend en een record! Het EK voetbal vond in juni/juli plaats. Toen Nederland de achtste finales haalde, bedacht de ambassade spontaan dat het toch wel heel leuk zou zijn om de wedstrijd met elkaar te kijken. En zo geschiedde het dat de voortuin van de residentie werd omgetoverd tot een ministadion en oranje kleurde. Helaas was de uitslag van de wedstrijd niet waar we op hoopten en hield het EK-avontuur voor oranje daar op.

World Cleanup Day
Op 18 september was het World Cleanup Day. Ons ministerie riep alle ambassades wereldwijd op om hieraan mee te doen. En dat hebben we gedaan! Met het ambassadeteam besteedden we een paar uur van onze tijd aan afval opruimen in Kaivopuisto en een deel van de kustlijn daar in de buurt. Op World Cleanup Day is het doel om zoveel mogelijk zwerfafval op te ruimen. Iedereen kan deelnemen, het kan namelijk altijd en overal :-)! Samen maken we het verschil.

Circulaire economie
Tijdens de jaarlijkse Helsinki Design Week organiseerde Design Forum Finland een event genaamd: Design Forum Talk <3 Circular Economy. Gezien de coronasituatie was het een online event. De ambassade is partner van het Design Forum en wij hebben ervoor gezorgd dat er twee interessante Nederlandse sprekers waren die op deze manier Nederlandse expertise konden delen en het online publiek konden inspireren. Het eerste bedrijf was Mud Jeans. Het is hun missie om de vervuilende mode-industrie te veranderen door te beginnen met hét meest populaire kledingstuk: de spijkerbroek. Elke MUD-Jeans wordt namelijk na gebruik gerecycled en zo voorkomen zij dat deze duurzame grondstof op de afvalhoop belandt. Ze hebben het concept ‘Lease a jeans’: huur een spijkerbroek voor een maandelijks bedrag. Je betaalt 12 maanden een vast bedrag per maand en daarna zijn de jeans van jou. Je kunt dan je broek houden of ruilen voor een nieuw paar. Voor je 2e jeans betaal je een lager bedrag per maand.

Daarnaast het bedrijf Kode21, Climate Solutions Design. Kode21 is één van de eerste ontwerpstudio's ter wereld die zich primair richt op het verbinden van een ontwerp met het volledige scala aan klimaatoplossingen dat beschikbaar is – van hernieuwbare energietechnologieën tot regeneratieve landbouw.

 

Bericht van de nieuwe ambassadeur

 

Beste leden van de Nederlandse Vereniging in Finland,

 

Ik wil het bestuur graag bedanken voor de gelegenheid om mezelf kort aan jullie voor te stellen. Mijn naam is Govert Jan Bijl de Vroe en ik ben de nieuwe ambassadeur in Finland. Ik ben de opvolger van mijn collega Desirée Kopmels, die helaas wegens persoonlijke omstandigheden heeft moeten besluiten om afgelopen zomer naar Nederland terug te gaan. Ik ben 59 jaar en werk al ruim dertig jaar voor het ministerie van Buitenlandse Zaken, in opeenvolgende functies op het ministerie in Den Haag en ambassades in het buitenland. Ik ben in Helsinki samen met mijn vrouw Loes. We hebben drie kinderen van 25, 27 en 28 jaar oud, die al geruime tijd het huis uit zijn maar ons gelukkig wel geregeld komen opzoeken (of wij hen natuurlijk).

De titel van ‘Noorderlicht’ is wel toepasselijk, want toen vrienden en kennissen hoorden over onze verhuizing naar Finland begonnen ze juist daarover: het noorderlicht zien. Dat staat bij veel mensen op het verlanglijstje en ze associëren het met Finland. Wat ook opvalt: de eerste reactie is eigenlijk altijd ‘Finland, oh leuk!’, terwijl ze er vaak nog niet eens geweest zijn. Maar veel Nederlanders hebben bij Finland meteen een positieve associatie. Voor mij gold dat ook. Dat kwam ook door het goede contact dat ik altijd heb gehad met Finse collega’s in het buitenland: aardig, sociaal, professioneel, pragmatisch en to the point. Daar houden wij Nederlanders natuurlijk van. Wat ook helpt is dat Loes en ik al wat jaren in Noord-Europa achter de rug hebben: twintig jaar terug woonden we met de kinderen drie jaar in Stockholm en de afgelopen drie jaar woonden we in Riga (Letland). We voelen ons thuis in deze noordse sferen. Hoewel we, eerlijk is eerlijk, vóór ons verblijf in Letland ook erg genoten hebben van het zuiderlicht in Portugal, waar ik mijn eerste functie als ambassadeur mocht bekleden.

