Gert-Jan Hendriks: mkb’er in de spotlight

door Michel de Ruyter

1) Wanneer ben je met je bedrijf in Finland begonnen en wat doe je precies?

In 2012 ben ik begonnen en we zijn inmiddels dé bakfietsenspecialist van Finland. We importeren de bakfietsen uit Nederland en Denemarken en verkopen niet alleen in de omgeving Helsinki, maar heel Finland. Daarnaast hebben we ook gehandicapten-, senioren- en vouwfietsen. De bakfietsen zijn vooral voor gezinnen met kinderen, maar we leveren ook B2B aan kinderdagverblijven, kleine restaurants die bijvoorbeeld koffie of pizza’s verkopen, hoveniers en bijvoorbeeld koeriersbedrijven.

2) Zou je dit bedrijf of iets soortgelijks ook in Nederland begonnen zijn?

Waarschijnlijk niet. De reden is dat ik van origine landbouwingenieur ben en afgestudeerd in Wageningen. Ik werkte voorheen in de export van agrarische producten en reisde voor het Finse bedrijf Kekkilä de hele wereld over. Ik ergerde me aan het vele reizen en was heel veel weg van m’n gezin. Mijn eerste idee was om bijvoorbeeld blokhutten of sauna’s naar Nederland te exporteren. Bij de geboorte van onze zoon negen jaar geleden, heb ik voor onszelf in Nederland een bakfiets gekocht en tijdens het bezoek aan de fabriek in Nederland ontstond het idee om deze bakfietsen te promoten en te verkopen in Finland. Ik ben trouwens ook bij het Finse bedrijf weggegaan vanwege de Finse werkcultuur, die heel anders is dan in Nederland. Het is heel hiërarchisch en niet zo klant- en servicegericht. Ook qua werkuren nemen ze het niet zo nauw, soms kwamen ze om 09.30 uur binnen en gingen ze om 15.00 uur weer weg. Ook al begin ik die balans in werk-privé nu meer te waarderen.

 

 

3) Wat vind je van het ondernemersklimaat in Finland?

De marktpotentie in Finland is veel kleiner dan in Nederland, wat centraal gelegen is in Europa. Finland is een heel kleine markt, met weinig inwoners op een grote oppervlakte, en met een extreem klimaat. Als je dat bijvoorbeeld vergelijkt met Duitsland, grote steden, veel inwoners, veel koopkracht, dat is heel anders. Ook is de Finse consument geen impulsaankoper, is mijn ervaring, dus dat is soms moeilijk en vergt vooral extra tijd. Je kunt daarnaast zeggen dat de Finnen heel veel regels hebben, maar toch staat de Finse overheid wel positief tegenover ondernemers, met veel subsidies en programma’s om ze financieel en met knowhow te ondersteunen. Er zijn veel initiatieven.

4) In hoeverre denk je dat je Nederlanderschap helpt of niet helpt bij je activiteiten?

Dat helpt niet (lacht). Wat helpt is dat ik een Nederlandse agressiviteit heb en klant- en servicegericht ben, omdat we communiceren, open en duidelijk zijn. De Finnen waarderen de servicegerichtheid en open communicatie en terugkoppeling over leveringen bijvoorbeeld. De concurrenten waarderen niet dat ik zo agressief ben, zij vinden een Nederlandse ondernemer in hun achtertuin vervelend. Ik spreek weinig tot geen Fins. Verbazingwekkend is dat dit meer een probleem is in de B2B dan in de consumentenmarkt. Daar vinden ze het Engels praten wel leuk en kunnen ze een Nederlandse bakfietsenman wel waarderen. In onze contacten bij B2B vindt men het blijkbaar wel lastig om in het Engels te communiceren. We hebben daarom ook Fins personeel aangenomen, zodat zij dat voor hun rekening kunnen nemen, terwijl ik deze grote B2B-projecten het liefste zelf doe. Ik heb hier bovendien niet echt een netwerk, daar hebben Finnen echt een voordeel.

5) Wat zijn je plannen voor de toekomst?

We zitten nu in een groeifase, waar we personeel hebben aangenomen en onze winkel hebben uitgebreid. Het plan is om een stabiel en autonoom bedrijf te worden, waar mijn personeel de toko kan runnen en dat ik niet meer 24/7 hoef te werken en wat meer aan de zijlijn kan staan.

Voor meer informatie over Gert-Jan’s bedrijf en onze andere MKB’ers, zie onze MKB-pagina.

De vereniging organiseert deze zomer een fietstocht met start bij Gert-Jan’s winkel. Hierover later meer.


December 2019

Prins Constantijn op Slush

Slush, één van de meest toonaangevende startup- en technologie evenementen ter we­reld, vond plaats in Helsinki op 21 & 22 november. Slush verbindt startup- en techt­alent met investeerders, bedrijven en de media. Het evenement werd voor de 12e keer geor­ganiseerd en heeft 25.000 bezoekers uit meer dan 130 landen aangetrokken, waaronder 3500 start-ups, 2000 investeerders en 600 journalis­ten. Nederland was vertegenwoordigt met een mooie lounge. De lounge fungeerde als thuisbasis voor de startups. Daarnaast waren er diverse vertegenwoordigers aanwezig van het Nederlandse startup ecosysteem, zoals investeerders, accelerators, incubators en de Nederlandse overheid om kennis te delen en hun netwerk te vergroten. Ook Prins Constantijn was van de partij vanuit zijn rol als Startup Envoy bij Techleap.nl.

Groepsfoto delegatie Slush

In totaal waren meer dan 60 Nederlandse startups aanwezig op Slush. Ze vertegenwoordigden de beste technologische oplossingen die Neder­land te bieden heeft op terreinen als AI, VR, FinTech, mobiliteit, e-commerce en IoT.

Nieuw NL logo

Nieuw logo voor Nederland

Nederland en het Koninkrijk der Nederlanden zijn voortaan internationaal te herkennen aan een nieuw logo. Het beeldmerk combineert twee symbolen: NL en een gestyleerde, oranje tulp. Het logo vervangt het tot nu toe veel gebruikte ‘tulpje Holland’ van het Nederlands Bureau voor Toerisme en Congressen (NBTC).

De nieuwe stijl vloeit voort uit de strategie die is ontwikkeld om nog duidelijker te laten zien wat Nederland te bieden heeft. Minister Kaag (Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking): ‘Het nieuwe logo is breed inzetbaar, van high tech tot agrifood en van sport tot cultuur. Een eenduidig internationaal imago is positief voor onze export en het aantrekken van investering en talent.’

Minister Wiebes (Economische Zaken en Klimaat): ‘Het is belangrijk om internationaal uit te dragen waar we goed in zijn. Volgens het World Forum is Nederland de meest concurrerende economie van Europa en nummer 4 wereldwijd. Ook bedenken we innovatieve oplossingen voor technische en maatschappelijke uitdagingen en werken samen over grenzen van sectoren en landen heen.’

Ministeries, ambassades en de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland zullen de nieuwe stijl vanaf januari 2020 gaan gebruiken. Dat geldt ook voor topsectoren, universiteiten en hogescholen, steden, sportbonden en andere overheids- of particuliere organisaties die in een project samenwerken met de rijksoverheid. Het logo kan bij conferenties en handelsmissies, op paviljoens bij internationale beurzen en bij tal van andere gelegenheden in verschillende combinaties worden ingezet. Achter het NL-logo kan ook ‘Kingdom of the Netherlands’ worden geplaatst, bijvoorbeeld als er iets samen met de Caribische landsdelen wordt gedaan.

