webredactie

Heart to Handle begint dit jaar aan zijn 4e editie. Dit prachtinitiatief is in 2014 opgezet door Daphne Koolen. Zij verloor op 20-jarige leeftijd haar vader Norbert aan de gevolgen van een hartstilstand. Net zoals dit vaak het geval is, overleed Norbert zonder enige symptomen te hebben gevoeld en dus erg plots. Daphne besloot om hier iets aan te willen doen: voorkomen dat andere mensen hetzelfde zouden ervaren als dat zij met haar gezin heeft meegemaakt. Samen met 4 vriendinnen fietste ze van Groningen naar Barcelona en haalden ze geld op voor hun onderzoek naar signaalstofjes in het bloed. In 2016 besloot Noor Koolen het stokje van haar zus over te nemen, waarbij het opgehaalde bedrag nu ging naar onderzoek voor boezemfibrilleren. Maar daar bleef het niet bij! Een jaar later meldden 8 Delftenaren zich om het initiatief voort te zetten. Vanaf de Beestenmarkt te Delft vertrokken zij in zuidoostelijke richting om uiteindelijk te finishen in Split. Ook zij hebben een ongelofelijk mooi bedrag voor hun onderzoek naar lichaamseigen hartkleppen binnengehaald. Er is nog steeds veel onderzoek naar hart- en vaatziekten nodig. Daarom zal Heart to Handle dit jaar eveneens worden voortgezet! Julie Koolen, het jongste zusje van Daphne en Noor, besloot om de voornemens van haar zussen voort te willen dragen en heeft daarom een groep gevormd van drie meisjes en twee jongens (eigenlijk ook drie maar daarover hieronder meer). Met zijn vijven fietsen ze in de zomer van 2018 richting het noorden naar eindbestemming Helsinki! Op 10 juli 2018 zullen ze vanaf de Grote Markt in Groningen vertrekken. Het plan is om elke dag iets meer dan 100 kilometer te fietsen en de tocht te volbrengen in een tijdsbestek van ruim drie weken. Dit is inclusief de nodige rustdagen. Hopelijk halen ze net zulke mooie resultaten als hun voorgangers en kunnen ze zo samen helpen om hart- en vaatziekten de wereld uit te helpen! Het opgehaalde bedrag gaat dit jaar naar het onderzoek van professor van der Harst, hoogleraar en wetenschappelijk directeur van het Cardiac Catherization Laboratory in het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG). Met deze bijdrage kunnen signaalstofjes in het bloed worden onderzocht voor betere opsporing van hartziekten en preventie van hartinfarcten. Nu een kort interview met deelnemers Julie en Floris.

Over ongeveer een maand vertrekken jullie. Hoe staan jullie ervoor?

We zijn nu heel hard aan het trainen. Een half jaar geleden zijn we begonnen met spinnen en toen het weer wat beter werd zijn we naar buiten gegaan om vooral veel te fietsen. Dat doen we nu zo’n vier keer in de week en gemiddeld 200 km. Verder is het proberen om zoveel mogelijk donaties op te halen. Dit gaat via persoonlijke kringen, connecties in je omgeving zijn toch eerder geneigd om te doneren, maar ook via medestudenten en evenementen organiseren. We hebben ook nog een dag in het ziekenhuis gestaan met een collectebus, met een piano en muziek en spinfietsen. Artsen konden voor tien euro een spinklasje volgen. We hopen en denken wel dat er straks vlak voor het begin meer binnenkomt.

Welke voorbereidingen hebben jullie getroffen?

De fietsen en materialen hebben we allemaal zelf gefinancierd. We hebben sponsoren verzameld en een sponsorrekening voor allerlei uitgaven. We zouden oorspronkelijk met zijn zessen fietsen en dan twee in de volgbus. Maar een van ons is tijdens een trainingsrit onderuit gegaan, Gijs Bieze. Hij had zijn bovenarm gebroken en zijn schouder was uit de kom. Hij is helaas niet op tijd hersteld, dus die kruipt nu ook in het busje, net als Mees Frima, Tristan van der Weijden en Marlouk Mutsaerts. Zij helpen ons bij het vervoeren van materialen, opzetten van kampen en de technische ondersteuning tijdens het fietsen. Dus nu rijden we met zijn vijven en vier in het busje. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Verder zijn onze begeleiders Joeval Benjamins en Jorrit Wielinga er al heel lang bij betrokken, ook bij eerdere tochten. Zij blijven in Groningen. Joeval neemt vooral het mentale aspect voor zijn rekening en fungeert ook als fysiotherapeut, Jorrit is echt onze fysieke trainer.

Waar slapen jullie onderweg?

We slapen in tentjes waar dat kan en mag. Als het lukt bij grote stukken wildkamperen. We hebben inmiddels een paar adresjes via via waar we eventueel terechtkunnen. Op 3 augustus komen we in Turku aan dus het zou mooi zijn als we in Finland richting Helsinki ook nog ergens kunnen overnachten.

Waar en wat eten jullie?

We krijgen binnenkort een masterclass in voeding. We gaan het helemaal zelf uitstippelen. Daar zijn ook de begeleiders voor, dus die verzorgen onze maaltijden onderweg. Ook tijdens het rijden moeten we het voedsel verzorgen, zoals bananen en gelletjes. Al zijn die laatste niet te eten. Ik (Floris, red.) ben van plan om zelf van die proteïnerepen te gaan maken en zal daarvoor binnenkort de keuken induiken.