Ik ben opgegroeid in Haarlem en woonde er tot mijn 18e. Daar liggen mijn wortels en ik kom er nog steeds graag. Maar ik was destijds toch ook nieuwsgierig naar de wereld buiten. Na mijn studie geschiedenis in Leiden mocht ik bij BZ aan de slag, nu ruim dertig jaar geleden. In deze tijd van ‘job hopping’ klinkt dat als eindeloos, maar zo voelt het niet omdat ik elke drie á vier jaar werd overgeplaatst.

Van mijn collega’s op de ambassade kreeg ik na een week de vraag hoe het hier nou beviel. Mijn antwoord was: “Het klinkt misschien te mooi om waar te zijn, maar ik voel me eigenlijk al thuis.” En dat gevoel wordt alleen maar sterker. Loes en ik hebben met twee van onze kinderen al een ‘mini-roadtrip’ naar de kust van Fins Lapland gemaakt; we zwommen bij een prachtige zomerse zonsondergang helemaal boven in de Botnische Golf, een wonderlijk idee dat de zee daar ’s winters dichtgevroren is. We maakten onze eerste wandelingen in de nationale parken van Nuuksio en Teijo en verkenden Helsinki op de fiets, wat heel goed gaat dankzij de kilometerslange fietspaden in en rond de stad. Zo sloot ik half augustus ook aan bij het rondje Espoo van de Nederlandse vereniging, gezellig om een aantal van jullie al te leren kennen. En dan staan we nu nog maar aan het begin! Ik kijk ernaar uit om de Finnen te ontmoeten en nog veel meer van het land te zien. Ik ben ook benieuwd naar jullie ervaringen in Finland en ik zal graag de goede samenwerking van mijn voorgangers met de Nederlandse vereniging voortzetten. Ik geloof dat ik hier een goed evenwicht zal vinden tussen het nieuwe ontdekken en een thuisgevoel krijgen. En het is nu al duidelijk dat ik hier effectief zal kunnen werken aan de thema’s Europese samenwerking, veiligheidspolitiek en belangenbehartiging van het Nederlandse bedrijfsleven. Er is al veel dat Nederland en Finland verbindt – jullie zijn er trouwens het levende bewijs van – en ik wil me er graag voor inzetten om die banden verder te verstevigen: thuis in Finland!

 

Met vriendelijke groet,

Govert Jan Bijl de Vroe

 

De herfst komt eraan!
De ontwikkelingen rondom corona gaan gelukkig de goede kant op. Wellicht heeft u al een reisje geboekt of denkt u na over een bezoek aan Nederland. Op de website van de Rijksoverheid leest u over de regels die gelden als u naar Nederland reist. > https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/coronavirus-covid-19/nederland-inreizen Ook als u van plan bent om te reizen naar een ander land; check dan altijd de regels die op dat moment gelden voor het betreffende land. Op reis of niet; in Finland is de natuur sowieso altijd dichtbij! De Zweden hebben een spreekwoord: ‘Slecht weer bestaat niet, slechte kleding wel’. Dus zorg voor de juiste kledij als u eropuit gaat :-). Neem tijd om te relaxen, eropuit te gaan en te genieten van de natuur.

Een hartelijke groet van het ambassadeteam.

Blijf op de hoogte
Blijf op de hoogte van nieuws gerelateerd aan Nederland/Finland en volg onze Facebook-pagina en/of Twitter. U leest er onder andere over activiteiten in Finland met een Nederlandse component op het gebied van cultuur, handel & innovatie en publieksdiplomatie.

Facebook: netherlandsembassyhelsinki
Twitter: @NLinFinland
Website: https://www.nederlandwereldwijd.nl/finland

 



Loes en Govert Jan Bijl de Vroe met op de achtergrond de Baltische Zee

 


Ambassadeur Govert Jan Bijl de Vroe heeft op 26 augustus zijn geloofsbrieven aangeboden aan President Sauli Niinistö

 


Voetbalwedstrijd kijken in de tuin van de residentie

 

 


Mkb’er in de spotlight: Michel Faas

1) Wanneer ben je met je bedrijf in Finland begonnen en wat doe je precies?