Bezoek aan Riihimäki

Cees Bansema tijdens robotica workshop in Riihimäki

Begin december brachten ambassadeur Bansema en beleidsmedewerker Venla Virkamäki een bezoek aan Riihimäki. Ze bezochten de fabriek van Fortum en kregen een rondleiding door het Fortum Eco Park waar ze meer inzicht kregen in de circulaire economie activiteiten, de recyling van plastic en afvalbeheer in het algemeen. De lunch was op uitnodiging van de burgemeester van Riihimäki, Sami Sulkko. Ook de wethouder van onderwijs, Esa Santakallio en burgemeester voor de regio Häme, Anna-Mari Ahonen, waren hierbij aanwezig.

Tevens stond een les ‘robotica’ op het programma op de Harjurinteen school.  De nieuwe vaardigheden werden onmiddellijk in de praktijk gebracht tijdens een workshop over het gebruik van robots. De ontwikkelingen in robotica zijn van groot belang voor de toekomst. De stad Riihimäki is een pionier op het gebied van robotica educatie in Finland.

Health Talks evenement in de residentie

Eén van de laatste activiteiten van dit jaar was het zgn. Health Talks event dat plaatsvond in de residentie. Het onderwerp was: Duurzame en slimme gezondheidszorg. We hadden hiervoor Robert Metzke van Philips uitgenodigd. Hij is Directeur Duurzaamheid van Philips Healthcare wereldwijd. Hij vertelde over hun ambitieuze plannen voor de toekomst van de gezondheidszorg. Bijvoorbeeld over hoe gereviseerde medische apparatuur en circulaire bedrijfsmodellen nieuwe kansen bieden voor groei en kostenbesparingen. Finse startups Resistomap en Megical vertelden over hun oplossingen en hoe zij kunnen bijdragen aan de zorg sector. Vervolgens was er tijd om met elkaar in gesprek te gaan en verder te praten over hoe we slimmer en duurzamer om kunnen gaan met diverse aspecten van de gezondheidszorg.

De Health Talks-series worden georganiseerd door Upgraded – Health Startup Association of Finland, Terkko Health Hub, NewCo Helsinki, Aalto University en Health Capital Helsinki. Voor deze gelegenheid organiseerde de Nederlandse ambassade het evenement.

Goedkope levensverzekering

Dat de hoeveelheid daglicht niet gigantisch is in Finland tijdens de winter, dat weten we allemaal. De meeste Nederlanders in Finland zijn goed geïntegreerd en hebben jas en/of tas voorzien van een reflector. Op maandag 16 december ging het ambassade team tijdens de lunchpauze de straat op in Helsinki centrum om oranje Holland reflectors uit te delen. De boodschap was: “Fijne -en veilige- feestdagen namens de Nederlandse ambassade in Finland’. Eerder deze maand  voerde de Finse ambassade in Den Haag dezelfde campagne met als titel ‘cheap life insurance’.

Tot ziens!

Beste landgenoten,

Mijn laatste maand in Finland is aangebroken. Vier en een half jaar geleden arriveerden mijn vrouw Josien en ik tijdens de zomer en nu is het vertrek tijdens de winter (beter dan andersom! Dan had ik vast een ander beeld van dit land gekregen…). De volgende bestemming is Den Haag. Onze tijd in Finland is voorbij gevlogen. We hebben veel van en over Finland geleerd. Het is een prachtig land met mooie natuur, afwisselende seizoenen en voor Nederlandse begrippen oneindige afstanden, zoals ik op een autotocht naar Lapland mocht ervaren. Een boeiend politiek landschap met interessante ontwikkelingen, zelfs tot op het laatste moment! We zullen zeker blijven volgen hoe het Finland vergaat.

De banden tussen Finland en Nederland zijn uitstekend. Op vele gebieden, zoals bijvoorbeeld de Europese Unie, maar ook op terreinen als circulaire economie en duurzaamheid, wordt nauw samengewerkt. Dank aan iedereen die hieraan bijdraagt.

Een speciaal woord voor de Nederlandse Vereniging in Finland. Ik heb de samenwerking als heel prettig ervaren en ik heb veel bewondering voor het enthousiasme dat veel leden hebben bij het organiseren van evenementen. Ik heb de afgelopen jaren velen van jullie mogen ontmoeten, vaak op mooie locaties in of vlak bij Helsinki. Complimenten aan Guido en de rest van zijn bestuur voor hun tomeloze inzet!

Het was een genoegen om de afgelopen jaren deel te mogen uitmaken van de Nederlandse gemeenschap in Finland. Ik wens jullie het allerbeste.

Hartelijke groeten,
Cees Bansema, ambassadeur

 

De ambassadeur en het ambassade team wensen jullie fijne feestdagen en een goed begin van het nieuwe jaar!


Tesla

Twee jaar geleden betaalde ik 1000 euro aan ‘Roadstar Finland’ om een Tesla model 3 voor mijzelf te reserveren. De productie in de VS was net begonnen. 23 maanden later is mijn droom waar geworden en kon ik het voertuig ophalen bij de Tesla showroom in Vantaa.

Ter voorbereiding had ik in 2016 al 30 zonnepanelen op mijn dak laten plaatsen om mij te verzekeren, dat wanneer ik ooit een elektrische auto had, ik in de zomer in ieder geval op zonne-energie kon rijden. De stroom die je overdag te veel produceert, koopt de energiemaatschappij tegen ‘spotprijs’, maar over de stroom die ik ’s-nachts nodig heb betaal ik echter wel energiebelasting, ondanks dat ik de staat overdag voor mij de importkosten bespaar van Russisch gas, Saudische aardolie of Pools steenkool.

Toen ik in december 2018 de uitnodiging kreeg om de auto te bestellen, ben ik gelijk naar Vantaa gegaan om alleen maar de auto te kunnen bewonderen. Ik moest toen toch wel even slikken, omdat alleen het ‘performance’ model beschikbaar was, die in 3,8 seconden naar 100 km/uur kon optrekken.

In Maart 2019 ging ik opnieuw naar Vantaa, dit keer met mijn vrouw Liisa om een proefrit te maken. Toen kwam uiteindelijk meer keus voor twee andere alternatieven: dual motor met 500 km bereik of achterwiel aandrijving met 350 km bereik. Nou, die proefrit was natuurlijk in een ‘performance’ model.

Voorlopig volgde ik de Facebookgroep ‘Tesla Model 3 Owners Club Finland’, waar Tesla-enthousiastelingen hun vragen en ervaringen delen. Ook is er een Finse Tesla-club voor alle Tesla-rijders met website en Facebook-pagina.

Toen ik uiteindelijk in levenden lijve een Tesla model 3 met ‘dual motor’ geparkeerd zag staan in de haven van Korpilahti, sloeg de vonk over en heb ik een eind aan mijn ‘kwelling’ gemaakt. De Tesla koop je namelijk niet bij een dealer, maar achter je computer, waar je ook de waarde-ontwikkeling van je aandelen volgt. Mijn Elisa-aandelen die ik in 2008 van mijn zuur verdiende spaarcenten had aangekocht, waren nu ruim in waarde gestegen, dus … verkopen die boel, je leeft maar één keer toch?

