Nederlandse les in Turku
Reeds acht jaar wordt er in Turku Nederlandse les gegeven aan kinderen vanaf 7 jaar met één of twee Nederlandse ouders. Dit wordt georganiseerd door de stad Turku onder de naam MAI-opetus (maahanmuuttajaoppilaiden oman äidinkielen opetus). In Turku zijn er op dit moment 24 talen waarin MAI-onderwijs wordt gegeven. Dit onderwijs is in eerste instantie bedoeld voor kinderen die op een school in Turku zitten en dan ook nog een school die valt onder de Turun kasvatus- ja opetustoimi (de Steinerschool en de internationale school vallen hier niet onder en betalen daarom niet mee aan het MAI-onderwijs). De meeste Nederlanders in Turku weten dat er Nederlandse les in Turku wordt gegeven en melden hun kinderen rechtstreeks aan. Het is echter ook mogelijk om dit via de school van het kind te doen. Momenteel zijn er 17 kinderen die de Nederlandse les volgen. De lessen vinden plaats op de vrijdagmiddag en dit jaar hebben we voor het eerst twee groepen, een voor kinderen van 7 – 12 jaar en een voor kinderen van 13 jaar en ouder.
Op dit moment komt bijna de helft van de kinderen van buiten Turku of van de Steinerschool. Deze kinderen tellen echter niet mee bij de officiële tellingen en dat is van groot belang omdat er officieel pas bij 12 kinderen een tweede groep gemaakt mag worden. Het is dus gewoon niet mogelijk om onbeperkt kinderen van deze scholen in het klasje op te nemen. Door enige creativiteit en medewerking van de verantwoordelijke persoon in Turku is het dit jaar gelukt twee groepen te krijgen. Dat was hard nodig want in de praktijk is het onmogelijk les te geven aan 17 kinderen in de leeftijd van 7 tot 16 jaar die ook nog eens op verschillende niveaus het Nederlands beheersen.
De lessen zijn onderverdeeld in drie blokken. Een algemeen blok waarbij de kinderen aan de hand van een thema zoveel mogelijk zelf aan het woord komen (en andere kinderen Nederlands horen praten, ook erg belangrijk en stimulerend). Het tweede blok bestaat uit taaloefeningen. Ieder kind doet deze oefeningen op zijn of haar eigen niveau. De taaloefeningen bestaan uit spellings- en woordenschatoefeningen (de methodes Zelfstandig Spellen en Zin in Taal) en begrijpend lezen (Nieuwsbegrip- teksten). Het laatste blok (zo’n 20 minuten) bestaat uit het kijken van een film danwel serie, waarbij geput wordt uit het rijke en kwalitatief zeer goede aanbod van Nederlandse jeugdfilms.
Het is erg belangrijk dat de kinderen met plezier naar de Nederlandse les komen. Er hangt dan ook een vrij ongedwongen sfeer, waarbij nooit uit het oog verloren wordt dat de kinderen in hun vrije tijd aan het eind van een meestal zware schoolweek naar de les komen. Tijdens de anderhalf uur Nederlandse les per week leren de kinderen geen Nederlands. Dat doen ze als het goed is thuis. De Nederlandse les dient ervoor deze kennis uit te breiden en ook om de kinderen te laten zien dat ze niet de enigen zijn met een tweede taal waarmee ze af en toe worstelen. Aan de Nederlandse ouders zelf is het om hun kinderen veel Nederlands aan te bieden. Dus uitsluitend Nederlands praten met je kind, veel voorlezen en als het lukt je kind ook zelf laten lezen (ook de Nederlandse jeugdliteratuur staat op een zeer hoog peil) en gebruik maken van de computer (via uitzending gemist zijn zeer veel kinderprogramma’s te zien, je kan er bijvoorbeeld een gewoonte van maken de laatste 15 minuten voor het tanden poetsen een Nederlands programma te kijken). Kortom, en dat kan ook gezien worden als het motto van de Nederlandse les in Turku: Nederlands is leuk!