Ik ben in principe in 2016 begonnen als parttime ondernemer. Maar echt aan het eind van de herfst 2018 heb ik een bestaand hoveniersbedrijf overgenomen, wat in die tijd voornamelijk functioneerde als eenmanszaak en een bedrijf dat als onderaannemer klussen deed voor bedrijven. Ik nam een aantal eigen klanten over, maar zeer kleinschalig. We onderhouden tuinen van appartementencomplexen en daarnaast werken we heel veel voor particulieren met een omakotitalo of rivitalo. We leggen tuinen aan, doen het straat- en groenwerk en onderhouden dit ook. We werken praktisch niet voor gemeenten en doen niet mee aan grote aanbestedingen.

2) Zou je dit bedrijf of iets soortgelijks ook in Nederland begonnen zijn?

Ik zou het begonnen kunnen zijn en heb dit ook gedaan in Nederland, maar ik ben afgestudeerd in sociaal werk en ik had daar altijd goede arbeidskansen. Ik heb daar wel als hobby tuinen onderhouden. Ik had het niet zo grootschalig aangepakt en in Finland liep ik tegen grenzen aan om in mijn eigen gebied aan de slag te gaan. Dus toen deze kans zich aanbood, heb ik die gegrepen.

3) Wat vind je van het ondernemersklimaat in Finland?

Uit mijn ervaring heb ik het makkelijker gevonden in Nederland, maar dat kan aan de taal gelegen hebben. Het krijgen van subsidie en ondersteuning bijvoorbeeld is hier wel lastiger, maar ik ben er niet echt actief mee bezig geweest. Ik ben er gewoon ingerold zonder een bedrijfsplan te maken en gewoon te ervaren. Ik heb wel gebruikgemaakt van een supportnetwerk in Tampere, met een senior- en juniormentor om mijn activiteiten serieuzer op te zetten. Daardoor ben ik wel anders gaan denken over het ondernemerschap. In 2020 had ik twee mensen in dienst, dat zijn nu zo’n zes fulltimers en twee parttimers, dus we zijn flink gegroeid. Ik kan nu grotere klussen aannemen, meer klanten binnenhalen en groter worden. De winterperiode is in deze sector moeilijk om door te komen als je klein blijft, dus opschalen was ook om die reden belangrijk. Ik vind het heerlijk als je complimenten krijgt over het planten van appelbomen en goed advies kan geven over bestrating. Ik heb amper reclame gemaakt en onze bedrijfsauto’s rijden zelfs ook nog zonder reclame en toch groeien we door, dus we doen blijkbaar iets goed en onderscheidends.

4) In hoeverre denk je dat je Nederlanderschap helpt of niet helpt bij je activiteiten?

Ik denk dat het helpt, in de zin dat we vrij direct zijn en meestal op ons doel afgaan. In Nederland praten we over ondernemerschap en in Finland hebben we het over yrittäja, dat zegt ook wel iets. Ik denk dat de aard van het beestje wel verschil maakt en niet alleen het Nederlanderschap, maar het zal voor meer buitenlandse ondernemers gelden.

5) Wat zijn je plannen voor de toekomst?

In eerste instantie zat ik te denken of het interessant zou zijn om naar Helsinki of Hämeenlinna te gaan. Daar heb ik zeker over nagedacht, omdat daar enorm veel werk is. Maar vanwege het leveren van de gewenste kwaliteit en de controle daarvan ga ik dat voorlopig niet doen. Ik wil wel bijvoorbeeld mensen die wat moeilijkheden op de arbeidsmarkt hebben de kans geven om bij ons te komen werken. Het gaat erom dat je van aanpakken weet en er passie voor hebt. Ik ben ook deels eigenaar van Blokgarden (https://www.facebook.com/blokgarden/). We hadden daarvoor een bijeenkomst en ik sprak daar een Mexicaanse vrouw die moeite had om hier werk te vinden. Die is vorige week als test meegegaan met een medewerker om te kijken hoe ze het vindt. Mijn hovenier was heel tevreden en ze werd er blij van, dus het kan als een opstap dienen om te integreren in de Finse maatschappij. Dat is inderdaad heel erg mijn achtergrond. Dat is wel mijn toekomstvisie, niet alleen groeien in geld maar ook duurzaam zijn en als een goede basis dienen voor mensen.

Meer informatie:

Pihatontut Oy

Tel.: 044-3073355
E-mail: info@pihatontut.fi

Website: https://pihatontut.fi

Facebook: https://www.facebook.com/Pihatontut/