Twee dagen nadat ik de knop ‘Bestellen’ had ingedrukt kreeg ik een telefoontje van Tesla. Ze hadden extra auto’s op de boot naar Finland, zodat die op korte termijn leverbaar zou zijn. Zo kreeg ik de belofte dat mijn ‘Long range/dual motor’ in de kleur midnight silver al op mijn verjaardag geleverd zou kunnen worden.

Bij de bestelling creëer je ook een Tesla-account, waar je je kredietkaart registreert. Daarmee kan je later de auto bij de diverse Tesla-laadstations probleemloos opladen. De all-risk autoverzekering is het goedkoopste bij OP-Pohjola; alle Tesla-rijders verzekeren daar hun auto. Gemiddeld dit jaar werden in Finland iedere maand ongeveer 100 nieuw Tesla-modellen geregistreerd, met een piek in september van 158 auto’s. Het meest populaire is de achterwielaandrijving/mid-range, die voor net geen 50.000 euro je de 2000 euro subsidie oplevert.

Alle modellen van Tesla voor de Finse markt worden door het Tesla-servicecenter aan de Vetokuja 1 in Vantaa afgeleverd. Daar moet je ook heen voor je servicebeurten in de toekomst. Iedere auto heeft 4 jaar garantie en de batterijen 8 jaar.

Na enkele espresso’s en algemene uitleg mag je de auto inspecteren en krijg je ruimschoots de gelegenheid de speciale eigenschappen van de auto eigen te maken. De telefoon wordt je autosleutel. Je kan je auto ook een naam geven, dus werd het voor mij ‘Archie’, naar de nieuwe jonge Britse prins. Diezelfde dag kon ik gelijk 300 km oefenen op weg naar huis. Ook bleek dat mijn Tesla een ideale winterauto is. Alhoewel de actieradius wel 40% minder kan zijn doordat je de cabine en de stoelen verwarmt en op winterbanden rijdt, blijft er nog altijd 300 km rijbereik over. Juist door de vele snellaadpunten van Tesla kun je ook in de winter overal naartoe!

Maar nu de auto zelf. Daar kan ik heel lang over allerlei details gaan schrijven, maar ik ben er zeker en vast van overtuigd dat de meesten al zoveel over die Tesla hebben gelezen dat ik daar maar niet aan ga beginnen. Veel details en uitleg is te vinden op Youtube. Bij het opladen hoef je geen creditcard te verifiëren, geen pincode op te geven, geen maximaal bedrag op te geven, je hoeft de stekker niet minuten lang vast te houden tot de batterij vol is en ook niet op een bonnetje wachten. Dat is allemaal ouderwets verleden tijd. Het Tesla-oplaadstation herkent mijn auto en laad de batterij vol, geeft mij een seintje dat het opladen klaar is en rekent af.

Ondertussen heb ik mijn koffie gedronken en mij opgefrist. Het leven is nu een stuk gemakkelijker, want tijdens de rit kan ik al zien of er oplaadplaatsen beschikbaar zijn. Thuis staat de auto aan mijn eigen laadpaal en vanaf mijn telefoon geef ik de opdracht om de auto voor te verwarmen. Geen ijs krabben, geen beslagen ruiten, lekker comfortabel instappen en wegrijden. Mensen wat een genot. Met die telefoon kan ik op afstand ook een laadklep openen, toeteren, het opladen starten en afbreken of de laadgrens aanpassen. Het mooiste speelgoed dat ik ooit heb gehad.

Ik sprak afgelopen maart een taxichauffeur uit Loviisa die zijn Tesla S in 2014 had gekocht en nu de 400.000 km vol maakte. Hij was daar in Vantaa voor een servicebeurt. Nou ik weet zeker dat ik met deze auto met gemiddeld 15.000 km per jaar de komende 30 jaar probleemloos kan rijden! De grote vraag is echter; haal ik wel die honderddriejarige leeftijd?

Natuurlijk … ik blijf optimistisch!

Johannes Verasdonck


Mosseldag 1 september 2019

Het begon in mei met zeven vrijwilligers: Sabine, Kasper, Joyce, Geert, Sanne, Anniek en Guido (van wie 5 van buiten het bestuur) die zich opwierpen om op zondag 1 september een mosseldag te gaan organiseren met en voor de vereniging. Na een enquête via de mail bleek er genoeg animo te zijn voor een mosseldag en konden de voorbereidingen beginnen: mosselen, frieten, saus en een lekker drankje voor 50 personen. Na de definitieve aankondiging in augustus stonden er binnen anderhalve week 50 namen op de lijst en daarna ook nog een aantal op de wachtlijst. Likkebaardend keken we uit naar september. Even werd het nog spannend, toen de visboer op vrijdag liet weten niet zeker te weten wanneer die mosselen zouden komen. Uiteindelijk werden ze op zaterdagmiddag om 16 uur geleverd en was de mosseldag een feit.

Op een zonovergoten eerste zondag van september komen mosselliefhebbers met harde, zachte en Finse ‘G’ van heinde en ver (een enkeling kwam rechtstreeks vanuit Istanboel overgevlogen!) naar Poliisien kesäkoti op Lauttasaari. Elke gast krijgt een welkomstdrankje en een lot, dat bepaalt wie wanneer kan gaan eten.

Nadat Guido, die als enige het bestuur vertegenwoordigde, iedereen heeft welkom geheten, krijgen we een opdracht. Deze bestaat uit drie vragen, waar we gedurende de middag het antwoord op moeten vinden. 1) Welke drank is gebruikt voor de bereiding van de mosselen? 2) Wat zijn de namen van de mensen van de organisatie? 3) Wat is de afkomst van deze mensen?

Dan is het tijd voor de eerste groep om aan tafel te gaan. Op elk lot staan twee codes met telkens twee cijfers. Met 14/31 ben ik met de kinderen aan de beurt in de eerste en de derde ronde. Het tweede cijfer van de code wijst telkens op het tafelnummer. Wie niet aan de beurt is, kan met een drankje op het terras genieten van het mooie weer en het uitzicht op de glinsterende baai of een pijltje gooien.

De aanwezige kinderen genieten van de klim- en klauterfaciliteiten en enkele jongens ontdekken zelfs een heuse ‘geheime tunnel’ in de struiken. Wat kun je ook anders verwachten van een ‘Poliisien’ kesäkoti?

In de eetzaal staan vier tafels mooi versierd met Zeeuwse mosselpotten en Nederlandse vlaggen op ons te wachten. In de keuken werkt het vrijwilligersteam zich uit de naad om de carrousel van mosselen en frieten op tijd op de tafels te krijgen. Zelfs de mosselgroenten zijn zelf gesneden!

De Deense mosseltjes vallen wat kleiner uit dan de Zeeuwse jumbo’s, maar ze smaakten heerlijk. De dipsaus op basis van kermaviili geeft een romige Finse toets aan de mosselen. Wie traditioneler wil eten, kan zich bedienen van Hollandse mosselsaus.

Sommige van de aanwezige kinderen vinden de schelpdieren op hun bord wat spannend, maar de ruime porties friet met ketchup worden erg gewaardeerd. Aan het einde van elke ronde ruimt iedereen zijn eigen tafel af en wordt alles snel klaargezet voor de volgende groep. Zo draait de carrousel de hele middag door en na 4 rondes tafelen en smullen is het tijd voor koffie met een stroopwafel.

Uw reporter ter plaatse peilde aan het einde van de middag naar reacties van de aanwezigen. Hier volgen er enkele: “Ik kom uit Zuid-Limburg en dit is echt zoals thuis”, “Lekker!”, “Todella hyvää!”, “Dit is helemaal zoals ik het ken van thuis”, “Ja, lekker, gewoon lekker”.

