Van de voorzitter

Hallo allemaal,

De viering van het Leidens ontzet, de ledenvergadering en het jeugdweekend lijken alweer lang geleden. De verlate herfstwandeling, een mkb-café, de kerstviering en de nieuwjaarsreceptie, ze komen er alweer aan. Op het moment dat ik dit schrijf, bezoekt de Sint de Nederlandse school in Helsinki. Ook is hij afgelopen week al langsgeweest in Tampere en was die goedheiligman gisteren in Jyväskylä. Daar heb ik nog wel iets over te vertellen.

Afgelopen week appte onze penningmeester of ik er zaterdag ook bij zou zijn. Ja hoor, antwoordde ik. In het verleden was Willem met zijn dochters uit Lapinlahti vaak van de feestpartij in Jyväskylä bij de Sinterklaasviering, zoals Joanneke (cs) die weer op zaterdag organiseerde.

Mijn partner Teija had ook ons opgegeven, omdat haar tienerdochters toch nog een kadootje wilden van de Sint. Dus ik kwam ook mee naar de viering, maar de penningmeester of zijn dochters kon ik nergens bespeuren …

De kleine en grote kinderen zaten in spanning te wachten, en jawel hoor, de Sint en zijn pieten waren ook naar Jyväskylä gekomen. Alle kleintjes zaten aan zijn voeten te luisteren en wachtten vrolijk vol verwachting wanneer zij een pakje met een praatje kregen. Alle kinderen moesten wachten met het uitpakken van hun pakjes, totdat iedereen zijn of haar pakje gekregen had. De pieten controleerden of iedereen zich hieraan hield. Een klein jongetje naast mij liet mij vol spanning, fluisterend, een heel klein gaatje in zijn pakje zien, dat hij met zijn vinger gemaakt had … hij fluisterde met een gelukkige blik: ‘Ik denk dat ik precies krijg wat ik wil!’

Het gaf mij een heerlijk gevoel dat hij mij dit durfde toe te vertrouwen, nog wel met het risico door de pieten betrapt te worden.

Enfin, na de ’123 uitpakken maar!’ zijn de Sint en zijn pieterbazen weer vertrokken naar het volgende adres en iedereen kon komen eten van het buffet met allerlei lekkernijen dat onder leiding van Joanneke goed gevuld was. Gedurende de maaltijd zag ik opeens onze penningmeester en zijn dochters. Wat fijn, zij waren tòch gekomen, maar hadden helaas de Sint en zijn pieten gemist.

Omdat het best moeilijk is gebleken om iets (wat hen aantrekt) voor de Nederlandstalige tienerjeugd te organiseren, hadden we met het bestuur bedacht om de tieners te laten weten dat er ook budget voor hen is. Verzin zelf maar iets. Jullie mogen bijvoorbeeld mijn huis een weekend gebruiken om in te logeren, had ik de tieners die ik ken al gezegd. Ook kan de vereniging jullie vervoer naar Midden-Finland sponsoren. Zelf kunnen jullie via sociale media met elkaar overleggen hoe het programma eruit moet gaan zien.

 Voorzichtige positieve reacties volgden. Toen hebben we binnen het bestuur besloten de knoop door te hakken, een datum geprikt en de jeugd uitgenodigd. We vernamen dat men wilde lasergamen. Ook onze suggestie, het gezamenlijk boodschappen doen en koken, leek hen wel een leuk idee. Van het één kwam het ander en het jeugdweekend van de NViF was geboren. Kinderen kwamen met slaapzak en matje uit regio Helsinki, Tampere, Kuopio en Jyväskylä. Een aantal kwam zonder ouders met de trein. Suzanne had alle treinkaartjes zo geregeld dat men bij elkaar kwam te zitten. Ook had zij met de ouders alles kortgesloten. Ik pikte hen van het station Jyväskylä op.

Ze hebben naast lasergamen allerlei spelletjes gedaan, gezamenlijk boodschappen gedaan en heerlijk gekookt. Ook konden ze twee dagen non-stop Nederlands met elkaar spreken, iets wat voor sommigen met een Finse vader of moeder niet zo alledaags is.

De lange tafel werd door hen supermooi gedekt voor 13 personen en we hebben heerlijk gedineerd. Willem heeft geleerd hoe je moet weerwolven, want dat was toch wel het favoriete spelletje. Ik weet niet meer of ik een jager of het spiekende meisje was, maar zelfs ik ontkwam er niet aan en moest meedoen.