Auto invoeren
Meer informatie over het invoeren van auto’s vind je bij de Finse douane (tulli). Hier een link naar de Engelstalige site. Op de Finse site staat duidelijk meer informatie, maar waarschijnlijk kom je hier ook al een heel eind mee.
http://www.tulli.fi/en/finnish_customs/publications/motor_vehicles/index.jsp
Over het invoeren van een gebruikte auto hoef je geen belasting te betalen, als je de auto al langer dan een half jaar bezit bij het verhuizen naar Finland.
Used petrol-powered passenger car, manufactured
before 2003
Date of manufacture 1.1.2002
Date of taking into use 1.2.2002 (abroad)
Material date for taxation 2.12.2006 (in Finland)
(e = euro)
Price generally asked in Finland 16 000 e
Reduction by usual discounts
(5% x 16 000 e + 750 e) – 1 550 e
General retail sale value, i.e. taxable value
(0.95 x 16 000 e – 750 e) = 14 450 e
Car tax (29% x 14 450 e) 4 190.50 e
VAT levied on car tax
(22% x 4 190.50 e) + 921.91 e
Total amount payable
(car tax + VAT) = 5 112.41 e
= 5 112.41 e
Op het forum van de Nederlandse Vereniging in Finland vind je ook veel nuttige informatie over dit soort dingen, door ervaringen van leden. Volledig toegang tot het forum krijg je als lid van de vereniging. Als niet-lid kun je gebruik maken van ons BLOG.
Afschaffing kinderbijschrijvingen in paspoorten
Met ingang van 26 juni 2012 worden kinderbijschrijvingen in paspoorten afgeschaft. Kijk op de website van de Nederlandse ambassade voor meer informatie:
http://finland.nlambassade.org/nieuws/2012/2/kinderbijschrijving.html
Hoe moet ik een huis vinden in Finland?
Koophuis:
Lees de zondagsbijlage van Helsingin Sanomat of kijk bijvoorbeeld op www.oikotie.fi. De huizenmarkt in Finland is niet zo groot en op die pagina’s staat al een groot deel van het aanbod in Zuid-Finland.
Koop altijd een huis via een makelaar, als je de plaatselijke markt niet kent. De aansprakelijkheid is zo ingewikkeld geregeld, dat je niet als vrije of losse koper op de markt iets kunt regelen. In Finland wordt de prijs van een huis of appartement bepaald door:
a. de afstand tot het centrum, een winkel of school.
b. de leeftijd van het huis
c. het aantal bewoonbare vierkante meters
d. een flat, rijtjeshuis of vrijstaand huis
e. ligging aan zee of aan een meer
Dus een oud vrijstaand huis van 300 vierkante meter en een grote tuin in Oost-Finland, maar met de dichtsbijzijnde winkel op 40 km afstand, kan veel goedkoper zijn dan een nieuw, klein een-kamer flatje in Helsinki.
De winter is op komst (oktober 2008). De markt is vastgevroren. Dus tot en met april 2009 gebeurt er niets. Geen koop en geen verkoop. Waarschijnlijk dalen de prijzen voor onroerend goed, maar op dit moment blijven de prijzen in Finland nog stabiel.
Huurhuizen kunnen gevonden worden
1. Via grotere bedrijven zoals Sato of VVO, www.sato.fi of www.vvo.fi
2. Via de gemeente of stad
3. Via de advertenties op oikotie
Op het moment is het vrij gemakkelijk om een appartement of een rijtjeshuis te vinden. De huren op de vrije markt liggen tussen de 500-800 euro voor een- tweekamer appartementen in Helsinki. Een rijtjeshuis of vrijstaand huis in een van de voorsteden van Helsinki kan gehuurd worden voor prijzen tussen de 700 – 1100 euro.