De eerste mosseldag was dus zeker een succes en ons gezin kijkt alvast uit naar volgend jaar.

tekst: Evelien Boven
foto’s: Arie Oudman


Uitje naar EK-kwalificatiewedstrijd Estland-Nederland

Maandag 9 september om 21.45 stond de uitwedstrijd voor Nederland tegen Estland op het programma. Na de eclatante en toch verrassende overwinning in Hamburg op Duitsland de vrijdag ervoor, was het belangrijk om dit potje ook te winnen. Via Facebook had de groep ‘Dutch and lost in Finland’ (DaliF) een evenement georganiseerd en er ging een flinke groep heen. Zij kwamen een paar uur voor de wedstrijd aan. Omdat ik de reis combineerde met het kijken naar een voetbaltoernooi bij HJK in Helsinki van mijn jongste zoon, namen wij (mijn middelste zoon Jim en ik) zondag al de boot naar Tallinn in plaats van maandag eind van de middag. Het was heerlijk weer toen we de boot afstapten, en dat zou het afgezien van wat regenbuien tussendoor ook blijven.

De vorige keer ging ik wel mee met DaliF, deze wedstrijd in 2013 eindigde toen in 2-2 (met een penalty van Van Persie in de laatste minuut), maar Nederland kwalificeerde zich toen moeiteloos. Als ze dat nu weer willen doen, na twee toernooien gemist te hebben, dan was zoals gezegd een overwinning broodnodig. Na wat rondslenteren in de stad op maandagochtend besloten we de rode hop-on-hop-off-bus te nemen, in de hoop wat meer dan de oude stad, die overigens prachtig maar klein is, te zien. Dit viel eerlijk gezegd een beetje tegen, aangezien er buiten het centrum simpelweg weinig andere bezienswaardigheden zijn. Dat was dus wachten op de wedstrijd ’s avonds, en lekker eten en drinken, en nog wat meer rondwandelen. Ondertussen hadden we er een sport van gemaakt om Nederlanders te spotten. In het oranje was natuurlijk een eitje, maar ook zonder voetbalkleren hadden we het best vaak bij het rechte eind. Hoe kan dat toch? Nou, vaak de lengte natuurlijk, en soms zijn ze … eeh we misschien wat luidruchtiger.

We hadden na aankomst een goed restaurant gevonden in een tussenstraatje vanaf ons hotel naar het centrale plein, wat uit de drukte, waar de gerechten simpel maar goed waren, en de prijzen redelijk schappelijk. We besloten al vroeg richting stadion te vertrekken. Op zoek naar de tram zag ik drie Nederlanders, twee heren en een dame, een taxi aanhouden. Ik zei dat het heel eenvoudig moest zijn met de tram, dus gingen we met zijn vijven op zoek naar de opstapplaats. Het bleek dat we hier niet zomaar met wat Holland-supporters te maken hadden. Sinds de zeventiger jaren hadden de heren geen groot toernooi, oefenwedstrijd of WK- en EK-kwalificatiewedstrijd gemist. Als je de volgende keer bij een wedstrijd van het Nederlandse Elftal een spandoek met ‘Stadskanaal’ ziet hangen, dan weet je dat ze er weer zijn. Enfin, je zou denken dat zulke ‘oude rotten in het vak’ inmiddels heel relaxed naar de wedstrijd toeleven. Maar niets was minder waar, de spanning zat er al flink op en ze moesten zo vroeg mogelijk bij het stadion zijn. We moesten zelfs wachten tot de poorten opengingen – de drie gingen na enig voordringen als eerste naar binnen.

Er stond even later een rockband te spelen. En Nike had voor het stadion een voetbalchallenge georganiseerd, waarbij je drie onderdelen succesvol moest afwerken om drie polsbandjes te verzamelen. Hooghouden met meerdere pogingen tot je de honderd had bereikt, voetgolf met één hole en voetbaldarten op een heel groot pluizig dartbord. Uiteindelijk kreeg iedereen drie bandjes. Naderhand moest je je naam en telefoonnummer invullen op een briefje en dan maar hopen dat je tijdens de wedstrijd hoorde of je gewonnen had. Helaas, wij niet. Het stadion begon al aardig vol te lopen en we hadden goede plekken aan de zijkant van het strafschopgebied op de derde rij. Ik kijk de laatste tijd vooral jeugdwedstrijden en het viel me op hoe groot de spelers waren toen ze het veld opkwamen voor de warming-up. Laten we eerlijk zijn, vooral Van Dijk is een dijk van een vent. Maar het kon ook aan de diepte van het veld liggen en het feit dat we zo dicht op het veld zaten. Het werd al snel duidelijk dat Estland een muur optrok voor het doel. Ze hadden nog geen schamel puntje behaald en waren duidelijk bang voor het ‘grote’ Nederland. Het was daarom lastig doorkomen voor de mannen van Koeman en toen na iets meer dan een kwartier dan toch de eerste goal viel, was dat voor alles wat Nederlands was een aardige opluchting, in ieder geval bij ons. De wedstrijd vertoonde daarna continu hetzelfde spelbeeld, waarbij Nederland uiteindelijk toch nog drie keer een gaatje wist te vinden en de wedstrijd daarom in 0-4 eindigde.

Het liep bijna tegen twaalf uur en we besloten snel een taxi naar huis te nemen. De volgende dag zag ik op de boot terug foto’s op Facebook staan van Ilona Jääskeläinen, medewerkster van de ambassade, met haar zoontje die een selfie met Van Dijk had gemaakt. En hij had het shirt van De Ligt gekregen. Hoe fantastisch is dat? Jammer dat we niet ook hebben staan wachten, maar we dachten dat het veel te lang zou duren voordat ze naar buiten zouden komen. We hadden een mooie reis gehad, met leuk voetbal, alle hedendaagse Nederlandse voetbalsterren gezien, dus wat wil je nog meer. Maar volgende keer toch nog maar even blijven rondhangen …

Michel


Verla, de voorjaarsexcursie van de vereniging

Meestal zijn de evenementen van de vereniging een gebeuren van eten, drinken en elkaar ontmoeten met ieder zijn eigen verhaal. Ik geloof ook dat dit een van de belangrijkste functies van de vereniging is. Echter dit keer denken we iets te organiseren om wat van de rijke Finse geschiedenis te ontdekken, en van de mooie natuur te genieten. De keuze valt op de omgeving van Kouvola om ook de weinige leden in die regio iets te kunnen bieden. De ontmoetingsplaats voor de excursie is in Kymen Paviljonki, gelegen langs de Kymijoki, en vlak bij de kruising van de weg van Lahti naar Kouvola en de weg van Porvoo naar Lappeenranta. Het is zaterdag (25 mei) en de afspraak is 11 uur. Het blijkt echter toch te vroeg te zijn, want rond 11.30 uur was het gezelschap compleet. Het aantal aanmeldingen is beperkt, doordat er andere activiteiten in Helsinki-regio worden georganiseerd, en een paar afzeggingen. Na een kop koffie met wat daarbij maken wij een korte wandeling naar de rivier Kymijoki, die zich ter plaatse diep insnijdt door de vermaarde Salpausselkä, een eindmorenewal uit de ijstijd. Dat betekent een afdaling via een lange houten trap naar beneden. Lang kunnen we niet blijven want het gaat regenen. De weergoden werken ons deze dag tegen.

