Ontzet(tend) gezellig op 8 oktober 2023

Ieder jaar is het weer een uitdaging om weer iets origineels over het Leidens Ontzet te schrijven. In ieder geval geven de foto’s een goede indruk hoe het in 2023 is. Zoals vele jaren combineert de vereniging de verplichte herfstvergadering over financiën en activiteiten en toekomstvisies, wel bekend als de ALV, met het Leidens Ontzet.

Een combinatie van het nuttige met het aangename. De vergadering is wederom in de zaal van de vrijwillige brandweer in Espoo “Espoon VPK”, ook online via Teams nemen een aantal leden deel aan de vergadering.

Naast de formele zaken die worden behandeld, zoals het vinden van vrijwilligers die de notulen willen controleren, bepalen van de contributie voor 2024 en geplande activiteiten, is één onderwerp benoemenswaardig: Meri vertrekt als penningmeester. Nee, penningmeesteres! Of nog beter “quaestrix” (zij die vraagt om de contributie te betalen enz.). Dank aan haar voor het precieze werk dat zij heeft verricht. De leden die één uur en twintig minuten “te laat” op de vergadering arriveren kunnen nog 4 minuten meedoen met de vergadering. Kort samengevat: de vergadering is gehouden binnen de gestelde tijdslimiet. Lees meer over de feiten en wetenswaardigheden behandeld in de algemene ledenvergadering in de presentatie en in de officiële notulen van de vergadering.

Voor diegenen die de vergadering saai vinden is er de mogelijkheid om boeken uit de bibliotheek van de vereniging te lezen en hun literaire kennis wat te kunnen bijschaven

Na de vergadering stijgt het geluidsniveau aanmerkelijk. En met spoed wordt de vergadertafel omgevormd tot een Leidens Ontzet-buffettafel, met een grote pan hutspot-vlees en een pan hutspot-vegetarisch en natuurlijk de haringen met alles wat daarbij hoort aan attributen.

Wederom steunt de ambassade financieel de aanschaf van de haringen, die weer goed smaken. Ik heb overwogen om minder dan voorgaande jaren te bestellen, omdat er eerder wel wat overbleef. Gelukkig is dat niet gebeurd, want de opkomst is groot, en voor zover ik weet gaat alles op. De haringen smaken ook dit jaar weer goed.

Misschien zijn er ook meer deelnemers gekomen, omdat er vanmiddag ook een bierproeverij is van Salama Brewing Co met verschillende biersmaken, en dat helpt bij het communiceren in verschillende talen die ik her en der aan de tafels hoor gebruiken: Nederlands, Fins, Zweeds en Engels.

Tot slot, wij zijn het ongeveer vergeten dat Leidens Ontzet duidelijk een episode was in de aanloop naar de door ons zo gekoesterde onafhankelijkheid, en dus feestelijk kunnen vieren. Eigenlijk zouden we ook andere stedelijke feesten kunnen vieren zoals Den Briel, Groningen en Alkmaar.

Hoe dan ook volgend jaar vieren we het waarschijnlijk weer.

Arie Oudman


Sinterklaas viering Uusima 2023

De Sint in regio Helsinki

 

Pietenbezoek in Westend

Daar wordt aan de deur geklopt, hard geklopt, zacht geklopt. Daar wordt aan de deur geklopt, wie zou dat zijn? De deur van het lokaal van groep 3a op de school in Westend, Espoo (Westendinpuiston koulu) zwaait open. En daar staan opeens twee Pieten in onze klas! Of we pepernoten lusten? Is dat echt een vraag? De kinderen krijgen allemaal een eigen zakje. Daar willen we wel iets tegenover stellen.

 

Voorbereiding dansen en zingen

Alom verlegenheid om het liedje van volgende week te gaan zingen, maar gelukkig zegt een van de Pieten: 'Nu kunnen jullie mooi even oefenen voor als Sinterklaas op 3 december komt!' Dus Feestpiet Fabio gaat aan op het grote scherm. We beelden aan de Pieten uit hoe ze op Stoomboot, cadeautje, Sinterklaas kapoentje, pepernoten moeten bewegen en dansen. Als we later aan het eind van de les het filmpje voor de vierde keer afspelen, scanderen de kinderen: 'Nog een keer, nog een keer, NOG EEN KEER!' En laten we de papa's (en een enkele mama) op het schoolplein op ons wachten om volgende week goed voorbereid naar het sinterklaasfeest te kunnen gaan.