Zelf bouwen
Velen bouwen zelf een eigen huis en het krijgen van een bouwkavel en bouwvergunning is veel gemakkelijker in Finland dan in Nederland. In veel gemeenten worden de vergunningen (bv. Nummi-Pusula) vlot vergeven, de bouwmaterialen zijn van een goede kwaliteit en alles is erop ingesteld dat mensen ook zelf bouwen. Met een bouwkavel als pand geven de banken vrij gemakkelijk krediet voor het zelf-bouwen. Sommige gemeenten verkopen via openbare inschrijving bouwkavels, die goedkoper zijn dan op de vrije markt en waarbij electriciteit en water al is aangelegd. Er zijn goede handleidingen te vinden op het internet, bv. www.rakentaja.net en het PRKK op www.prkk.fi . Verschillende van onze leden hebben hun eigen huis gebouwd. Uit ervaring beweren ze dat het best gaat, maar goede relaties met de bouwlieden, de inspecteurs en de gemeente zijn erg belangrijk. Daarnaast kun je beter de locale Finse bouwvoorschriften volgen. Voor het toezicht en voor het bestellen van de bouwmaterialen moet je eigenlijk Fins kennen of het overlaten aan iemand die dat in het Fins kan doen.
Het PRKK (centrum voor het bouwen van een eigen huis ) geeft goede adviezen en organiseert zelfs gratis cursussen. De volgende in zuid-Finland is in Myyrmäki, Vantaa op 23 en 24 oktober
http://www.prkk.fi/page_view?p=20&l=1&s=18&t=1
De laatste tijd is er echter een gebrek aan metselaars en aan vakmensen die beton of een fundering kunnen storten. In plaats van een stenen huis kan het soms gemakkelijker zijn om een kant-en-klaar bouwpakket te kopen. Voor een redelijke prijs (50 000 – 100 000 euro) kan een compleet bouwpakket aangeschaft worden. Toch leert de ervaring dat inclusief de fundering, het electricieitswerk en de leidingen, de kosten van het zelf-bouwen gelijk zijn of hoger zijn dan het kopen van een huis. De totaalprijs van een zelf gebouwd huis met een grootte van ongeveer 150 m2 ligt op ongeveer 200 000 – 250 000 euro.
Rijkswet biedt latente NL'ers paspoort
Tot 1985 konden alleen Nederlandse vaders het Nederlanderschap aan hun kinderen overdragen. Binnenkort wordt dat ook mogelijk voor latente Nederlanders, kinderen van een Nederlandse moeder en een buitenlandse vader die voor 1985 geboren zijn, dankzij een wetsvoorstel dat vorige week door de Tweede Kamer is aangenomen.
Wat moet ik regelen als ik naar Finland ga verhuizen?
Als je voor meer dan 3 maanden naar Finland verhuist in verband met werk of familiebanden, zorg dan zo snel mogelijk voor de onderstaande papieren. Veel informatie vind je ook op de site Suomi.fi (Finland Public Services).
Deze informatie is geen garantie voor het verkrijgen van een EU verblijfsvergunning. Pas wanneer deze verblijfsvergunning is verkregen en bij het Maistraatti een permanent Fins adres geregistreerd is kan een persoon eventueel recht hebben op een uitkering, welke pas dan aangevraagd kan worden bij KELA.
Als je in Finland tijdelijk gaat studeren als student, regel dan de ziektekostenverzekering in Nederland. Het KELA en de maistraatti gaan ervan uit dat je hier tijdelijk bent en dus krijg je geen sofi-nummer, ook al kan dat “tijdelijk” bij sommigen jaren duren.
| 1. | POLIISI (politiebureau): Aanvraag van de ETA-kaart (verblijfsvergunning, oleskelulupa); meenemen: identiteitsbewijs, 2 pasfoto’s, woonadres in Finland. |
| 2. | MAISTRAATTI (bevolkingsregister): (1) Aanmelden van adreswijziging; meenemen: bewijs van laatste woonplaats in Nederland. (2) Aanvraag van een (tijdelijk) Fins sofi-nummer (=henkilötunnus). |
| 3. | PANKKI (bank): Openen van een bankrekening. |
| 4. | KELA-kantoor: Aanvraag van de KELA-verzekeringskaart (meenemen: verblijfsvergunning en Fins sofinummer).