Met twee auto’s rijden we richting Verla. We zijn met ons zessen, dus tijd genoeg om met elkaar te praten. Ondanks dat we verlaat zijn begonnen, hebben we genoeg tijd om door het vers groen getooide landschap via een bochtige weg naar Verla te rijden. Verla is een oud gehucht gebouwd rond de fabrieksmuseum die we willen gaan bezoeken. Op een kaart van 1877 wordt het gehucht al genoemd, maar op de kaart van 1855 staan alleen wat eenvoudige boerderijen. Het lijkt erop dat dorpje ontstaan is door de fabriek. Dat de locatie echter al vroeger bewoond was, blijkt uit de ongeveer 7000 jaar oude rotsschilderijen. Helaas van dichtbij bekijken is geen sprake en op een plakkaat kunnen we ontdekken wat we zouden moeten kunnen zien. Fantasie is wel nodig.

Waarom naar Verla? Daar staat de eerste fabrieksmuseum. Het is niet zomaar een museum; het is een belangrijke museum bekroond met de status Unesco-erfgoed. In de fabriek werd tot 1964 van hout pulp gemaakt en van dat pulp werden kartonnen platen gemaakt, welke in Rusland en in Europa, en later over de hele wereld werden afgezet. De platen werden voor allerlei doeleinden gebruikt, zoals de schoolplaten die wij van heel vroeger kennen, verpakkingsmateriaal en zo zijn er meerdere producten. Langzaam, al pratend lopen we naar de kaartverkoop. De rondleiding om 2 uur begint in Verla. Gelukkig zijn we net op tijd binnen, want het gaat weer regenen. Een jonge gids vertelt in het Engels het verhaal van het werken in de fabriek. Hoe het hout aangevoerd werd, hoe het wordt geschild en vermalen en waar de pulp naar toe gaat. Het gebeurt allemaal mechanisch. De veiligheidsvoorschriften die we nu kennen waren er niet. Of te wel goed opletten, anders ben je zo je vingers kwijt bij het verwerken van het hout. De machines werkten allemaal op waterkracht. We doorlopen het hele productie proces. Trappen op, trappen af. Aan het einde zien we een film hoe het werk en het leven in Verla was. En dan weer naar buiten. Tijd voor een consumptie en de winkeltjes bezoeken. Druk is het niet. Vermoedelijk door het regenachtig weer, waardoor we nergens in de rij hoeven te staan. Om 4 uur gaat het winkeltje met de kaartverkoop dicht, waar ook boeken en andere snuisterijen met betrekking op de fabriek te koop zijn. Peter wil nog graag wat ansichtkaarten kopen maar het is al 2 minuten over 4. Nederlanders hebben daar wel een oplossing voor: op de deur te rammelen. En, jawel de winkel ging nog even voor Peter open.

Niet alleen de techniek is interessant, maar ook de architectuur. Zoals de directeurswoning, een prachtige villa. Een heel interessant bezoek. En dan weer terug richting Kouvola. Het begint even spannend te worden. De benzinetank is bijna leeg, en een benzinepomp in de buurt is er niet. Wordt het nog lopen? Gelukkig loopt het nog goed af en kunnen we verfrist door de regen weer naar huis met een ervaring rijker.

Arie Oudman


Zomerkamp, 2 t/m 4 augustus 2019

Spelletjes, speurtocht, sauna en show in Sysmä

Vrijdagmiddag 2 augustus. De afgelopen anderhalve week had de kofferinhoud van drie vrolijk gekleurde kleine koffers en twee grote koffers haar weg door het huis net weer gevonden, via de wasmachine voornamelijk. Op dit moment staan er alweer twee koffers klaar bij de voordeur, met alles wat je nodig hebt als gezin van vijf voor een weekendje Nederlands kamp. Onze eerste activiteit met de Nederlandse vereniging, een jaar nadat Finland ons nieuwe thuisland is geworden.

We verlaten om 16:00 uur ons zogenaamde hoofdstedelijk gebied. Twee uur later en een luisterboek verder belanden we in het koffiehuis van de camping in Sysmä om de sleutel op te halen voor ons houten hutje van 15m2 met twee stapelbedden en een sofa. Dit is ons verblijf voor de komende twee nachtjes. De camping ligt heerlijk aan het water, Majutvesi, en aan die waterkant zien we de tent met beloofde oranje t-shirt als herkenningsteken al staan. Andere Nederlandse gezinnen zijn ook al aangekomen en hebben zich verzameld, leuk!

Nadat onze spullen in onze tijdelijke mökki zijn gezet en de voorgesmeerde broodjes zijn gegeten, zoeken we de picknickbanken bij de gezamenlijke campingkeuken op. Daar kunnen we de eerste Nederlanders of NederFinnen de handen schudden. Omdat ik altijd beter ben in gezichten dan in namen, zijn de kennismakingsspelletjes die Joanneke vanuit de NViF in Jyväskylä verzorgd heeft, heel welkom. Als je grabbelt in een zak M&M’s, wordt aan de hand van één getrokken M&M kleur bepaald wat voor vraag je over jezelf moet beantwoorden. De kleinste van de groep, die nog niet zoveel te kletsen heeft, weet wel raad met de hele zak M&M’s en pakt er niet één, maar graait natuurlijk een lekker handje vol uit de zak om in één keer in zijn mond te stoppen. Aangenaam kennismaken, dat willen we stiekem allemaal wel! In de loop van het volgende spel, de namenbingo, komen we er onder andere achter wie graag op klompen loopt, wie goed piano kan spelen, wiens naam met een ‘h’ erin is, wie van nasi houdt, wie kan zeilen, wie broers en zussen heeft en wie er les geeft. Ik geloof niet dat ik iemand ‘Bingo’ heb horen roepen, het was een mooie uitdaging om de hokjes voor 21 kinderen en hun ouders in te vullen, maar er ontstaan leuke gesprekken en het kamp is zo gezellig en speels begonnen.

Na een mooi weekje met zomers weer van rond de 30 graden is het dit weekend in de omgeving van Sysmä een stukje koeler en winderiger met rond de 12 graden. ’s Avonds kruipen we dan ook diep onder onze dekens en ik ben blij met een extra slaapzak aan het voeteneind. Op zaterdagochtend eten we onze boterhammen met kaas, jam en pindakaas, lekker warm in de campingkeuken. Dit is onze eerste ervaring met een Finse camping, geweldig om te zien dat er zoveel keukenspullen in de keuken aanwezig zijn en dat je binnen je eigen eten kan maken en verorberen. Geen overbodige luxe wanneer het zo frisjes is buiten.

Zaterdagochtend na ieders ontbijt verzamelen we achter een schuurtje met barbecueplekken voor een spelletje Levend Ganzenbord. Met in mijn team drie volwassenen en twee kinderen proberen we op een plastic zak te staan en deze om te draaien, terwijl we erop blijven staan. Ook leggen we op het dekzeil van een boot op de kant in grassprietjes het woord ‘grassprietjes’. Bedankt voor de uitdagingen, wind! We maken een papieren hoedje en zingen ‘1, 2, 3, 4, hoedje van papier’, terwijl dit hoedje natuurlijk gedragen wordt door een van onze teamkinderen. We blazen bellen en bewijzen aan Joanneke op een foto dat we er zes tegelijk hebben gemaakt. En we maken een heus zandkasteel, compleet met torens, grachten en brug. Ons hoogtepunt is duidelijk dat wij wel zeventien pogingen doen om twee minuten volgepraat te krijgen over bananen zonder ‘Uh’ te zeggen. We bedenken complete fruitsalades en andere heerlijke recepten bij elkaar. Mijn team gaat duidelijk niet voor snelheid, maar voor kwaliteit. En daar zijn we trots op!