 

De Sint en de Pieten in Espoo

Een week later is het zover in de grote theaterzaal van de Uusi Paviljonka in Kaunianen. Schoolleider Joyce Krijgsman van de NTC Polaris - De Nederlandse school in Finland - heet ons van harte welkom met een praatje en sinterklaasliedjes. Als de hele zaal uit volle borst Sinterklaasje, kom maar binnen met je Piet meezingt, is dat voor de Goedheiligman een mooie uitnodiging om na zijn strooiende Pieten de zaal in te komen en op de troon plaats te nemen. Vervolgens mogen de Pieten als eerst hun schoen leeghalen. Net zoals in het Sinterklaasjournaal, dat de kinderen via de website sinterklaasjournaal.nrt.nl of via de app NLZIET of de NPO hebben kunnen kijken, zetten de Pieten dit jaar namelijk ook hun schoen. Onze Pieten hebben ze op Westend al gezet. Op een filmpje op het grote scherm zien we dat ook de Pieten dit jaar een verlanglijstje hebben geschreven. Daardoor vinden ze tekeningen van de kinderen en voor ieder een mandarijntje in hun schoen.

 

Liedjes, dansjes en tekeningen voor de Sint

Voordat groep 3a aan de beurt is, trakteert de peutergroep de Sint en zijn Pieten als eerste op een optreden. Samen met de vaders zingt de groep Sinterklaas Kapoentje en de zaal zingt stemmig mee. Ook hebben zij - misschien wel de grootste ooit - tekening voor Sinterklaas gemaakt. De lieve man wordt goed in de watten gelegd als groep 1 en 2 Rommeldebommel op hun repertoire hebben staan om hem op het podium mee toe te zingen.

 

Stoomboot, cadeautjes, Sinterklaas Kapoentje, pepernoten

Dan is het tijd. De kinderen krijgen van assistent Dorien en mij de tekeningen om hun nek die ze speciaal voor bij het liedje gemaakt hebben. Door een stapje naar voren te doen kunnen ze laten zien wanneer betreffende woord in het liedje voorkomt. Voordat we beginnen, leg ik met behulp van een van de Pieten aan de zaal uit hoe het dansje gaat. En dan klinkt de stoomboot en het ´Hallooooo kiddo´s´ van Feestpiet Fabio. Elk kind doet goed zijn best met het dansje en met naar voren stappen. Bij het muzikaal intermezzo speelt een van de leerlingen op een speelgoedsaxofoon. Na het aftellen '1...2...3, 4, 5 december!!!' dansen en springen we erop los en hoor je de kindervoetjes op de houten vloer bonken. De Sint kan het optreden erg waarderen en de kinderen zijn blij hem na afloop allemaal hun tekening en een handje te geven. Daarbij zorgen de Pieten natuurlijk weer voor pepernoten en ander strooigoed.

 

Andere optredens van de school

Na ons volgt groep 3b met een prachtige - waarschijnlijk wel de langste - slinger van tekeningen, terwijl vervolgens groep 4 en 5 onder leiding van invaljuf en assistenten een geweldige dansshow neerzetten op het lied Automatisch van Flemming. Groep 6 gaat terug in de tijd met het lied Ik vraag aan Sinterklaas een heel gelukkig Kerstfeest dat in onze tijd nog heel actueel blijkt te zijn. Groep 7 en 8 sluiten de show af met een Kahoot tussen de Sint en zijn Pieten waarbij de kinderen goed helpen en de zaal ook lekker meedoet.

 

Alle kinderen welkom bij de Sint

Naast de kinderen van de NTC Polaris krijgen natuurlijk ook alle andere kinderen in de zaal kans om de Sint persoonlijk te ontmoeten. Wanneer wij met zijn allen Dag Sinterklaasje, dahaaag, dahaag zingen, verlaat de Sint de zaal. De vrijwilligers van de NTC en de NViF brengen cadeaus binnen die op alfabetische volgorde van kind zijn gesorteerd. Alle kinderen verlaten de zaal met hun ouders met handen vol pepernoten, strooigoed en een mooi cadeau en vooral een nieuwe herinnering aan deze levendige culturele traditie.

 

Voor meer informatie en aanmelden voor de NTC Polaris - de Nederlandse School in Finland ga naar https://www.ntc.fi/

Voor meer activiteiten voor de jeugd en jongeren houdt ook de website van de https://www.nederlandsevereniging.fi/ in de gaten.

 

Suzanne van der Linden - Kleikers

Leerkracht NTC groep 3a en bestuurslid NViF Jeugd- en jongerenactiviteiten


De Finse ontvolking

Ik had de electieve overwinning van de Perussuomalaiset in Finland nog niet verwerkt toen PVV de grootste werd in Nederland. Partijen die inspelen op het gevoel van mensen dat ze het slecht hebben. En dat de vreemdeling er de schuld van is. Of er gewoon voor moet boeten.