Tijdens het diner kreeg ik een appje van de penningmeester, die aan de andere kant van de lange tafel zat. Hij vond dat de kinderen iets vergeten waren te kopen. Het toetje. Hij stelde dat er nog budget beschikbaar was voor een ijsje bij de Mac. Toen ik aan de kinderen meldde dat ze iets vergeten waren en vroeg of ze het voorstel van Willem wel zagen zitten, steeg er gejuich op. Na 45 minuten zingend door de vrieskou lopen naar de dichtstbijzijnde McDonald’s, een ijsje en 45 minuten teruglopen, hadden we meteen ook een succesvolle avondwandeling gemaakt.

Bij het sinterklaasfeest gisteren hoorde ik een iemand trots vertellen dat ze bijna niet geslapen hadden. Toch stonden twee jongens de volgende ochtend vrolijk de eitjes te bakken of te koken, zacht of hard. Precies zoals eenieder zijn of haar ei bij het ontbijt besteld had. Aan het eind van de ochtend toen de ouders hun kroost weer kwamen oppikken, meldde een meegekomen jonger broertje mij dat hij volgend jaar zeker ook meekomt.

Een traditie lijkt gestart en wij proberen als bestuur zo de Nederlandssprekende jeugd met elkaar in contact te brengen en betrokken te houden. Ook hopen we dat volgend jaar de jeugd wederom zelf meedenkt en natuurlijk meedoet. En geloof me, dat kunnen ze erg goed. Zij zijn de (bestuurs)leden van de toekomst.

Bedankt ouders, ik heb een weekend enorm genoten om jullie lieve jeugd mee te maken.

Bedankt ook Teija en Willem voor de begeleiding ter plaatse en Suzanne vanuit Helsinki voor de organisatie.

Nu waren dit activiteiten met een Nederlands tintje waarbij ik aanwezig was. Maar er gebeurt nog veel meer. Mensen komen samen op allerlei plaatsen in Finland om bijvoorbeeld Nederlandse les te geven en te krijgen, om samen te kletsen, of men organiseert iets anders. Wat dacht u van het zomerkamp bijvoorbeeld. Al die inzet vind ik gewoon super en wordt door velen gewaardeerd.

Aan alle mede-organisatoren en actieve leden: mocht de penningmeester ooit zeggen ’Ik ben toch zeker Sinterklaas niet!’ als jullie budget ergens voor nodig hebben, dan moet hij er nog maar eens een nachtje over slapen.

Ik wens jullie namens het hele bestuur een fijne kerst, een mooi uiteinde en een goed begin van het nieuwe jaar toe. Kortom, een fijne feestmaand met gezellige ontmoetingen. Hopelijk zien en/of spreken we elkaar op de nieuwjaarsreceptie of eerder bij een van de andere activiteiten.

Tot dan!

Wim Havinga

Voorzitter NViF


Voorwoord september 2023

Hallo allemaal!

 

‘’Vertel eens, Wim, waarom moet iemand lid worden van de Nederlandse vereniging?’’

Iemand stelde mij deze vraag, bij een mkb-happening van de vereniging. Daar stond ik met mijn mond vol tanden. Nooit over nagedacht. Gelukkig schoot Guido mij te hulp: ‘’Dat moet helemaal niet.’’

Toen ik zelf nog geen lid was, zei Joanneke bij elke activiteit waar mijn gezin aan meedeed: ‘’Wim, jullie kunnen ook lid worden hoor, dat is goedkoper, dan is deelname gratis.’’ Dat klopte, maar ja, ik betaalde gewoon en het duurde vele jaren voordat ik zelf lid werd. Het kwam er gewoon niet van.

Toen ik 20 jaar geleden in Jyväskylä kwam, leende Pierre (onze Belgische vriend) Sint en Piet van de Belgische ambassade. Hij bracht ze bij de Nederlandse Karel en Marita en daar vierden wij Sinterklaas. Het volgende jaar bij Jari en Suvi, dan weer bij Pierre en Marjut en ga zo maar door. Niks vereniging. Gewoon verschrikkelijk gezellig en fijn om samen iets te vieren. En ja, natuurlijk ook fijn dat vrijwel iedereen elkaar in het Nederlands kon verstaan. Later gingen we met de mijter rond en kocht mijn moeder de kleren in Nederland en bracht ze naar Jyväskylä. Sint en Piet woonden nu bij ons in de koffer op zolder. De groep werd wat groter, en toen huurden we maar een gezellig zaaltje. Daarna namen Joanneke en Jelmer de organisatie op zich, en zo zijn Sint en Piet in Jyväskylä nu onderdeel van de NViF geworden. En ergens onderweg ben ik ook maar lid geworden.