Daarna is er ruimte voor iedereen om zelf te spelen, boodschappen te doen of, hoewel het dan Finse koffie is, koffie te drinken.

Terug bij de picknickbanken achter het schuurtje met de barbecueplekken hebben we een lekkere lunch met allerlei soorten brood, komkommer, paprika, tomaat en natuurlijk vooral hagelslag, fruithagel, feestelijkheden met funnies en pindakaas. De ruim 20 kinderen van dit weekend weten daar wel raad mee en allerlei combinaties vooral in het zoete spectrum worden, gecombineerd en wel, op het brood gestrooid. En intussen wordt er gezellig gekletst.

Zo hebben we een goede Nederlandse bodem gelegd om de Finse grond hier verder te gaan verkennen. Het organiserende gezin heeft gistermiddag een speurtocht naar de overkant van het meer voor ons uitgezet. In een aantal gemixte groepen vertrekken we om de beurt om de aanwijzingen om papier op te volgen. Voor jong en oud valt er genoeg te speuren en meteen wat Fins te leren: de palen van de brug worden geteld, de strepen van een zebrapad, witte stammetjes van een aantal berkjes op een rij, blauwe lintjes en pijlen worden gevolgd. Maar natuurlijk wordt ook onze sportieve gesteldheid op verschillende manieren op de proef gesteld: we gooien dennenappels in een frisbeekorf, we lopen trappen op en af en op en af en … inderdaad, we doen work-outs op de metalen groene toestellen en hangen als een aapje op zijn kop en we rennen lekker door het bos een heuveltje af.

Terug op de camping wordt er door de kinderen lekker gespeeld en nagepraat, terwijl aan de picknicktafel de handen ineen worden geslagen om allerlei lekkers voor de barbecue voor te bereiden. De spinaziepannenkoekjes met jam zijn voor ons gezin een nieuwe ontdekking. En die gevulde champignons zullen we na dit kamp ook nog meer dan eens maken, op de barbecue of in de oven. De vegetarische bonenburger zullen we trouwens ook nog weleens maken, als welkom smaakvol alternatief op vlees.

Om 19.00 uur is het tijd voor de vrouwensauna. We zitten hutjemutje bij elkaar en de eerste ronde wordt de rust geëerd. Sterker nog, ik prijs de jonge meiden hardop, omdat ze zo rustig zijn. En vervolgens komen diezelfde meiden in de tweede ronde enthousiast kletsend na een flink koude onderdompeling in het meer en met nieuwe zwemplannetjes de sauna in. De hitte en daarna de kou geven duidelijk een adrenalinestoot. Maar het belangrijkste: er wordt genoten, door jong en oud. Terwijl de ondergaande zon een prachtig plaatje creëert boven het meer, stappen de mannen en jongens met 10 minuten vertraging (diegenen die onze excuses gemist hebben: sorry!) ook in de sauna.

Dampende jongenslijfjes lopen of rennen vervolgens verschillende keren uitgelaten over de loopplank onder het verkondigen van een show. De dames staan intussen schoon en relaxt met een drankje in de hand om deze show te aanschouwen. De bommetjes creëren spectaculaire golven, zeker als de kinderen met zijn drieën tegelijk gaan en ook wat meiden aansluiten. Ook de eendjes genieten (of was dat nou van de golven van de speedboot die voorbij kwam?).

Zondagochtend grijpen onze kinderen de kans om bij het ontbijt Nederlandse producten zoals peperkoek en hagelslag uit te wisselen met degenen die naast ons zitten. Na de afwas is het tijd voor sport en spel. In een kring wordt er krantenmeppertje gedaan, een goede repetitie van de namen die we vrijdagavond voor het eerst hoorden en intussen wel bekend zouden moeten zijn.

Na kwintetten met spullen en moordenaartje zijn de kinderen helemaal geïnspireerd om nog lekker veel samen te spelen. En zo vliegt er tenslotte tijdens de lunch opeens vijfjarige superman met rode broek, shirt en cape langs de lunchtafel, stiekem ondersteund door een groepjes jongens en meisjes. Het toonbeeld van de lol die de kinderen met elkaar gehad hebben en hoe ze zich verenigd hebben!

Nadat allerlei telefoonnummers worden uitgewisseld en vooruitzichten op de mosseldag en Sinterklaasvieringen worden besproken, is het tijd om afscheid te nemen.

 

Als gezin gaan we nog naar de dichtstbijzijnde koffiezaak om ons eerste jaar in Finland te vieren. Op naar het tweede jaar, waarin we meteen al uit kunnen kijken naar het kamp in 2020. Zien we elkaar daar, in Turku?

Suzanne van der Linden – Kleikers

PS: Groepsfoto’s en andere foto’s zijn op te vragen bij de voorzitter. In verband met privacyverzoeken van enkelen zijn deze niet in het Noorderlicht geplaatst.


September 2019

Fins voorzitterschap Europese Unie

Van 1 juli tot en met 31 december 2019 vervult Finland het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie. Finland volgde hiermee Roemenië op. Finland is voor de tweede keer voorzitter van de Raad; de eerste keer was in juli t/m december 2006. De laatste keer dat Nederland voorzitter was, was in de eerste helft van 2016.

De prioriteiten van het Finse voorzitterschap zijn:
1. het versterken van gemeenschappelijke waarden en de rechtsstaat
2. het ontwikkelen van een Europese economie die concurrerender en inclusiever is
3. het versterken van de positie van de EU als een internationale leider in het klimaatbeleid
4. het beschermen van de veiligheid van burgers

Alle officiële bijeenkomsten vinden plaats in Finlandia Talo in Helsinki. De afgelopen maanden hebben we reeds vele Nederlandse ministers en delegaties in Finland mogen ontvangen, waaronder Stef Blok, Minister van Buitenlandse Zaken, Ank Bijleveld, Minister van Defensie, Fred Grapperhaus, Minister van Justitie en Veiligheid, Eric Wiebes, Minister van Economische Zaken en Klimaat en Sander Dekker, Minister voor Rechtsbescherming.

Voor meer informatie over het Fins voorzitterschap: www.eu2019.fi/en

Climate Cycling

Ambassade-team neemt deel aan Climate Cycling-fietstocht

De eerste editie van het ‘Climate Cycling’-evenement vond plaats op 11 september. Het klimaat is een hot topic en klimaatverandering is een van de meest urgente kwesties van de huidige tijd en de aanpak hiervan vereist onmiddellijke actie. De ambassade vond het belangrijk om deel te nemen aan dit event en daarom verschenen wij met 3 medewerkers aan de start. Voor het fietsen gebruikten wij de officiële houten ambassadefietsen van het Nederlandse merk Bough Bikes. Deze fietsen trekken altijd veel aandacht. Daarnaast zijn ze ook een stuk klimaatvriendelijker dan de doorsnee fiets. Het hout dat gebruikt is voor deze fietsen is verantwoord en de fietsproductie verbruikt aanzienlijk minder energie dan staal. In totaal deden 75 zeer uiteenlopende teams mee aan de fietstocht. Deze varieerde van Taco Bell tot het Wereld Natuur Fonds. Van verschillende ambassades tot een team van de professionele Finse bokser Edis Tatli. De route besloeg ongeveer 12 kilometer, begon bij café Carusel, ging langs meerdere hoogtepunten van de stad en kwam uiteindelijk weer terug bij het beginpunt. Met honderden deelnemers, de Finse President Niinistö als de beschermheer van het event én de voorspelde regen die uitbleef was het al met al een zeer geslaagde eerste editie. Mocht er een tweede editie komen, dan doen wij als ambassade zeker weer mee! U ook?