KELA betekent Kansaneläkelaitos en verzorgt de verplichte zorgverzekeringen. Zonder ingeschreven te staan bij de KELA ben je niet in Finland verzekerd tegen ziektekosten! Je hebt met KELA te maken als je ziek wordt, als je met zwangerschapsverlof wilt, als je met pensioen gaat, als je werkloos wordt, als je huursubsidie wilt krijgen, als je een studiebijdrage wilt krijgen, enzovoort… |
| 5. | VEROTOIMISTO (belastingkantoor): Aanvraag van een verokortti (belastingskaart). |
| 6. | TYÖVOIMATOIMISTO (arbeidsbureau): Eventueel aanmelden voor werk. |
| 7. | …En tenslotte pas als alles geregeld is: uitschrijven uit NEDERLANDS BEVOLKINGSREGISTER bij gemeente van laatste woonplaats in Nederland. |
Het verkrijgen van deze papieren duurt in de praktijk meerdere weken tot enkele maanden.
| 8. | Eenmaal een baan? Meld je zo snel mogelijk aan bij een AMMATTILIITO(vakbond)! |
Aerdenhout
AERDENHOUT, door Arnold Pieterse
Hier voor me ligt het net verschenen boek van Arnold over de plaats Aerdenhout (nu een gedeelte van Bloemendaal), waar hij geboren en getogen is, en tevens over dezelfde plaats Aerdenhout, waar zijn vader, architect W.J. Pieterse lang gewoond en gewerkt heeft.
De voornamen van Arnolds vader zijn Wilhelm Jacobus, maar in de jaren dertig en later tot in de jaren tachtig van de vorige eeuw spraken we onze ouders nog met U aan en zeker nooit met de voornaam, vandaar lezen we in het boek herhaaldelijk ‘mijn vader’ en ‘architect W.J.Pieterse’! Het was en is een uitdrukking van het respect voor ouders en ouderen, wat we tegenwoordig nog wel eens denken te missen. Misschien niet altijd terecht, want het vlottere moderne omgaan met elkaar heeft zeer zeker ook veel goeds met zich meegebracht.
Over de plaats Aerdenhout, waar de familie Pieterse langere tijd gewoond heeft, geeft hoofdstuk 1 informatie: ‘Mijn vaders komst in Aerdenhout’. De volledige titel van het fraai (dankzij Arno Enzerink, lof zij hem!) uitgegeven boekwerkje luidt: ‘Aerdenhout, Geschiedenis, mijn vaders sporen, herinneringen’. Een titel die het boekje van een bladzijde of 150 helemaal dekt en er de essentie van aangeeft. We krijgen in kort bestek (in hoofdstuk 2) de interessante geschiedenis van Aerdenhout tot omstreeks 1920 smakelijk voorgeschoteld, daarna volgt een fijn en kritisch hoofdstuk over de villa’s, huizen en andere gebouwen, die architect W.J. Pieterse in Aerdenhout gepland heeft tussen de jaren 1920 en 1940. Daarop volgen (in hoofdstuk 4) persoonlijk herinneringen van de jonge Arnold uit oorlogstijd, zeer de moeite waard, om die te lezen. Vervolgens wordt in drie hoofdstukken ingegaan op de wat algemenere vraag van het Nederlandse culturele erfgoed in zulke oude plaatsen als Aerdenhout en verder wat schoolherinneringen rond de schoolvereniging Aerdenhout-Bentvelt, waar Arnold veel schooldagen meestal graag heeft moeten doorbrengen, om dan tenslotte de lezer te stimuleren, eens ‘Een Aerdenhoutse wandeling’ onder begeleiding van de deskundige auteur van dit sympathieke boekje te maken. Na nog wat losse opmerkingen geeft Arnold Pieterse ons een overzicht van de gebouwen, die zijn vader o.a. in Aerdenhout, dus ook bijvoorbeeld in Haarlem en Bloemendaal, gepland heeft; voorts geeft de auteur zijn ‘bronnen en literatuur’ aan en sluit fijn af met een ‘persoons- en zaaknamenregister’, zodat de lezer/es gemakkelijk de hem/haar interesserende details kan naslaan.