Het grootste probleem van Finland, zo vertrouwde een professor kindergeneeskunde me toe, is echter de fertiliteitsratio. Een vrouw krijgt over haar hele leven gemiddeld één komma drie kinderen. Dat is niet veel. Voor een gezonde, toekomstbestendige samenleving zou dat getal net boven de twee moeten liggen, zodat de bevolking op de lange termijn relatief stabiel blijft. De lage fertiliteitsratio in Finland versterkt in zekere zin de vergrijzing. Het zogenaamd gelukkigste volk van de wereld is vergeten hoe je kinderen moet krijgen.

Misschien hebben de mensen minder seks. Misschien zijn ze minder vruchtbaar. Het kan ook een ongewenst bijeffect zijn van gendergelijkheid. Maar bovendien wordt de samenleving steeds minder kindvriendelijk. Je ziet geen kinderen op straat spelen, de voetbal- en ijshockeyveldjes zijn onbemand. In onze pedofobe samenleving wordt het krijgen van kinderen in de eerste plaats gezien als een bedreiging voor de carrière. Ten tweede besteden we onze tijd liever aan ons mobieltje dan dat we op kinderen letten. Ze liefkozen, naar ze luisteren en ze op het goede moment eens even de waarheid zeggen. Maar ze laten zich nu eenmaal niet met één vinger wegvegen zoals een beeld op Instagram.

Ontvolking. Je kunt je schouders erover ophalen. En dat doen we ook, want het is nu eenmaal geen spannend onderwerp. We willen zaniken over wat er gebeurt, niet over wat er niét gebeurt. Dus hebben politici het over omvolking terwijl het echte probleem ontvolking is. De vreemdeling is altijd een welkome boeman, en eigenlijk vooral omdat je hem niet kent.

Maar zijn wij, jij en ik, niet ook vreemdelingen? Nederlanders in Finland? Mamu’s, kort voor maahanmuuttajat. Als ik het woord hoor vallen, zeg ik dat ik er ook zo een ben. Dat is soms wat ongemakkelijk, maar meestal krijg ik dan te horen dat ik geen échte mamu ben. Je moet een kleurtje hebben of van buiten Europa komen om een echte mamu te zijn. Liefst ‘allahu akbur’ roepen en met een groot mes zwaaien. Maar daar ben ik het niet mee eens. Migratie is immers mijn trots. Ik heb er jaren hard voor geknokt, en nu willen ze mij die eer ontnemen?

Wie gaat ze duidelijk maken dat ze iets missen? De Finnen in Finland en de Nederlanders in Nederland? Dat ze op hun luie gat zitten, aan het infuus van de gemakzucht. Ingeslapen in hun eigen meur. Ken je trouwens het geheim van de hardwerkende Nederlander? Zeg niet dat je het van mij hebt: stiekem is hij lui. Of met pensioen. Net als de hardwerkende Fin. Terwijl de buitenlander tenminste bereid is om zijn handen uit de mouwen te steken. Meer dan veertig uur per week.

Misschien moet ik me minder aantrekken van de populisten en hun quatsch. Misschien moet ik de kiezer serieus nemen. Dat kan best zijn, maar ik denk dat die ene mening van mij weinig gewicht heeft op bevolkingsniveau. Als er mensen zijn die de feiten onder ogen moeten zien, zijn zij dat dus, met hun electieve overwicht. Ze moesten zich een realiseren dat ze het eigenlijk helemaal niet zo slecht hebben, waarom ze het niet zo slecht hebben, en vervolgens met elkaar de liefde bedrijven. En dat dan zonder voorbehoedsmiddelen.

 


Tienerweekend in Jyväskylä

Tijdens het zomerkamp afgelopen jaar ontstond het idee onder de tieners om een keer een weekend te organiseren voor de Nederlandse jeugd boven de twaalf jaar. De vereniging steunt zulke ideeën van harte en met name onze voorzitter, die belangeloos zijn woning Mankola beschikbaar stelde. Uiteindelijk zijn er 10 tieners uit onder andere Jyväskylä, Espoo, Tampere en Lapinlahti afgereisd.

Na een goede lunch met soep gemaakt door Wim hebben we een paar kennismakingsspelletjes gedaan, en voor degenen die er niet bij waren geweest, vraag eens hoe aapje, aapje, aapje, olifantje gaat. Voor sommigen duurde het erg lang voordat ze de clou doorhadden. Het middagprogramma bestond verder uit lasergamen en een bezoek aan de Lidl. Het lasergamen was een groot succes, maar pas achteraf met de scorelijsten werd duidelijk wie er gewonnen had, en wie er echt slecht waren. Is denk ik toch een generatiedingetje. Gezamenlijk werd besloten om tortilla’s te maken, zodat er voor iedereen iets van zijn of haar gading bij zat.