Houden jullie een blog bij?

Ja, om de twee dagen plaats ik (Floris) een blog op de website. Onder het kopje media kun je de blog en onze hele reis uitgebreid volgen. En als je je via de website inschrijft voor de nieuwsbrief krijg je de blog automatisch in je mail.

Wat gaan jullie doen als jullie in Helsinki aangekomen zijn?

We worden door veel familie en kennissen opgewacht en blijven drie dagen in Helsinki om de stad te verkennen. Het busje rijdt daarna weer terug en wij vliegen met zijn vijven terug naar Nederland.

Wil je het team graag helpen met een slaapplaats, donatie of gewoon meer informatie? Kijk dan op www.hearttohandle.nl en www.early-synergy.nl.

De uitdaging

Na 15 artikelen is de tijd aangebroken om de uitdaging, de vereniging een frisse wind te bezorgen, over te dragen aan een nieuwe voorzitter. Aan het eind van deze maand maart valt mijn hamer stil. Met heel veel plezier denk ik aan de afgelopen vier jaar terug.

Het startpunt in maart 2014, was zeker een hele uitdaging. Een gemengd bestuur, bestaande uit oude getrouwen zoals Frank 1, Onno, Machiel, Jelmer, Suzanne en nieuwe gezichten zoals Frank 2 en ondergetekende, werd langzaam een team. Er zat nagenoeg niks meer in de kas en dus moesten eerst wat administratieve en financiële taken worden aangepakt. Dat lukte goed, het aantal leden nam weer toe, de inkomsten verdubbelden, het jaar werd positief afgesloten en er zat weer geld in de kas. Daarmee konden we nieuwe activiteiten op de kalender zetten.

In 2015 organiseerden we een kleine 25 activiteiten. Hoogtepunt werd het kookcafé (de Finse rijsttafel) waar Eric de lat hoog legde voor toekomstige evenementen. De kwaliteit van de catering in eigen beheer nam vanaf dat moment snel toe. Daarnaast werd succesvol contact gelegd met nieuw sponsoren. Het ledenbestand bleef stabiel, we namen het Noorderlicht onder de loep en brachten wijzigingen aan in de opzet en de verspreiding (per 2016 digitaal). Dat vereenvoudigde enorm het takenpakket rondom het Noorderlicht en de diverse problemen (de drukker verstuurde eens een versie van 3 maanden oud) behoorden tot het verleden. Het jaar werd wederom ruim positief afgesloten.

In 2016 werd geconsolideerd. De vereniging draaide soepel, het ledenbestand nam licht toe, wederom een kleine 25 activiteiten stonden op de kalender, waarbij de volgende eruit sprongen. De kwartaalborrels werden goed bezocht, de ALV in de mijn van Lohja werd een spannende gebeurtenis en de nieuwjaarsreceptie, de viering van het Leidens Ontzet en Koningsdag door heel Finland werden beter bezocht dan ooit. We deden enkele sportdagen tussendoor en bezochten ook nog Tamminiemi. Het jaar werd afgesloten met de vele sinterklaasfeesten en de traditionele kerstviering.

2017 werd een bijzonder jaar voor ons waarin we het 100-jarige bestaan van Finland, Koningsdag in de residentie en het 80-jarige jubileum van de vereniging vierden.

Als ik 2017 hier mag samenvatten dan komen bij mij de woorden feestelijk en krimp naar boven. Feestelijk vanwege de goed geslaagde vieringen. Maar na drie jaar bescheiden groei liep het aantal leden toch ineens met een kleine 10% terug. En daarmee zijn we eigenlijk terug bij waar we begonnen zo medio 2014. De terugloop is niet dramatisch natuurlijk. Het kan eens zo zijn. We zijn een gezonde vereniging met een grote groep loyale leden. Maar het is wel iets om in de gaten te houden natuurlijk.

Daarnaast viel het op dat er, behalve voor de grotere evenementen (80-jarige bestaan, Koningsdag, Suomi100), ook wat minder animo te bespeuren was voor andere bijeenkomsten, inclusief de kwartaalborrel. We sloten 2017 financieel af met een negatief resultaat, maar dat was zo gepland en de reserves zijn ruimschoots opgebouwd in de afgelopen 3 jaar. De vereniging heeft een ruime kas, is financieel gezond en kan een stootje hebben. Een fijne basis voor het komende bestuur om de uitdaging aan te gaan.

Gedurende dit voorjaar zijn er weer wat kleinschalige activiteiten. De ALV volgt op een cursus oesterzwammen kweken op koffieprut, medio april organiseert Adriaan een avond klaverjassen om te voorkomen dat deze hobby uitsterft. En daarna wordt de aandacht opnieuw gericht op de organisatie van Koningsdag-vieringen door heel het land. De aanmelding (verplicht) voor dit evenement verloopt via onze nvif-website vanaf medio maart.

Straks op 25 maart vindt de algemene ledenvergadering (ALV) plaats. Het huidige bestuur treedt af en er zullen een aantal wijzigingen optreden. Wil je meepraten, kom dan langs. Welkom! Iedereen krijgt de mogelijkheid feedback te geven en ideeën te delen. Heb je een voorstel? Wij luisteren graag en nemen de uitdaging graag aan om de vereniging blijvend te stimuleren.

Ik dank jullie allemaal voor jullie inzet en samenwerking de afgelopen tijd. En ik wens iedereen een fantastisch nieuw jaar toe.

Met een groet,

Michael