Beste Arnold, dank voor dit fraaie boekwerkje! Ik wens het boek succes toe! Ik heb het vooral aangevoeld als een terecht eerbetoon aan je vader, W.J.Pieterse.
Petrus, lehtori.
P.S. Indien de lezer/es van dit bericht eraan geïnteresseerd is, kan hij/zij het boek bestellen bij Arnold Pieterse zelf arnoldhp (at) quicknet.nl of arnold.pieterse (at) elisanet.fi.
Suomen - Hollannin historiasta internetissa
Monet kartat Ruotsista ja Suomesta vuodelta 1500 – 1700 ovat hollantilaisten tekemiä (esim. Mercartor ja Bleau). Helsinki on merkitty niissä kartoissa nimellä ‘Elsenvos’. Ilmeisesti Helsinki on perustettu Hansestadtin Tallinnan kilpailevana satamana (Jere Jappinen, Helsingin Kaupunginmuseo: Elsenvos, Alankomaiden ja Helsingin yhteyksiä viidella vuosisadalla). Myös Helsingin ensimmäinen pormestari Hans ’t Santen (1571) on ollut Hollantilainen.
Kuudennellatoista ja seitsemännellätoista sataluvulla lisääntyivät hollannin laivojen kaupparetket Suomenlahdella. Suomen kaupungeista lähti Hollantiin puuta ja viljaa. Suomeen tuotiin Hollannista mausteita, kahvia ja kukkasipuleja. Esimerkiksi Vrouw Maria haaksirikkoutui vuonna 1771 Turun vedessä. Hylky on löydetty ja makaa vielä hyvässä kunnossa meren pohjassa.
Ovatko Carl Gustaf Mannerheimin esi-isät tulleet Hollannista? Henrik Marhein (s. 1618) oli vuonna 1640 rautakaivoksen omistaja ruotsin Gävlessa ja nyt on todistettu, että hän kävi hänen kirjeenvaihtoa hollanniksi ja että hänellä oli kauppasiteet Hollantiin, mutta viimeinen todistuslinkki puuttuu vielä. Carl Gustaf Mannerheim oli hänen jälkeläisensä kuudennessa sukupolvessa.
Vuonna 1809 hollantilaissyntyisen kenraali Jan-Pieter van Suchtelenin johtama venäläisen armeija valloitti Suomenlinnan pelkästään neuvottelemalla. Samana vuonna van Suchtelen osallistui neuvotteluihin, joissa päätettiin, että suomen ja ruotsin raja oli Tornionjoella.
Tarinan mukaan ruotsalaisneuvottelijat kypsyttivät Haminassa venäläisten myötämielisyyttä syöden ja “skoolaten”. Aleksanteri I:n kuriiri saapui 16.9.1809 Haminaan mukanaan keisarin kirje ja em. Hermelinin kartta, mihin tsaari oli punakynällä merkinnyt rajan Ruotsia vastaan. Kirjeessä luki Napoleonin kielellä: “La Limite au Nord doit suivre le cours du Torneo; depuis la Forge de Kengis celui du Muonio…”
Myöhemmin Jan-Pieter van Suchtelen toimii venäjän suurlähettiläänä Tukholmassa, missä hän myös alkoi keräämään kirjoja. Osa hänen kokoelmansa (30 000 kirjaa) lahjoitettiin vuonna 1836 Helsingin Yliopiston kirjastolle.
Jo vuonna 1790 van Suchtelen perhe oli saanut Tsaarilta mämmälän kylän (nykyisin Anjalankoski) lahjoitusmaana ja perheen jäsenet omistivat kylä ja tilat ilmeisesti vuonna 1890 asti.
Vuonna 1899 venäjän Tsaari yritti rajoittaa suomen itsenäisyyttä autonomisena tasavaltana. Noin 1000 eurooppalaista kirjoittivat valituskirjeen, jota hollannin professori Willem van der Vlugt yritti turhaan kesäkuu vuonna 1899 luovuttaa Tsaarille. Kirje ja siihen kuulunut kirjeenvaihto on julkaistu kirjassa “Pro Finlandia”. Vuonna 1946 hänen poikansa Theo van der Vlugt nimitettiin alankomaiden lähettiläksi Helsingissä.