Tijdens het eten kwamen we erachter dat we vergeten waren om een toetje te kopen. De dichtstbijzijnde McDonald’s was 4,5 km ver, maar het vooruitzicht op een lekker toetje was voldoende motivatie voor deze stevige wandeling. Iedereen vond vervolgens een slaapplaats, op een matje, een bank of een reservebed. En het werd snel rustig. Na een flink ontbijt gingen we verder met een geliefde bezigheid tijdens het weekend: Weerwolven. Weerwolven is net Wie is de Mol? In de groep zitten een aantal weerwolven die de boel saboteren en langzaam iedere ronde een kandidaat elimineren. De kandidaten moeten de weerwolven ontmaskeren en zich niet laten ‘opeten’. Omdat je voor dit spel minimaal 8 deelnemers nodig hebt, was iedereen blij dat we dit weer konden spelen.

Aan het begin van de middag kwamen de eerste ouders de kinderen weer ophalen en vertrokken de anderen met de trein naar huis.

We waren het allemaal met elkaar eens dat het weekend een groot succes was en zeker voor herhaling vatbaar. Met dank aan de gastvrijheid van Wim en Teija, de NVIF en met name Suzanne van der Linde voor de organisatie. Tot volgend jaar, maar volgens de tieners langer en als het even kan met meer kinderen!

Willem van Zantvoort


Identiteit van Finnen en Nederlanders

IDENTITEIT 2

Zoals de lezers wel weten, is de vraag naar de identiteit van de mens – hier preciezer de identiteit van de Finse en de Nederlandse mens – voor mij belangrijk. Het is een gecompliceerde vraag, waarop een juist en bevredigend antwoord niet duidelijk is. In dit artikel wil ik de Finse en Nederlandse (misschien ook Vlaamse) wintertraditie met elkaar vergelijken en constateren, dat dit verschil wel heel erg groot is en wellicht iets te maken heeft met het innerlijk van de mensen, die in deze verschillende tradities zijn opgevoed.

Beginnen we maar bij november.

Bij ons in het katholieke Nijmegen was de eerste november Allerheiligen, we vierden het samen als gezin, school, parochie, en wel als de gemeenschap der heiligen, van mannen en vrouwen die nu en vooral toen het gezicht bepaalden van kerk en maatschappij. Iets universeels vierden we. Op de dag erna vierden we pas Allerzielen, de dag dat we de dierbare gestorvenen herdachten, vrienden, familieleden, ouders en zo. We dachten aan hen en gingen eventueel naar hun graf om hen ook enigszins mee te laten vieren. In Finland heb je daarentegen alleen maar Pyhäinpäivä, zoiets wel als allerzielen. Dus daar is het enige verschil tussen de mensen: die gemeenschapsidee van een grotere wereld, waar we deel van uitmaken, en dat is mij met de paplepel ingegoten.

Op de 13de november heb je de dag van Martti, de in zijn leven sociale Martinus van Tours. Verrassend dit jaar was wel dat deze dag nu juist werd gekozen om Martti Ahtisaari te begraven, de grote Finse man van de vrede onder de mensen, overigens ook de eerste door het volk spontaan gekozen president van Finland en vooral bekend als de internationale diplomaat die overal ter wereldvrede heeft helpen stichten, bijvoorbeeld in Namibië, in Atjeh, in Kosovo. Hij heeft niet voor niks en terecht de nobelprijs voor de vrede gekregen in 2008, hij was bekend in de hele wereld, met de Zuid-Afrikaan Nelson Mandela bijvoorbeeld en met vele andere bekende politici van allerhand richtingen.

De begrafenisviering in de lutherse domkerk in Helsinki was heel stijlvol, perfect verzorgd en werd per teevee uitgezonden, door velen bekeken. De liederen waren zorgvuldig uitgekozen en mooi uitgevoerd, de eerlijke en doordachte woorden van bisschop Eero Huovinen, een persoonlijke vriend van Martti Ahtisaari, en vooral ook de warme dankwoorden van Sauli Niinistö, de voorzichtig wijze en ook populaire president van nu, Er was hier sprake van een verzorgde mengeling van oude, lutherse en traditionele thematiek, maar tevens met verrassend nieuwe punten. Zoals bijvoorbeeld het prachtig cellostuk van Pablo Casals over de vrede, een Zuid-Europese smeekzang om vrede in Catalonië, Spanje en in de wereld. Dit is eigenlijk in Finland, in de kale lutherse domkerk van Helsinki, onpassend en toch werkte het heel passend en emotioneel, als een juweel van eerbetoon aan de oud-president; en verder de bekende en geliefde Finlandia van Sibelius aan het slot, die klonk dit keer (uitgevoerd door een militaire kapel, met rommels en trompetten) zo indrukwekkend en zo Fins als maar wat. En dat in een lutherse domkerk! Het geheel (ook de sobere begrafenis erna op Hietaniemi) was overtuigend, een warm afscheid van het Finse volk van een geliefd president en vredesman. Zoiets heb je in Nederland ook wel meegemaakt bij de begrafenis van koningin Wilhelmina of Juliana, maar vooral de begrafenis van de geliefde Duitse prins Claus is me wat dit betreft bijgebleven.