World Press Photo-tentoonstelling

Van 15 augustus tot 9 september was we¬derom de World Press Photo-tentoonstelling te zien in Sanomatalo naast het centraal station in Helsinki. Het was het zesde jaar op rij dat de tentoonstelling in Helsinki te zien was. In voorgaande jaren was het een mooie samenwerking tussen de ambassade, Helsingin Sanomat en Canon. Canon was jarenlang de wereldwijde sponsor van de World Photo Press-organisatie. Sinds begin dit jaar is de samenwerking met Canon wereldwijd tot een einde gekomen. Dit zorgde helaas ook voor een grote uitdaging om de tentoonstelling naar Helsinki te krijgen. Gelukkig is het uiteindelijk toch gelukt; Helsingin Sanomat en Sanoma hebben het samen voor elkaar gekregen, met een klein beetje hulp van de ambassade.

World Press Photo organiseert jaarlijks ‘s werelds grootste en meest prestigieuze fotografiewedstrijd. Na de wedstrijd worden de foto’s bijeengebracht in een reizende expositie die door meer dan één miljoen mensen in 40 landen wordt bekeken. De World Press Photo-organisatie is opgericht in 1955 en zetelt in Amsterdam.

Helsinki Design Week

Design Diplomacy-event in de residentie

Nederland was wederom vertegenwoordigd tijdens de Helsinki Design Week (HDW). Dit jaarlijkse designfestival vond plaats van 5 tot 15 september. Het festival, dat zijn 15-jarige jubileum vierde, is gericht op design en de creatieve industrie en bestond uit meer dan 250 verschillende evenementen. In de residentie van de ambassadeur vond het Design Diplomacy-event plaats. De aanmelding was open voor iedereen en het event was binnen 3 dagen volgeboekt. Tijdens het event gaan een Nederlandse designer en een Finse designer aan de hand van een kaartspel met vragen met elkaar in gesprek. Soms komt er een blanco kaart en dat is het moment voor het publiek om hun vraag te stellen. Dit concept werd vier jaar geleden door de HDW geïntroduceerd en de ambassade was destijds de eerste ambassade die hieraan deelnam. Dit jaar werd er voor het eerst ook een fysieke tentoonstelling aan gekoppeld. Een product van alle deelnemende designers was te zien in de HDW tentoonstelling aan Erottaja 2. De Nederlandse sprekers waren Koen Meerkerk en Hugo Boon van het Rotterdamse bedrijf Fruitleather. Fruitleather is het eerste bedrijf ter wereld dat het afval van fruit, in combinatie met natuurlijke additieven, verwerkt tot een duurzaam leerachtig materiaal, met diverse toepassingsmogelijkheden zoals schoenen, tassen en lampenkappen.

Fruitleather sprak ook tijdens een seminar georganiseerd door Design Forum Finland genaamd Design Forum Talk <3 Circular Economy. In de zaal zaten circa 250 design-professionals die onder de indruk waren van het enthousiasme en ambitie van de jonge ondernemers. Fruitleather is gevestigd in BlueCity, in het voormalig zwembad Tropicana aan de Maasboulevard in Rotterdam. BlueCity biedt plaats aan circulaire ondernemingen en bedrijven die hun afvalloze ambities hier realiseren.

Duncan Laurence treedt op in Helsinki

Sommigen van u denken waarschijnlijk ‘Duncan wie?’ Duncan Laurence won de afgelopen editie van het Eurovisie Songfestival! In 2020 zal het Eurovisie Songfestival dan ook in Nederland plaatsvinden, in Ahoy in Rotterdam. Op donderdag 28 november 2019 treedt hij op in Nosturi in Helsinki. Kaartjes zijn verkrijgbaar via Lippu.fi.

De ambassadeur en het gehele team van de ambassade wensen jullie een hele fijne herfst toe!

Blijf op de hoogte van nieuws gerelateerd aan Nederland/Finland en volg onze Facebook-pagina en/of Twitter.
U leest er onder meer over activiteiten in Finland met een Nederlandse component op het gebied van cultuur, handel & innovatie en publieksdiplomatie.


Juni 2019

World Circular Economy Forum

Begin juni heeft in Helsinki het drie dagen durende ‘World Circular Economy Forum’ plaatsgevonden. Deze conferentie stond geheel in het teken van het werken naar een economie waarbij geen grondstoffen meer worden uitgeput. Op de conferentie waren ongeveer 80 Nederlanders aanwezig. De huidige Nederlandse plannen zijn om te zorgen dat Nederland in 2050 een circulaire economie is, staatssecretaris Stientje van Veldhoven was in Finland aanwezig om over deze plannen te vertellen.

Staatssecretaris Stientje van Veldhoven aanwezig op het World Circular Economy Forum

Het thema van het forum was ‘scaling up’, met als doel om bestaande initiatieven op het gebied van duurzaamheid uit te breiden en er zoveel mogelijk mensen bij te betrekken. De ambassade was op de conferentie op verschillende manieren aanwezig. Zo werd de stand van het Holland Circular Hotspot deels bemand door medewerkers van de ambassade. Het Holland Circular Hotspot is een platform dat ondernemerschap op het gebied van circulaire economie probeert te stimuleren.

Bij een grote conferentie horen ook kleinere sessies, waarvan de ambassade er een organiseerde. Dit evenement was gericht op de textielsector waarbij verschillende Nederlandse en Finse initiatieven op het gebied van textiel gepresenteerd werden. Zo is er een bedrijf dat kleding produceert die volledig uit afval gemaakt is en zijn er ook bedrijven die vervolgens zorgen dat het verpakkingsmateriaal waarin deze kleding wordt verstuurd volledig hergebruikt kan worden!

Nederlandse voetballers bij IFK Mariehamn

Tijdens een bezoek aan de Ålandseilanden heeft een medewerker van de ambassade een ontmoeting gehad met twee Nederlandse voetballers die bij IFK Mariehamn onder contract staan. Robin Buwalda en Rick Ketting spelen beide sinds februari 2019 bij de club. Beide spelers staan in de verdediging van het team, dat op dit moment zevende staat in de Veikkausliiga.

Robin Buwalda heeft een verleden bij ADO Den Haag, VVV-Venlo, N.E.C. uit Nijmegen en Go Ahead Eagles uit Deventer. Rick Ketting is opgeleid bij Sparta Rotterdam en speelde ook een seizoen bij Go Ahead Eagles, voordat hij naar Finland vertrok.

Dag van Europa op 9 mei

Op de jaarlijkse Dag van Europa heeft de ambassade dit keer een gesprek met studenten van de Universiteit van Helsinki georganiseerd. Ter voorbereiding op deze discussie, waarbij de toekomst van economische samenwerking in Europa centraal stond, was door alle studenten een essay geschreven. Dit essay was geschreven vanuit het perspectief van een Europees land, wat opvallende uitkomsten opleverde. Een Australische student had zich verdiept in het Nederlandse perspectief op economische samenwerking. Dit was voor de aanwezigen van de ambassade natuurlijk interessant om te horen.