Rouva Maria
Hollantilainen alus Vrouw Maria haaksirikkoutui vuonna 1771 Turun edustalla.
Laivan sisällä on mm. aarteita, jotka Tsaarina Katariina oli hankkinut Hollannista. Vuonna 1999 sukeltajat (mm. Rauno Koivusaari) löysivät Vrouw Marian 45 metria syvyydestä.
Tutkimuksessa on käynyt ilmi, että laiva ja sen aarteet ovat hyvässä kunnossa.Suomen merimuseo ilmoitti, että laiva kuuluu Suomen valtiolle, ja että merimuseo on ainoa, joka voi päättää laivan kohtalosta. Tästä syntyi oikeusriitta, jonka ensimmäisen erä voittivat sukeltajat.
Suomen merimuseo ehdotti että laivaa varten rakennetaan keskelle Helsinkiä uusi rakennus Vrouw Marian säilytämiseksi. Mutta korkeiden kustannusten (70 miljoona euro) vuoksi, kulttuuriministeriö mietti voisiko suomen merimuseon siirtää Kotkaan, niin kuin ministeri Erkki Aatos ehdotti, tai Turkuun, koska Turussa toimii jo Forum Marinum. Tällä hetkellä ei ole varmaa mihin Vrouw Maria sijoitetaan. Varsinaiset nostokustannukset ei ole kovin suurta (3 miljoonaa euroa).
Julkaisut Vrouw Maria
The Vrouw Maria of 1771 – An example of documentary research
LEISURE & EDUCATION: Vrouw Maria
Through Finland in carts
The first thing that strikes a stranger on entering a Finnish country-house is the mats, placed at the foot of every staircase and outside every door. They are made of the loose branches of the pine-tree neatly laid on the top of one another to form an even round mat, these branches being so constantly renewed that they always give off a delicious fresh smell. The next surprise is the enormous white porcelain stove or oven found in every room; so enormous are these kakelugn that they reach the ceiling, and are sometimes four feet long and three or four feet deep. The floors of all the rooms are painted raw-sienna colour, and very brightly polished. To our mind it seems a pity not to stain the natural wood instead of thus spoiling its beauty, but yellow paint is at present the fashion, and fashion is always beautiful, some folk say. In winter carpets and rugs are put down, but during summer the rooms are swept daily (at all events in the country) with a broom made of a bundle of fresh, green birch leaves—somewhat primitive, but very efficacious, for when the leaves are a little damp they lick up dust in a wonderful manner. These little brooms are constantly renewed, being literally nothing more than a bundle of birch boughs tied tightly together. They cost nothing in a land where trees grow so fast that it is difficult for a peasant to keep the ground near his house free from their encroachments.
In truth, Finland is utterly charming. Its lakes, its canals, its rivers, its forests, are beautiful, and its customs are interesting. It is primitive and picturesque, and its people are most kind and hospitable, but—and oh! it is a very big but indeed, there exists a Finnish pest.
Strolling through those beautiful dark pines and silver birch woods, he is ever by one’s side; sailing or rowing over the lakes, that Finnish demon intrudes himself. Sitting quietly at meals, we know the fiend is under the table, while, as we rest on the balcony in the evening, watching a glorious sun sinking to rest an hour before midnight, he whispers in our ears or peeps into our eyes. He is here, there, and everywhere; he is omnipresent—this curse of Finland. He is very small, his colour is such that he is hardly visible, and he is sly and crafty, so that the unwary stranger little guesses that his constant and almost unseen companion will speedily bring havoc to his comfort and dismay into his life. The little wretch is called Mygga in Swedish or Itikainen in Finnish, the Finnish words being pronounced exactly as they are written, in the German style of calling i, e, etc.
Mrs. Alec Tweedie.
London, Easter 1913.
Read more on this link: gutenberg.org