Nu naderen we al december.

De laatste zondag van het jaar wordt gevierd rond het laatste oordeel, een protestantse gruwelviering met brullende dominees op z’n best. Wij nuchtere Nederlandse katholieken denken dan hoogstens aan de machtig mooie schilderijen van Rubens of Michelangelo, maar we staan bij het oordeel niet zozeer stil. Of toch wel …?

En nu zijn we bij de Nederlandse identiteit! Want in Nederland heb je de grote scheiding van protestanten in allerhand kleuren, van katholieken (en die vooral in het zuiden), van socialisten (in het noorden bijvoorbeeld), om maar wat verschillen te noemen. Dus de Nederlandse identiteit zelf is ook niet zo duidelijk, meer verward en verwarrend, onscherp. Ook de strijd met het water is vooral toch in Zeeland, Holland, Friesland en Groningen, maar niet zozeer in Gelderland, Brabant of Limburg aanwezig. Finland is wat dit alles betreft (klimaat, weersomstandigheden) veel homogener, tot nu toe.

De kersttijd begint met de advent, de vier witte kaarsen keurig naast elkaar, iedere zondag één meer aangestoken. Bij ons thuis hadden we wel in de voorkamer een adventskrans, met vers groen en sterk van geur, met dezelfde vier witte kaarsen uiteraard, maar niet in de kerk maar thuis, in het gezin.

De viering van de Finse onafhankelijkheid (met twee wit-blauwe kaarsen voor het raam van zes tot negen uur) op 6 december kunnen we uiteraard naar voren halen, maar goed, daar hebben we het direct over, zoals ook over Sinterklaas en Santa Claus, de Amerikaanse benoeming van de Finse Joulupukki, die in Lapland woont, maar uit Amerika stamt en toeristisch tegenwoordig uitgebuit wordt.

Op dertien december is het feest van Santa Lucia, een vooral door Finland graag overgenomen Zweedse traditie, daar uit Duitsland stammend. De uitbundige viering van dit feest was oorspronkelijk natuurlijk op Sicilië vooral populair. In Nederland wordt het feest wel op sommige plaatsten gevierd, maar niet zo heel veel. In Finland heeft het vooral de betekenis van een lichtfeest, Lucia is de patrones van het licht, de zon in de duistere wereld van het noorden. Na de 22ste december worden gelukkig de dagen gelukkig weer telkens wat langer, de winterse zonnewende is hier dus vanouds een geliefd en uitbundig gevierd feest, omdat daarmee uiteindelijk de somberheid van de wereld in en om ons verdwijnt. In de Scandinavische landen is dit een centraal thema van de wintertijd: het licht, de kaarsen, de jeugd en het terugkeren van de zon, de warmte die ermee gepaard gaat, in dit besneeuwde en bevroren, vaak mistige en duistere land, waar de mens in de winter ingekapseld en wat somberder en zwijgzamer als anders leeft, en daarom iedere kans om zich te ontspannen aangrijpt (speelt dat ook niet bij de geliefde ‘pikkujoulu’ van de firma’s voor een belangrijk deel mee?) om zo aan de winterse depressie te ontsnappen.

Wat de gewoontes van het kersteten betreft, zijn de verschillen uiteraard nogal groot. Bij ons thuis had het kerstontbijt met krentenbrood, met rode linten over een wit tafellaken, met kaarsen en vers groen, een grote en centrale betekenis, nadat wij als kinderen moe na de middernachtmis naar huis gekomen waren en slaapdronken in bed gerold waren. Van kerstcadeaus was bij ons thuis geen sprake. In Finland wordt de vooravond van kerstmis vooral gevierd, met een bezoek aan de sauna, een eventueel bezoek aan het graf van gestorven geliefden, maar dan met de heerlijke ham en de ovenschotels, zoals die in Finland en Zweden traditioneel op tafel stonden en staan, à la de Zweedse populaire schilder, Carl Larsson. Iedereen (als vanouds, ook de knechten en de dienstmaagden en heel vroeger zelfs de slaven) had ook daar het (voor)recht mee te doen, mee te zingen, mee te eten, een aloude traditie, al stammend uit de romeinse tijd. Maar dit alles heeft misschien maar weinig invloed op een eigen groeiende identiteit gehad. Het was een warm gezins- of familiefeest, hier en daar.