Een vrolijke Maikel mailde mij laatst met de vraag hoe hij en zijn vriendin konden integreren in Finland. Ze staan op het punt om naar Finland te emigreren. Daar kon ik moeilijk op antwoorden. Toch probeerde ik zo goed en zo kwaad als het kon hem iets te vertellen. Gelukkig mocht ik hem het mailadres van Monique geven. Zij heeft recente ervaringen en wilde die wel delen met Maikel.

Hij schreef mij blij te zijn met mijn snelle reactie. Je mag altijd lid worden, schreef ik hem nog terug!

Ik voel mij nog steeds Nederlander, en totaal geen Fin. Echter, laatst zei een dierbare Finse vriendin tegen mij: ‘’Voor mij ben jij net als een Fin, alleen spreek je beter Nederlands.’’ Ben ik zelf dan ook enigszins geïntegreerd? Er is iets in mij veranderd sinds ik hier ben, en tegelijkertijd weet ik dat ik ook echt Nederlander ben en wil blijven. Zou ik daarom lid geworden zijn?

Dan maar eens de statuten erop nageslagen;

Artikel 2 Doel (van de vereniging)

De doelstelling van de vereniging is het verschaffen van informatie aan en het leggen van contacten tussen diegenen, die zich verbonden voelen met de Nederlandse taal en culturen door het organiseren van vergaderingen, excursies, bijeenkomsten, feesten en door het uitgeven van het Nederlandstalige ledenblad. De doelgroep van de vereniging vormen allen, die een sociale binding hebben met Finland en die zich verbonden voelen met het doel van de Vereniging.

Beet! Het antwoord staat al beschreven. Als je dit doel wilt steunen, dan kun je lid worden.

Pierre had een soortgelijk doel toen hij ons die eerste keer uitnodigde voor sinterklaasavond. Merci nog Pierre, het voelde heel speciaal en fijn om in den vreemde welkom te zijn. Nu is het mijn beurt om mensen uit te nodigen voor de volgende bijeenkomst en dat doe ik graag:

Van harte welkom op de volgende ledenvergadering, met aansluitend de viering van het ’Leids Ontzet’.

Ik wens jullie een heel fijne herfst met vrolijke nieuwe ontmoetingen toe!

Wim

 

PS

Maikel, als je dit leest, ook jij en je vriendin zijn welkom zelfs als jullie (nog:)) geen lid zijn! Er is hutspot en ik hoorde dat er haringen gevangen zijn en speciaal bier gebrouwen is. Meestemmen op de vergadering mag echter alleen als jullie lid zijn!

Alvast welkom in Finland!

 


Voorwoord juli 2023

Hallo allemaal,

Dit is de eerste keer dat ik als voorzitter een stukje schrijf voor het Noorderlicht. Zoals velen al weten, heeft Guido de voorzittershamer neergelegd en mij gevraagd het stokje over te nemen.

Ik nam met veel plezier deel aan de jubileumreis en ontmoette daar heel veel fijne mensen, die allemaal iets met Nederland en Finland hebben. Zoals Mario en Tarja, die vanuit Nederland naar Finland kwamen om mee op reis te gaan. Wat een aardig stel! Soms heb je meteen een hele speciale klik met iemand … ik mocht Nosje graag plagen en gelukkig kaatste zij de bal meteen vrolijk terug! En dan de kinderen! Een bus vol plezier!

Dit soort evenementen kunnen niet zonder inzet van enthousiaste leden. En zoals jullie misschien al weten is de jubileumreis met plezier en tot in de puntjes geregeld door een groepje mensen onder leiding van Guido!

Na de reis belde Guido. Slecht nieuws maakte dat hij zijn tijd voor de vereniging wilde limiteren, of ik wilde helpen. Voor mij een grote verrassing (dat kan ik toch helemaal niet …). Na een week nagedacht te hebben, heb ik ja gezegd. Gelukkig blijft Guido actief in het bestuur voor de activiteiten.

Veel tijd heb ik ook niet over, naast mijn werk, maar ik heb ervoor gekozen het te proberen. Vooral omdat er al zoveel leuke mensen bij de vereniging en in het bestuur zitten! Samen gaan we door met leuke ontmoetingen regelen.

Het duurde overigens jaren voordat ik zelf lid werd van de vereniging. Jelmer en vooral Joanneke (die in regio Jyväskylä zeer actief zijn voor de vereniging) probeerden mij steeds over te halen. Waarom ik gewacht heb weet ik niet, maar na jaren werd ik toch maar eens lid.

Zelfs na zo’n dikke 20 jaar in Finland merk ik dat ik het toch erg leuk vind met Nederlanders te kletsen en ervaringen te delen.