Nieuwe collega op de ambassade

Vanwege het Finse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie dat op 1 juli van start gaat heeft het ambassadeteam tijdelijk een nieuwe collega. Johanna, een Finse die net afgestudeerd is van haar master, zal tot eind september het team ondersteunen. Ze zal onder andere helpen met de vele bezoeken uit Nederland die als gevolg van het voorzitterschap plaats zullen vinden. Het voorzitterschap van de EU-raad roteert iedere zes maanden, Finland zal het stokje overnemen van Roemenië.

Houd de Facebookpagina van de ambassade in de gaten om op de hoogte te blijven van de vele delegaties die Finland de komende zes maanden zullen bezoeken.

De ambassadeur en het gehele team van de ambassade wensen jullie een hele fijne zomer toe!


Maart 2019

Mark Rutte en het ambassade team

Minister-president Rutte bezoekt minister-president Sipilä van Finland

Minister-president Rutte sprak op dinsdag 19 februari 2019 in Helsinki met de Finse minister-president Sipilä. In het gesprek werd vooruitgeblikt op het aanstaande Finse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie in de tweede helft van dit jaar. Op de agenda stonden actuele Europese zaken zoals Brexit, migratie, klimaat, de Eurozone en de Europese meerjarenbegroting en – in aanloop naar de top in Sibiu in mei – de toekomst van Europa en de strategische agenda.

Het gesprek vond plaats voorafgaand aan een bijeenkomst van de Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa (ALDE) in Helsinki.
Ondanks zijn volle programma bracht Mark Rutte een kort bezoekje aan de ambassade (zie foto).

Studio Drift-tentoonstelling in recent geopend Amos Rex-museum in Helsinki

Het is een eer dat een tentoonstelling van een Nederlandse studio als een van de eerste te zien is in het museum voor moderne kunst, Amos Rex, dat vorig jaar eind augustus geopend is. Begin maart opende de tentoonstelling en deze is nog tot 19 mei te zien. Het werk van Studio Drift beweegt zich tussen disciplines als tech art, performance en biodesign. Artistiek duo Lonneke Gordijn en Ralph Nauta snijden actuele thema’s aan als duurzaamheid, de betekenis van natuurlijke processen voor onze huidige omgeving en vraagstukken die met de toepassing van augmented reality ontstaan. Hun werk leidt tot bewustwording van een veranderende maatschappij, waarin de impact van technologie groot is, zonder hierover een oordeel te vellen. Studio Drift doet dat met gebruikmaking van state-of-the-art technologie, waarbij ze de grenzen van wat mogelijk is oprekken. Hiervoor werken ze vaak samen met universiteiten en wetenschappers. In het najaar van 2018 werden hun werken tentoongesteld in het Stedelijk Museum te Amsterdam.

Sharing Economy-evenement

De Nederlandse ambassade in Finland en de Finse ambassade in Nederland werken op verschillende gebieden, en met enige regelmaat, met elkaar samen. In februari vond een evenement plaats op het gebied van ‘sharing economy’, deeleconomie in het Nederlands. De deeleconomie is een socio-economisch systeem waarin delen en collectief consumeren centraal staat. Het gaat om de gezamenlijke creatie, productie, distributie, handel en consumptie van goederen en diensten. Het evenement vond tegelijkertijd plaats in twee steden, verbonden met een livestream. Het thema was ‘How to unlock the full potential of sharing economy in a sustainable manner?’

Zowel Nederland als Finland zijn van mening dat een deeleconomie belangrijke oplossingen biedt voor de toekomst. Tijdens het evenement brachten we ondernemers, beleidsmakers, onderzoekers en NGO’s bij elkaar om met elkaar in gesprek te gaan. Vragen als ‘Wat is de huidige staat van de deeleconomie?’, ‘Hoe kunnen groei- en internationalisatiemogelijkheden worden gecreëerd?’ en ‘Hoe moet de deeleconomie worden gereguleerd om de bijdrage aan een duurzamere samenleving te waarborgen?’. De sprekers kwamen zowel uit Finland als Nederland en zij richtten zich op het aanwezige publiek in beide landen.

Uw AOW in Nederland: weet hoe het zit

Heeft u in het verleden in Nederland gewoond of gewerkt? Dan heeft u waarschijnlijk (later) recht op een AOW-pensioen. Ook als u bent verhuisd naar een ander land. De AOW verandert de komende jaren, waardoor u later AOW krijgt dan u misschien verwacht. Blijf goed op de hoogte van de veranderingen op de website van de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Of neem contact op met de SVB.

De AOW-leeftijd verandert in Nederland. Vanaf 1957 ontving iedereen vanaf zijn 65e levensjaar AOW-pensioen. Maar de wetgeving in Nederland is inmiddels veranderd. De AOW-leeftijd gaat in stappen omhoog: naar 66 jaar in 2018, naar 67 jaar in 2021, naar 67 jaar en 3 maanden in 2022. Vanaf 2022 is de AOW-leeftijd gekoppeld aan de levensverwachting

AOW in Nederland?

U ontvangt uw eerste AOW-pensioen vanaf de dag waarop u uw AOW-leeftijd bereikt. Uw AOW-leeftijd hangt af van uw geboortedatum. Uw AOW-leeftijd berekenen > bereken uw AOW-leeftijd op www.svb.nl/aow.

Voor ieder jaar dat u in Nederland heeft gewoond, krijgt u 2 procent AOW-pensioen. Woonde u niet in Nederland, maar werkte u wel in Nederland? Dan krijgt u misschien ook 2 procent AOW-pensioen per gewerkt jaar.

U krijgt op uw AOW-leeftijd een volledig AOW-pensioen als u 50 jaar heeft opgebouwd. Bent u (lang) voor uw AOW-leeftijd naar een ander land vertrokken? Dan ontvangt u een deel van het volledige AOW-bedrag.

De SVB regelt het AOW-pensioen. Mensen in Nederland krijgen vlak voor hun AOW-leeftijd automatisch bericht van de SVB. Maar wanneer u in een ander land woont, moet u er zelf aan denken om op tijd uw AOW-pensioen aan te vragen. Hoe u dat doet, verschilt per land. Op www.svb.nl staat onder ‘Zelf regelen’ hoe u AOW aanvraagt buiten Nederland. Vraag uw AOW ruim voor uw AOW-leeftijd aan. Het onderzoek naar uw AOW-opbouw duurt namelijk enige tijd.

Wilt u nu alvast precies weten hoeveel AOW u heeft opgebouwd? Vraag dan met uw DigiD een SVB-pensioenoverzicht aan via www.svb.nl. Heeft u geen DigiD? Dan vindt u op de website onder ‘Hoeveel AOW krijgt u later’ een aanvraagformulier. Deze kunt u uitprinten en opsturen per post.

De SVB informeert iedereen in Nederland die de AOW-leeftijd nadert, of wanneer de AOW-leeftijd verandert. Maar van veel Nederlanders in het buitenland heeft de SVB geen adres. Daarom is het belangrijk dat u op de hoogte blijft via www.svb.nl/aow. Vindt u niet wat u zoekt? Neem dan contact op via de website. U kunt ook bellen: +31 20 656 52 25 (SVB Amstelveen).

De ambassadeur en het ambassadeteam wensen jullie alvast een goed begin van de lente!