 

Een groter verschil speuren we in de sinterklaasviering van Nederland en Vlaanderen, die we in Finland niet meemaken, tenzij in de Nederlandse of de Vlaamse vereniging onderling. In Finland stuurt iedereen aan vele mensen kerstkaarten met de beste wensen, in Nederland misschien meer nieuwjaarswensen, en met sinterklaas maken we min of meer geslaagde gedichten, om elkaar te plagen op een gezellige manier. Overigens is de sinterklaasviering met de Sint als bisschop in Nederland en Vlaanderen nog traditioneel; de gezinsviering op de vooravond van het Sint Niklaasfeest is zelfs op een beroemd schilderij van Jan Steen vastgelegd, dat echter zonder Zwarte Piet en Sint Nicolaas, maar wel met cadeautjes, pepernoten, fondant, speculaaspoppen en kransjes, een zogeheten protestantse viering misschien, tot in Nieuw Amsterdam verbreid. De Santa Claus echter (vergeleken met de kerstman, de Joulupukki in Finland) kwam via Amerika naar Europa terug en heeft uiteindelijk met ons eigen Sinterklaasfeest weinig meer gemeen. Zijn verschijnen is meestal op de vooravond van Kerstmis. Overigens, de kerstboom, de glazen kerstballen, de kaarsjes in de boom, de cadeutjes onder de boom en heel veel anders traditioneels kwam naar Finland toe via Duitsland en kwam hiernaartoe via Zweden. Het cadeautjes geven aan jong en oud met sinterklaas in Nederland en Vlaanderen, en op de kerstavond in Scandinavië is een oude en vriendelijke gewoonte, die onze welwillendheid tegenover elkaar benadrukt. Zoals met sinterklaas bij ons. Of toch meer?

Wat wil ik met dit alles zeggen?

Ik vraag me allang af wat deze zo intensief beleefde wintertijd, zo anders in verschillende landen, met de vorming van de identiteit te maken heeft? Jong zijn is gevoelig zijn voor impulsen, die vaak een heel leven lang doorwerken, Dus de sombere wintertijd anders vieren en beleven heeft misschien meer met de vorming van een hechte innerljike identiteit te maken als we denken. Dit beweer ik hier niet, maar stel ik wel vast en geef ik dit als vraag door.

Eén gebeurtenis heeft alleen in Finland op 6 december plaats: de algemene viering van de onafhankelijkheid.

Homogeen en door iedere Fin wordt dit van harte gevierd. Dit wordt uiteraard in Nederland niet gevierd, maar misschien is het te vergelijken met de koningsdag. Wellicht is het ook te vergelijken met de bevrijdingsfeesten begin mei, niet in Finland maar in Nederland. Maar ja, daar komen we op een heel ander terrein: de concrete historie van oorlog en vrede, en bijvoorbeeld ook de relatie van een land met Duitsland, uiteraard heel anders van gestalte in Finland, in Nederland en Vlaanderen, of moeten we hier wellicht België schrijven. Maar daarover wil ik het hier niet hebben.

Terug naar de viering in Finland van de onafhankelijkheid, op zes december. In Zweden misschien te vergelijken met de viering van de Nobelprijswinnaars in het raadhuis van Stockholm. Wat vreemd toch, dat handjes geven van het presidentpaar met vele mensen, met naam en toenaam genoemd en met mooie kleren aan. Urenlang! Wat is daar voor lol aan, voor de teevee te zitten en daarna of daartussendoor korte interviews met populaire personen, die iedereen kent. Maar toch: iedereen kijkt. De kijkdichtheid is intens en voor het venster branden twee wit-blauwe kaarsen, voor de natie en voor de veteranen van de winteroorlog en de voortzettingsoorlog.

Op zich werd toen rond 1940 Finland niet onafhankelijk, dat was al in 1917 gebeurd, een meer dan honderdjarig tijdstip. En juist dit heeft ook (of vooral?) iets met de Finse identiteit te maken, dit gaat diep en dat kunnen wij eigenlijk als buitenlander niet meebeleven, want onze geschiedenis is een andere geweest, gewoon heel anders.

Dit heeft hier met buurman Rusland te maken, bij ons misschien meer met de geallieerden die ons bevrijd hebben van de Duitse bezetting. Dat heeft zonder meer iets met de Finse identiteit te maken, denken we op dit moment maar aan de felle beleving van het NAVO-lidmaatschap en de meer dan duizend kilometer lange grens met Rusland. Daar zit angst of in ieder geval bezorgdheid, anders dan de bezorgdheid in Nederland en Vlaanderen, die ook van dat alles op de hoogte zijn, maar het heel anders beleven. Denk maar aan het denken over de Oekraïne in Scandinavië en Nederland. Hier is de vraag terecht: wat heeft dit eigenlijk met identiteit te maken, van Finse mensen, van Nederlandse mensen, van Vlaamse mensen. En dit alles blijft een vraag voor mij, zonder een duidelijk antwoord. Of …???