Dat lukte goed op de koningsdagen waar ik bij kon zijn in Helsinki en Jyväskylä.

Helaas, wat betreft de gezellige kaart(kroeg)avondjes, ik woon niet in de regio Helsinki. Daar komen leden elke maand erg ongedwongen samen. Uit hun app-groep begrijp ik dat het er erg gezellig aan toe gaat (en ja, ik lust ook wel een Trappist op zijn tijd). Ook had ik graag meegefietst op de fietstocht! Maar ja, daartegenover hebben wij in Jyväskylä de gezellige familiecafe’s en wandelingen.

Ook de Nederlandse school, op meerdere plaatsen, brengt jonge mensen die iets met Nederland(s) hebben samen.

Dan zo meteen het zomerkamp! Hebben jullie al gekeken of het past in jullie agenda? Het belooft weer een gezellige boel te worden voor jong en oud daar in Lappeenranta, onder leiding van Suzan en Joanneke. Zie voor meer info elders in dit nummer of op de website of Facebook.

Ik wens jullie een hele fijne zomer met vrolijke nieuwe ontmoetingen toe!

Wim


Voorwoord Maart 2023

Afgelopen januari hadden we onze langverwachte lustrumreis naar het noorden van Lapland. Het werd een fantastisch mooie reis, waarbij naast alle avonturen de saamhorigheid en gezelligheid van de groep, zowel onder de kinderen als onder de volwassenen, er bovenuit stak. Het was onze eerste activiteit zo noorderlijk, de eerste activiteit die een week duurde, en de eerste activiteit die ons verenigingsblad het Noorderlicht de volle eer aandeed.

Onlangs was het noorderlicht in heel Finland en zelfs tot in Nederland te zien. Gelukkig hebben we het ook tijdens de reis kunnen zien. In totaal waren er 69 mensen bij het Lustrum betrokken, van wie 20 kinderen, en van wie er 16 niet zijn meegereisd maar met ons onderweg in Tampere, Tikkakoski, Oulu, Kuusamo en Lapinlahti deelgenomen hebben en/of voor ons slaapplaatsen, eten en activiteiten hebben georganiseerd. Een tiental woonachtig in de Lapse contreien was er ook bij. Het overgrote deel heeft de reis van ruim 2700 km of een deel ervan meegemaakt. Een van de vele hoogtepunten was de Aurora Song: zie https://www.youtube.com/watch?v=mq-oFvQsplg. Je vindt meer bijdragen over het lustrum in deze editie van het Noorderlicht.

 

Aan het eind maart was traditiegetrouw de ALV. Bij deze ALV was er ook een wisseling van de wacht.

Ondergetekende geeft de voorzittershamer over aan Wim Havinga uit Jyväskylä. Verder blijft het bestuur grotendeels intact.

Vriendelijke groet,

Guido

 


Voorwoord December 2022

Vol verwachting

Afgelopen november was er wederom het jaarlijkse Slush-event in de Messukeskus in Pasila. Voor dit en voorafgaand hieraan hebben de alumniverenigingen van de vier technische universiteiten in NL, te weten uit Delft, Eindhoven, Twente en Wageningen, verenigd hun start-ups in de spotlights gezet. In nauwe samenwerking met de ambassade werd dit een daverend succes. Behalve het gezellige samenkomen en netwerken vielen vooral de bevlogenheid, inventiviteit en de wil een duurzame bijdrage te leveren aan de toekomst van ons allen op. Hun enthousiasme was bijzonder aanstekelijk en zeer welkom in deze tijden van onzekerheid en neerslachtigheid.

© TU Delft Alumni relations, Anouk Dijkstal, Alumni Engagement Manager

Een bijkomend leuk weetje was ook dat er ruim 900 alumni van de 4 universiteiten in Finland woonachtig zijn. Hiertoe behoren ook onder andere Finnen die een uitwisselingsprogramma hebben gedaan op een van de universiteiten, maar desalniettemin best een behoorlijk aantal in vergelijking tot de ruim 1500 Nederlanders woonachtig in Finland.

 

Begin december bracht zelfs de Sint een bezoek aan Finland en deed hij meerdere locaties aan in de verschillende regio’s van onze Nederlandse scholen en vereniging. In Tampere zijn er ook vergevorderde plannen een school op te zetten. Vol verwachting klopte menig kinderhart en de Sint lukte het voor eenieder een mooi cadeau mee te brengen. Zeer content en de maagjes gevuld met pepernoten dook iedereen nadien de frisse Finse winter in.

Op het moment van schrijven, het kan snel verkeren, is menig voetbalhart in vol verwachting van een goed resultaat om eens een keer met voetbal wereldkampioen worden. René Kromhof heeft samen met Peter Walch zijn café SalamaNation omgebouwd tot een heus Holland House en de eerste vier wedstrijden zijn al succesvol gevierd. Over de kwaliteit van het voetbal laat ik me niet uit. Bij het lezen weten we al hoe dit verhaal tot een einde is gebracht.

© Salamanation, Eerikinkatu 5, foto: René Kromhof

Ook vol verwachting zijn maar liefst 54 Nederlanders, die de tocht naar Inari gaan maken of ons zullen opwachten aldaar voor de aanstaande lustrumviering. Behalve veel gezelligheid en een mooie trip hopen velen van ons toch eindelijk het Noorderlicht in al zijn glorie en kleuren te mogen aanschouwen. In ieder geval zullen we met mooie verhalen terugkomen om vervolgens zondag de 29e januari de nieuwjaarsborrel in Villa Kivi, Helsinki, te vieren.

 

Namens het bestuur wensen we iedereen hele fijne feestdagen en hopelijk tot snel in het nieuwe jaar bij de nieuwjaarsborrel of andere activiteiten. Bovenal een goede gezondheid aan eenieder en laat ons niet vergeten om elkaar te geven.

Vriendelijke groet,

Guido


Voorwoord September 2022

Ruska

De zomer duurde lang, maar was eind augustus ook in een keer echt helemaal voorbij. Mooie voortekenen dus voor een kleurrijke ruska.

Komende herfst staat ook weer het Leidens Ontzet voor de deur. Zondag 2 oktober hebben wij het volgende programma:

  • 15:00 Presentatie door Ata Bos met als titel: “Vijf mythes over eenzaamheid en het belang van een hechte gemeenschap”. Ata heeft hier via haar werk heel veel ervaring en kennis over. Zeker nu post-corona meer dan interessant.
  • 16:00 ALV inclusief bespreking van de aanstaande lustrumreis naar Lapland
  • 17:30 Leidens Ontzet met traditioneel weer hutspot, haringen, borrel en vele andere hapjes en drankjes.

De locatie is wederom de Espoon VPK (feestzaal van de vrijwillige brandweer), Itäinen Jokitie te Espoo (Espoon Keskus). Er zal ook een teams-link rondgestuurd worden.

Sabine Van Roten heeft aangegeven dat zij onder andere de zorg voor haar 2 kleine kinderen niet meer kan combineren met de taken voor het bestuur en wil derhalve graag een stapje terugdoen. In haar plaats hebben we Monique Funk bereid gevonden tussentijds al in het bestuur in te stappen.

Voor de ALV zijn er hiernaast nog twee aspecten die we graag in het bijzonder willen bespreken. Afgelopen lente waren we eindelijk van alle corona-restricties af, hadden we mooie Koningsdagvieringen en hebben we tijdens de zomer een klimbos en na de zomer kajakken in Nuuksio georganiseerd. Dit speciaal ook voor de jeugdigen onder ons. Helaas bleek er bijzonder weinig animo en zijn allebei de activiteiten afgelast. Ook over het Noorderlicht willen we van gedachten wisselen of het nog op deze manier veel gelezen wordt en zo nee, hoe daar een draai aan te geven.

Gelukkig is er wel gefietst, gewandeld en veel geborreld tot in de late uurtjes. Vele nieuwe gezichten ook en met een grote groep telkens aanwezig. Dit houden we er zeker in. Verder kijken er velen uit naar de Lapland-reis. We hebben 54 aanmeldingen, dus het gaat een hele mooie roadtrip worden. Hierover ook natuurlijk veel meer komende 2 oktober.

Tot hopelijk binnenkort allemaal,

Guido Nuijten

 

 


Voorwoord Juni 2022

 

Vereniging in verbinding

 

Dit lustrumjaar staat de Nederlandse Vereniging in Finland het teken van verbinding. Wellicht extra doordat het mondkapje steeds meer uit het straatbeeld mag verdwijnen en er weer ruimte komt voor persoonlijke verbinding, ook met — maar nog liever zonder — beeldscherm ertussen. En ook omdat er tegelijkertijd bij en door de ‘buren’ een zwarte wolk wordt gecreëerd die verdeeldheid zaait. Laat ook hier in Finland ons tegengeluid verbinding zijn.

 

In het delen van taal en cultuur, sport en spel en reislust werd en wordt de verbinding hoorbaar, zichtbaar en tastbaar bij onze activiteiten.