Peter Starmans


Mkb’er in de spotlight: Raymond van Teeffelen van Arctos

  • Wanneer ben je met je bedrijf in Finland begonnen en wat doe je precies?

Wij zijn in september 2020 van start gegaan en vorig jaar eind november hebben we onze eerste klanten ontvangen. Dit is dus het tweede winterseizoen dat we draaien. We bieden sauna-ervaringen aan voor groepen. Twee en een half jaar geleden zijn we in Lapland komen wonen door de baan van mijn vriendin, die dierenarts is, en er verliefd op geworden. Na een tijdje zagen we dit stukje land met een huis aan een meer, vlak bij Rovaniemi, en hebben dat toen gekocht. Ik wilde eerst in het toerisme gaan werken, zonder echt een vast plan, dus daar heb ik wat mee geëxperimenteerd. We hielden soms sauna-avonden met vrienden en familie en dat was echt een hit. Dat was heel gezellig en toen gingen we kijken of we daar een business van konden maken. We hebben nu onder andere een ijsbad, hottub, loungegedeelte en we verzorgen eten. Vanuit de hottub zien onze gasten regelmatig het Noorderlicht, waarbij de kans op heldere avonden tussen september en eind maart ongeveer 1 op 3 is denk ik. De ene keer natuurlijk beter dan de andere keer. We houden twee sessies per dag, eentje overdag vanaf 11.00 uur en een ’s avonds vanaf 18.30 uur.

  • Zou je dit bedrijf of iets soortgelijks ook in Nederland begonnen zijn?

Zoiets als dit natuurlijk niet. Mijn studie en achtergrond zijn ook iets compleet anders, aangezien ik voorheen actief was in ontwikkelingssamenwerking. Het had ook iets anders kunnen zijn, maar deze kans deed zich voor en toen gingen we ervoor.

Sauna en hottub met Noorderlicht

  • Wat vind je van het ondernemersklimaat in Finland?

Ik moet zeggen dat ik daar heel positief over ben. Bij het opzetten van het bedrijf heb ik echt veel plaatselijke steun gehad en kon ik altijd wel iemand aanspreken voor hulp. Ik kreeg ook een coach van Business Rovaniemi toegewezen die mij 15 uur advies kon geven om ons op weg te helpen. Dat vond ik wel bijzonder. Er wordt ook best goed samengewerkt hier tussen zogezegde concurrenten en er is vertrouwen tussen elkaar. Lapland is ook gewoon aan het groeien en de cake wordt groter, dus er is ruimte voor nieuwe ondernemers en activiteiten. Je hoeft je er niet tussen te wurmen.

  • In hoeverre denk je dat je Nederlanderschap helpt of niet helpt bij je activiteiten?

Wat ik bijvoorbeeld wel denk, is dat omdat ik niet uit Lapland of Finland kom, ik me goed kan inleven in hoe iemand hier op bezoek komt. Door Finnen wordt een sauna misschien niet als bijzonder gezien, maar met een mooie aankleding is het een unieke ervaring. Er zijn daarnaast in Nederland weinig plekken waar je nog ongedwongen een vuurtje kunt maken, maar hier kunnen mensen gewoon met z’n allen rond een kampvuur zitten. Een klein nadeel is misschien dat ik niet ben opgegroeid met de saunacultuur. Verder maakt dat ik uit de EU kom er helemaal geen belemmeringen zijn, en dat helpt zeker.

  • Wat zijn je plannen voor de toekomst?

We zijn niet zo heel lang geleden begonnen en we zullen voorlopig zo doorgaan. We hebben momenteel geen plannen om uit te breiden of een verbouwing gepland.

Website: www.arctoslapland.com

Contact: info@arctoslapland.com


Presentatie over cybersecurity voor mkb'ers

Jos Helmich, senior cybersecurity specialist bij het bekende internationale bedrijf Konecranes, hield een presentatie over veiligheid in digitale omgevingen. Je kunt deze hieronder terugkijken:

Cybersecurity voor het MKB

Nieuws van de ambassade december 2023

Graag houden wij je op de hoogte van nieuws en activiteiten van de Nederlandse ambassade in Finland.