 

Zo heeft de jonge schrijfster Willemijn Kranendonk 28 Nederlanders vanuit heel Finland op inspirerende wijze online meegenomen in haar voorbereidende schrijfproces en het verhaal van haar laatste doorvoelde en sterk psychologisch verantwoorde boek ‘De Geliefden’. Grietje Braaksma van Broese Boekverkopers heeft op haar enthousiaste wijze, zoals we die kennen van De Wereld Draait Door, dit boek bij ons warm aanbevolen tijdens de boekbespreking in maart. Het boek gaat over een lesbische relatie en de twee hoofdpersonen Jacqueline en Rose die daarop terugkijken. Mocht je de hartelijke aanbeveling gemist hebben, dan is Grietje ook terug te luisteren via https://www.nporadio4.nl/fragmenten/de-ochtend-van-4/3a7320d5-8f6d-4978-9370-f5d6e9242a7a/2022-02-17-boek-van-de-week-de-geliefden. Naast deze twee vrouwen hadden wij Adwin de Kluyver in onze digitale midden om in te gaan op het boek Niemandsland – een Antarctische ontdekkingsreis. Hij heeft vragen over deze literaire non-fictie met al haar verschillende perspectieven op de wervelende ontdekkingsreis in goede dialoog met ons beantwoord.

 

Daardoor werd onze reislust extra geprikkeld om tijdens de aansluitende ALV de roadtrip naar Lapland en het Noorderlicht te presenteren en bespreken. Met dank aan het enthousiasme en de kritische noten van onze leden in den lande hebben we het concept verder uitgewerkt. Vanwege de reserveringen voor verschillende overnachtingsplekken en het huren van de bus of busjes is aanmelden noodzakelijk. Lees de laatste update van de plannen en vul het aanmeldformulier in via https://www.nederlandsevereniging.fi/event/lustrum-roadtrip-lapland-noorderlicht/. Op het moment van schrijven zijn er al ruim 20 vooraanmeldingen gedaan en is er al begeleiding bij het Noorderlicht en voor het dagprogramma in Inari aangeboden.

 

De Nederlandse school komt met haar nieuwe naam ook een stukje dichterbij het Noorderlicht terecht. Sinds 7 mei mogen we haar de NTC Polaris, Nederlandse School in Finland noemen, een naam die zij vanwege het 35-jarige lustrum cadeau heeft gekregen.

Op Koningsdag bezocht onze voorzitter de school om te delen in de verjaardag van de koning en de leerlingen te kunnen zien dansen en zingen op het Koningsspelenlied ‘FitTop10’ (https://www.youtube.com/watch?v=IU1xmydGadY). Daarna was het tijd in een heerlijk zonnetje voor het traditionele touwtrekken, zaklopen, koekhappen, spijkerbroekhangen, blikgooien, schminken en uiteindelijk prijs grabbelen.

 

Met speciale dank aan de ambassade en de woorden van de ambassadeur kleurde Villa Kivi in Helsinki een dag later ook oranje ter ere van onze koning. Ook niet alleen door de vlaggetjes en de drankbonnen, maar door het nieuw ontwikkelde drankje oranje spritz, dat door bezoekers geproefd en omarmd werd. Onze smaakpapillen werden verder verwend door heerlijke zelfgemaakte bittergarnituur (waarvoor speciale dank aan Rob en Monique). Van de sushi als hapje werd ook gretig aftrek genomen. Via de QR-code op de drankkaart kon iedereen zijn afkomst in zang eer aan doen met het Wilhelmus. De Koningsdagborrel werd met spontaan pianospel uitgeluid. Wil je alvast oefenen voor een volgende gelegenheid: https://www.nederlandsevereniging.fi/het-wilhelmus-ter-voorbereiding/.

 

Ook in Turku, Tampere en Jyväskylä werd Koningsdag op verschillende momenten gevierd. Daarnaast wordt bijvoorbeeld in Jyväskylä een maandelijks familiecafé verzorgd. Op 7 mei werd daar sushi gemaakt. Houd voor de activiteiten in je regio de website in de gaten of als je ideeën heb, kun je altijd contact opnemen met de contactpersoon bij jou in de buurt (https://www.nederlandsevereniging.fi/over-nvif/contactpersonen/).

 

Naast deze terugblik die in dit Noorderlicht verder uitgediept wordt door verschillende schrijvers, blijven we plannen maken om elkaar te kunnen ontmoeten, spreken en hobby's en interesses te delen in onze en de Finse taal.

 

Dat kan sportief tijdens de fietsdag in Vantaa die door Ronald Kneppers en met hulp van Jeroen Delmee is uitgezet. Mocht je het gemist hebben, dan is de link voor de route hier te vinden: https://connect.garmin.com/modern/course/105746829.

 

Persoonlijk kijk ik zoals elk jaar hier in Finland erg uit naar het zomerkamp, dat deze zomer van 5 tot en met 9 augustus in Oulu plaats gaat vinden. Door een week van tevoren een camping in Vaasa te bezoeken en vanaf daar door te reizen, kan ik met mijn gezin alvast wat oefenen voor een stukje van de roadtrip naar het Noorden. Al zal dat in het zomerseizoen natuurlijk een compleet andere ervaring zijn. De nachttrein kan na de terugweg ook van de bucketlist af.

 

Hoewel we de jeugd dit jaar nog niet met elkaar hebben kunnen laten schaatsen of klimmen, hopen we op 14 augustus te gaan kajakken. Houd de website en de Facebookpagina daarvoor goed in de gaten.

 

Voor nu voor iedereen een fijne zomer waarin je je kunt verbinden met vertrouwde en nieuwe mensen om je heen, in sportieve en culturele activiteiten!

 

Namens het bestuur,

Suzanne van der Linden-Kleikers

 

 


Voorwoord voorzitter Maart 2022

Antarctica en Lapland-lustrum

 

 

Er gebeurt nu te veel in de wereld, maar Antarctica blijft betoverend mooi. Het gaat ons niet lukken een activiteit naar Antarctica te organiseren, maar het is ons wel gelukt Antarctica naar onze activiteit te brengen. Zondag 27 maart om 15.00 uur EEST (14.00 uur CEST) zullen we in combinatie met onze lente-ALV het boek Niemandsland van Adwin de Kluyver over Antarctica (https://www.adwindekluyver.nl/#niemandsland) bespreken. Let op met de tijd, want op 27 maart zal de zomertijd weer zijn ingegaan. De boekbespreking zal wederom geleid worden door Grietje Braaksma vanuit de boekhandel Broese in Utrecht (https://www.broese.nl). Niemandsland is een Antarctische ontdekkingsreis, waarin we meegaan in de wondere en bevroren wereld, zo ver van ons vandaan. Er zal net als vorig jaar de mogelijkheid zijn boeken aan te schaffen bij Broese. We zullen dat gecoördineerd organiseren om de verzendkosten te minimaliseren. En natuurlijk kunnen er nog steeds boeken uit onze verenigingsbibliotheek geleend kunnen worden. Zie ook:  https://www.nederlandsevereniging.fi/nvif-bibliotheek-2-0/ . Komt dus allen. De pinguïns zijn al onderweg.

Misschien vliegen we ook over de toppen van Mount Vinson, de hoogste berg van Antarctica, met een hoogte van 4.892 meter net iets hoger dan de Mont Blanc.

De Kluyver heeft ook een vergelijkbaar boek geschreven: Het gedroomde Noorden. In dat boek komt Finland ter sprake. In ‘Het gedroomde Noorden’ volgt De Kluyver met een vinger over de kaart de fascinerende verhalen van ontdekkingsreizigers en gelukzoekers, wetenschappers en fantasten, doeners en denkers, van idealisten en charlatans. Allemaal verlangden zij op geheel eigen wijze naar het Noorden en speelden ze een rol in hoe wij in de loop der eeuwen naar de bovenkant van de aarde zijn gaan kijken.

Voor ons 17e lustrum, dit jaar bestaat onze vereniging 85 jaar, hebben we het idee om ook naar het noorden van Lapland te trekken.

 

Veelal is het lustrum gevierd op een mooie locatie ergens in of om Helsinki. Voor al onze leden buiten de hoofdstad restte niets anders dan een verslag in het Noorderlicht. Deze keer willen we het anders doen en dan juist iets voor alle leden in het hele land. Het idee is ook ontstaan om elkaar te verbinden. We gaan op zoek en kijken naar het Noorderlicht in Inari. We huren busjes in het zuiden van het land (Helsinki, Turku).

  • We gaan langs bij onze leden in het midden en noorden van ons land (Tampere, Seinäjoki, Jyväskylä, Mikkeli, Oulu en Kuusamo)
  • Een route via de westzijde, een andere route via de oostzijde.
  • Iedereen, die onderweg ook mee wil, springt mee in de bus
  • We eindigen bij Martijn, wonende in Inari, en bouwen daar onze activiteit om het Noorderlicht te aanschouwen
  • We rijden andersom weer terug

De geplande datum is in de 1e week van januari 2023. Dan is er nog schoolvakantie, zijn de feestdagen geweest en is het eigenlijk de makkelijkste tijd vrij te nemen. Parallel kunnen we ook de Kaamos (poolnacht) ervaren, de periode zonder zonsopgang in Lapland, wanneer de sterren en de sneeuw het landschap verlichten. De bedoeling is tijdens de ALV dit idee verder uit te werken en een inschatting te kunnen maken hoe realistisch dit idee is en hoe we dit verder gaan uitwerken. Daarom hopen we op een grote opkomst.