Diverse bezoeken
De afgelopen maanden werd de residentie veelvuldig gebruikt voor diverse bezoeken. Een van de evenementen was volgens het zogenaamde ‘Use-the-Residence’-concept, waarbij ABN AMRO hun lokale Finse klanten uitgenodigd had voor een gezellig en leerzaam samenzijn in de residentie. Een ander bezoek was van Finse en internationale studenten die Nederlands studeren aan de Universiteit van Helsinki. Onze stagiair Irene had dit bezoek gecoördineerd en het was leuk om ervaringen over Helsinki, Finland en Nederland met elkaar uit te wisselen. Ook bracht een delegatie jonge beleidsmakers van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport een bezoek aan Finland. Het was een studiereis waarin verschillende aspecten van de Finse gezondheidszorg aan bod kwamen. Het hoofdthema was 'toegankelijke zorg' en het vormde een goede gelegenheid voor het uitwisselen van kennis en ervaring en het vergelijken van de situatie in beide landen. Organisaties die zij bezochten waren onder andere MIELI, Suomen Mielenterveys ry, de stad Helsinki, Findata en het Finse ministerie van Sociale Zaken en Volksgezondheid. Ook werd de groep ontvangen op de residentie, waar zij een briefing over Finland kregen van ambassadeur Bijl de Vroe.
Nederland goed vertegenwoordigd op Slush
Vorig jaar was het al de grootste Nederlandse vertegenwoordiging ooit op Slush, maar dit jaar konden we dit opnieuw zeggen. Slush is een van de meest toonaangevende start-up- en technologie evenementen ter wereld en vond plaats in Helsinki op 30 november en 1 december. Slush verbindt start-up- en techtalent met investeerders, bedrijven en de media. Het evenement werd voor de 16e keer georganiseerd. Nederland was vertegenwoordigd met een mooie NL-lounge. De lounge fungeerde als thuisbasis voor de Nederlandse delegatie bestaande uit start-ups en vertegenwoordigers van het Nederlandse start-upecosysteem, zoals investeerders, accelerators, incubators en de Nederlandse overheid, om kennis te delen en hun netwerk te vergroten. Dit jaar waren ook vele regio’s en steden vertegenwoordigd, zoals: Friesland, Groningen, Amsterdam, Rotterdam, Brabant en Utrecht. Ook Prins Constantijn was van de partij vanuit zijn rol als Startup Envoy bij Techleap.

In totaal waren er meer dan 80 Nederlandse start-ups en de Nederlandse delegatie telde ruim 200 personen. Dit was de grootste Nederlandse delegatie op Slush ooit. Ze vertegenwoordigden de beste technologische oplossingen die Nederland te bieden heeft op terreinen als AI, sustainability, mobiliteit, e-commerce en SAAS. Vele ontmoetingen, nieuwe contacten, inspirerende thema’s en sprekers plus een fantastische sfeer zorgden voor zakelijke kansen en deals, inspiratie en samenwerking. In de vrije uurtjes werd gretig gebruikt gemaakt van wat Finland te bieden heeft: wandelen/hardlopen in de sneeuw, karaoke en sauna’s en dompelbaden.

Belangrijke thema’s
De ambassade is actief op het gebied van vele onderwerpen. Qua handel en innovatie zijn de belangrijkste onderwerpen momenteel groene energie, waaronder waterstof en windenergie. Daarnaast vinden er veel ontwikkelingen en activiteiten plaats op het gebied van circulaire economie.

Ambassadeur Bijl de Vroe bracht in oktober een bezoek aan de ‘WindMeetsGas’-conferentie in Groningen. Het was een indrukwekkend programma met goede discussies en inspirerende voorbeelden van de Europese energietransitie in de praktijk, in Nederland en daarbuiten. De Noordse landen namen actief deel, inclusief Finland.

Collega’s van de ambassade namen deel aan de ‘Construction Goes Circular’-conferentie in Lahti.
200 deelnemers uit Finland en het buitenland kwamen bijeen om te horen over de huidige stand van zaken op het gebied van circulair bouwen in de Scandinavische landen, nieuwe ontwikkelingen en casestudies. Daarnaast organiseerden we een webinar op het gebied van circulair bouwen: ‘A Circular Future for Urban Areas’!

Prettige feestdagen!
En toen was het alweer december! Het voelt alsof het jaar voorbij is gevlogen. Hopelijk bieden de komende feestdagen de gelegenheid om tijd door te brengen met vrienden en/of familie, maar ook om een beetje tot rust te komen en de batterij op te laden. Namens de ambassadeur en het hele ambassadeteam wensen wij je fijne feestdagen en het allerbeste voor het nieuwe jaar!

Blijf op de hoogte
Blijf op de hoogte van nieuws gerelateerd aan Nederland/Finland en volg onze socialemediakanalen. U leest er onder andere over activiteiten in Finland met een Nederlandse component op het gebied van cultuur, handel & innovatie en publieksdiplomatie.

Facebook: netherlandsembassyhelsinki
Twitter: @NLinFinland
LinkedIn: embassy of the kingdom of the netherlands in finland
Website: https://www.nederlandwereldwijd.nl/finland

 

Studiebezoek van JongVWS

De residentie in winter wonderland-sfeer tijdens het Slush Kick-off event

 

Drukte in de NL-lounge op Slush