Hopelijk tot dan op de boekbespreking en ALV.

Guido Nuijten


Voorwoord voorzitter december 2021

Rauhaa

We worden een beetje tureluurs, maar wat kunnen we eraan doen? Het halve Griekse alfabet is al gebruikt voor allerhande varianten en nu zitten we al op de o-mikron. De varianten van de e-psilon tot en met de nu hebben blijkbaar niet de media gehaald.

Gelukkig hebben we nog wel de mosseldag en het Leidens Ontzet kunnen vieren, en ook is er een aantal keer een kaartje gelegd. Bovendien is Sinterklaas ook nog onder strikte condities her en der in Finland langs geweest. Dank aan alle vrijwilligers, die dit feest met zulke onmogelijke randvoorwaarden toch heel mooi hebben laten slagen.

Kerst zullen we in alle rust moeten gaan vieren, in lijn met de dubbele betekenis van het Finse woord “rauha” voor rust en voor vrede, waar ook in de jaarlijkse toespraak van de Joulurauha in Turku toe aangespoord wordt, om dit feest met gepaste toewijding te vieren en zich anderszins rustig en vreedzaam te gedragen (julistetaan siis täten yleinen joulurauha kehoittamalla kaikkia tätä juhlaa asiaankuuluvalla hartaudella viettämään sekä muutoin hiljaisesti ja rauhallisesti käyttäytymään).

Daarom ook en ondanks alles wensen we iedereen Fijne Feestdagen en een Gezond 2022. Het nieuwe jaar brengt ons in ieder geval een lustrum, aangezien op 27 januari de vereniging 85 jaar bestaat. De nieuwjaarsborrel staat gepland voor zondag 30 januari in Villa Kivi aan de Töölölahti vlak bij het Centraal Station. Hierover later meer.

Hopelijk tot dan op de nieuwjaarsborrel

Guido Nuijten

 


Voorwoord voorzitter september 2021

We gingen weer buiten spelen

Afgelopen lente zag er heel mooi uit, de temperatuur schoot omhoog en de besmettingen schoten omlaag. We konden weer activiteiten organiseren en het thema bleek ‘buiten spelen’. Alle activiteiten hebben we buiten kunnen doen en buiten gedaan, meestal met meer dan bijzonder mooi weer, af en toe ook een flinke bui, maar dat verhoogde de sfeer alleen.

Eind mei is de jeugd met een aantal dappere ouders gaan klimmen in het Klimbos te Mustikkamaa. Zo’n 30 Nederlanders hingen in de bomen. In juni kon er weer gefietst worden en een nieuw rondje Espoo werd gemaakt. Wederom een erg grote opkomst van ca. 30 mensen. Vanwege het succes werd dit herhaald in augustus en tussen de buien door gelaveerd en met een gebroken fiets eindigde dit ook met een pizza bij een nieuwe pizzaboer. Gelukkig waren er genoeg fietsenmakers in de groep en werd van Geerts fiets meteen een Flinstones-fiets gemaakt.

Naast al dat fietsen werd er ook gewandeld. Tussen Tampere en Jyväskylä werd een wandeltocht georganiseerd, in het hoge noorden werd gewandeld en tijdens het zomerkamp werd zowel gefietst, gewandeld als traditiegetrouw spelletjes gedaan, de barbecue aangezet en de sauna in gedoken.

Met dank aan de ambassade hebben we in de tuin van de residentie het voetbal mogen volgen en konden we op een mooi groot scherm de wedstrijd tegen Tsjechië kijken. Het was ook gelijk de laatste wedstrijd. Deze zomer hebben we vervolgens onze nieuwe ambassadeur, Govert Jan Bijl de Vroe, welkom mogen heten. Ook hij is een fietsliefhebber, dus tijdens de 2e fietstocht kon een aantal al kennismaken. We heten Govert Jan ook van harte welkom bij onze komende activiteiten.

Nu lijken de restricties langzaamaan opgeheven te worden. We kunnen dus ook weer binnenactiviteiten organiseren. Zo hebben we net de mosseldag gehad en staat het Leidens Ontzet al op de agenda. Hierover meer op onze website, FB-pagina en via de mail. Ook gaan we voor onze mkb’ers een ondernemerscafé opzetten. De eerste ontmoeting is rond het ter perse gaan van dit Noorderlicht.

Tot hopelijk binnenkort op een van de komende activiteiten.

Guido Nuijten